Not: Kitapta +18 unsurlar mevcuttur.. (Tamamlandı) ........................................ ~ZS~....................................... "Kına yakmak kendini adamaktır. Bir gelin ve damatlara yakarlar; kendilerini birbirlerine adasınlar diye. Bir de kurbanlıklara yakarlar; kendilerini Allah'a adasınlar diye. Bir de askerlere yakarlar; kendilerini vatana adasınlar diye." Öğretmen olan Asena, albay olan babasının ısrarıyla gittiği yemin töreninde; kalabalığın içinde parlayan üniformalar arasında, sadece bal rengi gözleri gözüken askeri gördü. O an Asena'nın kalbine bir cemre düştü. O cemre; yeni rütbesiyle Gölge Timi'nin başına geçen Binbaşı Özçelik'i tanıyınca yayıldı, büyüdü ve bahar oldu. Binbaşı Özçelik, rütbesini almak için kürsüye çıkınca Asena'ya baktı. O bakış, ruhunda öyle bir iz bıraktı ki hiçbir zaman silinmeyeceğini o vakit anladı; çünkü onun gözlerinde kendini gördüğünde, tanıdığı ve bildiği o sert adam yoktu. Onun yerine sert kabuğu kırılmış, geçmişin ağır yükü omuzlarından silinip gitmiş, geçmişin gölgesi geleceğinin üzerinden dağılmıştı. O an anladı ki; Binbaşı'nın sığındığı o sessiz gölge, artık Asena'nın baharıyla aydınlanacaktı. Artık onlar sadece bir asker ve bir öğretmen değil, aynı kaderin iki yarısıydılar. ................................... ~ZS~................................. ~BİR KİBRİT YAK adında wattpad de bulunan ilk ve tek kitaptır~

Mardin, Midyat 📍 ~ O taş duvarların halefi, sende onun tek umudu. Düşecek yolun o dar sokaklara nur yüzün kanlanacak, yüreğin hançerlenecek ama ne o halefinden vazgeçecek ne de sen bırakacaksın onu karanlıkta. Senin yazgın orda, kara gözlerde..."

İrem'in işyerindeki problemlerini ve Barış Alper'e olan zaafını çözmesi gerekiyordu.

Tesadüf eseri tanışan Yağmur ve Barış Alper'in gün geçtikçe birbirlerine çekilmelerini içeren mini hikayemiz.

"Gökalp... bizim oğlumuz. Sen onun öz babasısın." Barış'ın gözleri bir anda irileşti, sanki zaman donmuş, dünya sessizliğe gömülmüştü. İçine bir şey çarpmış gibi oldu, ne bir ses, ne bir hareket... sadece bir ağırlık. Göğsüne saplanan görünmez bir sancı gibi. Kalbi, aniden ritmini şaşırdı; ne hızlandı ne durdu, sadece derin bir sessizlikle yankılandı içindeki boşlukta. Ama artık başka bir şeydi o. Artık sadece bir çocuk değil... Barış'ın kanından, canından bir parça... içini paramparça eden o açıklamanın tam merkezindeydi. Gözleri doldu. Yanaklarına inmeyen, ama gözbebeklerinin içinde büyüyen o doluluk... yılların eksikliği, farkında olmadan duyduğu özlemin ağırlığıydı. "Benim..." dedi Barış, sesi titrek ve neredeyse duyulmazdı. Dudakları zorla oynadı, kelimeleri dışarı çıkarmak isterken titredi. "...oğlum mu?"

Mutlu bir evlilikleri varken bir anda her şeyin tepetaklak olması ile birbirinden ayrı kalan Yağmur ve Barış Alper'in hayatını içeren mini hikayemiz.

bay ff

|'kalp ağrıma bir tek senin güzel yüzün iyi geliyor... 𝖡𝖺𝗋ı𝗌̧ 𝖠𝗅𝗉𝖾𝗋 𝖸ı𝗅𝗆𝖺𝗓, hayran kurgusu. ꨄ

Barış Alper Yılmaz: şizofren gibi böyle konuştuğuna göre Eceöztürkk: Senin kelime dağarcığında böyle bir şey yoktur bir kere

"Cümleler senle başlıyorsa boynum kıldan ince. Adın varsa bir yerde , o an dünyanın en aciz adamıyım. Benim gururum da , canım da sana rastgelinceye kadar." 02.11.2024-26.04.2025