,,Głowa bolało go od uderzenia, a pajęczy zmysł wariował nie mogąc pojąciąć ataku na samego siebie. To wywołało u niego chwilowy spokój i choć czuł, że może zacząć od nowa, wiedział, że zachwile jego dusze znów wypełni bezgraniczna pustka, a on sam znów się w niej calkowicie pogrąży." Dla tych co nie znają znaczenia słowa Irondad. To opowiadanie nie jest żadnym yaoi, yuri, bl, lgbt czy boyxboy. To jest historia, w której fabuła obraca się wokół relacji ojciec-syn, Petera i Tony'ego.

(Nie) Radzę sobie... (Nie) Chcę być sam... (Nie) Wiem, co robić... (Nie) Jestem samodzielny... (Nie) Potrzebuje pomocy, panie Stark...

Peter Parker był tylko zwykłym dzieciakiem skorym do pomagania. Więc kiedy zgadza się zostać jednym z Avengersów a jego ciocia May Parker ginie w niewyjaśnionych okolicznościach cały świat młodego bohatera sypie się na kawałeczki. Bo jedyną rzeczą która była dla niego ważna było ochranianie ludzi. A jak miałby to robić skoro nie umiał pomoc nawet własnej cioci? ***** „-To jest Peter - odparł Tony a Steve spojrzał na niego nie rozumiejąc - Ten dzieciak to chodzący symbol pecha i cierpienia." ***** 16 w irondad [25 stycznia 2022]

Peter Parker był nikim bez stroju... Peter Parker był nikim... Peter był nikim... Był nikim...

Historia o młodym czternastolatku z Queens, któremu życie daje popalić. Kiedy we wieku 4 lat traci rodziców opiekę nad nim przejmuje jego wujostwo ciocia May i wujek Ben. Niestety pewnej felernej nocy Ben i May zostają zabici. Tak 12 letni Peter musi iść do sierocińca gdzie czeka go jeszcze więcej niespodzianek... Witam w kolejnym ff w moim wykonaniu. Tutaj pojawi się postać która sama wymyśliłam i pojawiła się ona w jednej z książek. Zmieniłam jej tylko imię i delikatnie historię( generalnie całą jest inna po za wyglądem i częściowo zachowaniem) 😅. Miłego czytania. ❤️❤️❤️

"- Ten świat jest mały spider-boy - powiedział trochę rozbawiony - Nie wszystko jest tak oczywiste jak mogłoby się wydawać." Peter chce wstąpić do Avengers, dlatego też uczy się u Iron Man'a. Jednak jego życie nigdy nie mogło być proste. Podczas nocnych patroli można spotkać różnych ludzi... Albo antybohaterów. *Wszystkie grafiki pochadzą z bazy grafik Google lub Instagrama, nie jestem ich autorem. Tekst podlega ochronie praw autorskich i zabrania się kopiowania całości oraz wybranych fragmentów* Tekst może zawierać wulgaryzmy i opisy scen nieodpowiednich dla dzieci. Sugerowany wiek 16+ #2020/21#

- Przepraszam! Przepraszam! Przepraszam! Proszę nie bij mnie... proszę... 1# wade 13.10.2022 1# deadpool 19.05.2023 1# samobójstwa 10.06.2023

Po tym jak Tony wykazał się adwokackimi zdolnościami, których tak do końca nie miał - po coś przechodził ten upierdliwy, roczny kurs - wziął do siebie małego mordercę, który rzekomo pracuję z Deadpoolem. Tylko, jest pewien problem, bo dzieciak nie pamięta aby kiedykolwiek z nim pracował.

"-Ja go wezmę- mój głos przerwał ciszę w pomieszczeniu. Mój głos, nie ja. Nie wiedziałem, czemu to powiedziałem. Czy ja chciałem wziąć dziecko? Nie, nie chciałem. Więc po co to robiłem? (...) -Jesteś pewien?- spytał jedynie Fury, a ja kiwnąłem głową. Jednooki złożył ręce za plecami- bardzo dobrze. Chodź, Stark, przedstawię ci go- rzucił, po czym skierował się w stronę drzwi. Wstałem i ruszyłem za nim, ignorując zszokowane spojrzenia. Wyszedłem z sali, nie czując potrzeby nawiązywania z czarnoskórym jakiejkolwiek rozmowy. Każdy normalny człowiek najpewniej zacząłby wypytywać o swoje przyszłe dziecko. "Jaki on jest? Co lubi? Jak wygląda?". Ale mnie to nie interesowało. Dziecko jak dziecko. Je, śpi i przeszkadza." Jedna decyzja. Tylko jedna, wywołana nagłym impulsem. Decyzja, która ma wpływ na całe twoje życie. Niektórzy powiedzieliby, że to zwykła głupota i brak rozsądku. Ale są też tacy, którzy powiedzą, że to przeznaczenie, na które nie mamy wpływu. A z przeznaczeniem nie można wygrać, prawda?

"-To Spider Man. Pomoże nam- oznajmił, a Tony zsunął okulary na nos i bezceremonialnie zmierzył nastolatka wzrokiem, nie kryjąc się nawet z tym, że właśnie robi to, czego wszyscy starają się unikać. Ocenia Petera, zanim ten zdąży otworzyć usta. -To jest Spider Man? Żartujesz sobie- prychnął. Peter zagryzł nerwowo wargę, a Tony zsunął się lekko na krześle i uniósł jedną brew. Krótkim ruchem zdjął okulary przeciwsłoneczne z twarzy i rzucił je na stół, jakby nie kosztowały nieco ponad czterystu dolarów. -Nie, nie żartuję. Parker będzie... -Parker?- powtórzył milioner. -Um... Peter Parker, panie Stark- mruknął Peter, po czym poczerwieniał lekko, gdy mężczyźni na niego spojrzeli, tak jakby nie miał prawa się odezwać. Skulił się na krześle. Tony znów zmierzył chłopca wzrokiem. Nastolatek był brudny. To był fakt, który rzucił się milionerowi w oczy od wejścia do sali. Począwszy od czerwonych trampek dziecka, poprzez ciuchy, bluzę, sztruksową kurtkę, dłonie z obgryzionymi paznokciami, twarz i czerwone policzki, kończąc na tłustych, przydługich włosach, dzieciak był brudny. Tony nie znosił brudnych ludzi. W ogóle nie lubił brudu."