Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

kendimden kaçar, yarim keskin bıçak. nerde bende o yürek, yardan cayacak

İnsanın, insanlardan uzaq durma səbəbi də insanlardır. Eyni ilə Arazda olduğu kimi..

Ədalətsiz insanlar ya nökərdir ya da nökər. Ədalətsiz bir insan məhbus ola bilər ancaq dərdini ədalətli çəkər. Ədalətsiz insan özünü şah elan edər ancaq insanlar onu taxtdan endirər.İnsanlar insafsız olmaz, insanlar vicdanasız ola bilər. Və vicdanı olmayan şəxsin içində biraz olsun insanlıq olmaz. Bir gün gələr bütün işıqları sönər ancaq təzədən yandırmağı nə vicdanına nədə insafına sığdıra bilməz.Ədalətin kölkəsində yaşayanlar vicdanlı deyil qorxaqdır. Günəş batar kölgə çəkilər,qorxaqlar kəsilər. Geriyə nə yalan qalar nədə yalançı.Ədalətin özü isə ya vicdan tapar yada vicdanlını. Bir qum saatı başlat çünki, ədalətsiz bir ölkənin işığı heç vaxt yanmaz. Cəhli-namərdin qızı və mərdin oğlunun romanına xoş gəldiniz. Kitabdaki hərşey xəyal və uydurmadan ibarətdir. Gərəçəklikdən uzaqda bir hekayə. Başqa bir həyatın olmadığı bir kitab.