"Beni silmek mi istiyorsun? Sil, silmeye çalış. Tenimdeki izlerin, tenindeki izlerim, o evdeki tüm izler, anılar, yaşanmışlıklar silinir hiç yaşanmamış gibi," dedi kafasını omzuna doğru eğdi. "Peki Gediz'e olan ihanetinin izi bir ömür boyu geçecek mi?" İlyas Akkorlu & Nare Aydın Yayınlanma tarihi: 05.06.2025

Bir insanı kötü yapan nedir? Günahları mı, seçimleri mi; yoksa hikâyesini yazan kalemin ona biçtiği rol mü? İlk hayatında kimsesizliği öğrenmişti. Yetimhanede büyümüş, bilime tutunmuş, başarılı bir kimya mühendisi olmuş; karateyle bedenini, hayatla ruhunu eğitmişti. Sonra bir kamyon, bütün hikâyesinin üzerine tek bir nokta koydu. Ya da o öyle sandı. Gözlerini yeniden açtığında on altı yaşındaki Seraphina Valerius olmuştu: kızıl saçları ve zümrüt gözleriyle bir zamanlar okuduğu romanın nefret edilen kötü kadını. Üstelik Seraphina'nın sonunu biliyordu. İhanet. Yalnızlık. İdam. Fakat hikâyenin başlamasına daha iki yıl vardı ve kötü kadın henüz hiçbir günahını işlememişti. Öyleyse neden biri onu şimdiden öldürmeye çalışıyordu? Tam da kaderin sandığından çok daha eski sırlar sakladığını fark ettiği anda karşısında yalnızca kendisinin görebildiği bir yazı belirdi: [KADER DİZGESİ AKTİFLEŞTİRİLDİ.] Görevleri tamamla. Bedenini geliştir. Mananı güçlendir. Kader Puanı kazan. Ve en önemlisi: Seraphina Valerius'un yazılmış kaderinden sağ çık. Ama sistemin cevaplamayı reddettiği tek bir soru vardı: Gerçek Seraphina'ya ne oldu? Artık elinde geçmiş hayatının bilgisi, kimya mühendisliğinin ona öğrettiği akıl, yeniden eğitmesi gereken bir beden, keşfetmesi gereken mana ve kaderi değiştirdikçe güçlenen gizemli bir sistem vardı. Fakat her değiştirdiği olay, okuduğu romanı biraz daha işe yaramaz hâle getiriyordu. Çünkü kader değiştiğinde gelecek de değişirdi. Belki de en başından beri yanlış soruyu soruyordu. Bir kötü kadın kaderinden kaçabilir mi? Hayır. Asıl soru şuydu: Kötü kadın olacağına karar verilmiş bir kız, kendi hikâyesini yazmaya başladığında... gerçek kötü kim olurdu?

Derler ki diyarın birinde bir sevda yatarmış gizlice. Bir kelebeğin kanadında gecenin ayazında. Usul usul yayılırmış sokaklara, kervan geçmez yollara. Destan olurmuş dillere, küçük çocuklara masal olurmuş. Olurmuş da yüreğin birine konamazmış. İçeri girmek için çırpınır can çekişirmiş, çünkü biliyormuş. O yüreğe giremezse yok olur gidermiş. "Tamam, diyelim ki dediğini yaptım. Gelip seni istedim, evlendik... Sonuçta evlenme hayalleri kurduğun adam ben değilim, yine de mutlu olabilecek misin?" "Sen mutlu olursan ben de olurum." "Peki..." dedi Doğan. Bakışlarını başka bir yere çevirdi. Ardından sormaya korktuğu o soruyu sordu. "Bir gün beni de sevebilir misin?" 17.05.2025

"Beni kırdın, paramparça ettin. Ben o parçaları ellerim kanaya kanaya topladım, birleştir diye sana verdim ama sen onları da parçaladın, tekrar, tekrar. Benim artık gücüm kalmadı Turan." Ayakta durmaya bile dermanım yoktu. Neden beni bırakmamıştı, neden peşimden gelmişti? Umutlanacağımı bilmiyor muydu? Tekrardan kalbimin kırılacağını bilmiyor muydum? "Ben artık yapamıyorum." "Neyi yapamıyorsun Elif?" Gözlerim dolmuştu. Yüzü önümde bulanıklaşmıştı. Yine de bu güne kadar içimde biriktirdiklerimi söylemekten geri durmadım. "Kalbine giremiyorum." Dedim, gerçek canımı yaktığı kadar dile getirmek de yakmıştı. "Ne kadar denersem deneyim, olmuyor. Önüme hep aynı engel çıkıyor. Zeynep. Ona olan aşkını yenemiyorum." Sustu. Sessizliğinin beni kör kuyularda bırakacağını bile bile cellat oldu. Zeynep'e olan sevdasını inkar etmedi ve ben orada bir kez daha öldüm. "Sevdamdan vazgeçiyorum artık. Senden vazgeçiyorum. Asla bir ihtimal bile olmayan bizden vazgeçiyorum... Yarın avukata gideceğim. Bir an önce boşanalım." + 18 İçerik Mevcut! FZA'nın Farklı Bir Evreninden 28.08.25

Usta bir dövüşçünün kızı olan Bilge 24 yaşında genç bir kızdır. Karmaşık bir aklı ve babadan miras mükemmel bir dövüş yeteneği vardır. Hayatı zor ama bir o kadar güzel geçerken yaşayacağı kötü suikast ile ne yapacağını bilemez. Büyük karamsarlıklar yaşar ve hayatına son vermek ister fakat planlar bozulur, hayatı öyle bir değişir ki ne olduğunu anlayamaz. İntihar etmiş ancak ölmemiştir. ilginç ve anlamlandıramadığı bir sihir sayesinde geçmişe gidip o zaman diliminde öylece kapana kısılmıştır. ** Özel bölümler için diğer bölümleri birleştiriyor yeni bölüm için bölüm taslağı açabiliyorum. Bölüm isimlerinde sayılar sıralı gitmiyor olabilir, konuda bir kayma yok. Gönül rahatlığıyla okuyabilirsiniz. Zaman yolculuğu #1 İngiltere #1 Düşes #1 Dük #1

Bakıyordu adam. Kara saçlarına, yeşil gözlerine, beyaz tenine, güldüğü için yanağında oluşan o ömürlük çukura... İçi yana yana bakıyordu. Hasreti ile kanayan yüreğiyle bakıyordu. Ne güzel demişti mevlana; Gönül yorulunca ter, gözden akar... Gönlünün teriyle, gözünden akan yaş ile bakıyordu. Yağan yağmur ile karışmıştı artık gözyaşları. Ama gönlü öyle bir sevda ateşi ile yanıyordu ki, o an istedi bir tek onun üzerine yağsın bu yağmur, yağsın ki söndürsün içindeki ateşi. Ama o an irkilerek kendine geldi ve iki yana salladı başını. Onun sevdasının ateşiydi bu. Varsın yaksın, kül etsin ama gitmesin kendinden. Çünkü ona dair sahip olduğu tek şeydi içindeki bu yürek yakan sevdası. Yıllardır hasretiyle kavrulduğu sevdası. Yara olan ama yâr olamayan sevdası... Kaderin üstünde bir kader vardı, Ve her şey olacağına varırdı... 🫀 *** Bir umut beklemekti onu Bir umut kavuşmaktı ona... *** Beklenmeyen Evlilik Ağa / Bekar Baba Adam Uzaktan Platonik Seven Erkek Karakter Yaralı Karakterler Annelik Dram & Soft Aşk ***

+18 /çıplaklık/ cinsellik /argo kullanımı. "Parmaklarımı içine sokmamı istemiyor musun?" fısıltısı Bensu'nun bacaklarını biraz daha sıkmasına sebep olduğunda üzerindeki adam kıkırdadı. Dili dönmeyen o kızın utançtan kızarmış beyaz yüzüne ve yoğunlaşmış ela bakışlarına bakarak, tepkisini ölçmek isteyerek işaret parmağının ucunu kadınlığının içine soktuğunda Bensu'nun dudaklarından çıkan kısık inleme, ikisi arasında dağıldı. Ilgaz, hırsla eğildi ve o iniltinin fırladığı küçük, pembe dudaklara yaklaşıp ansızın çıkardığı diliyle ağır ve baskılı bir şekilde yaladı. Bensu, kalbinin durduğunu sanırken Ilgaz kendini aniden geri çekip bütün teması keserek doğruldu. Göz temasları kendini koruyorken Bensu'nun küçük deliğine soktuğu işaret parmağını dudaklarının arasına yerleştirdi ve gerçek bir balı yalıyormuş gibi hazla, gözlerindeki şehvetle ıslaklığı emdi. Yatakta tarumar olmuş, zihni bulanmış kıza yarım ağız bir gülüşle bakıp odanın çıkışına yöneldi. Kapının kilidini açtı, kulptan tutundu. Arkasını dönüp gitmeden önce son bir kez Bensu'ya baktı. "Korhan'dan uzak dur."

Her 18 yaşına gelmiş ve evlenmek isteyen bir erkek Sevda tepesine bir tane mum koyar. 18 yaşına gelen kızlar evlenmek istediklerin de bir mum seçer. Mumu yaktıktan hemen sonra altında yazan isim ile kaderlerinin birbirleri için yazıldığına inanırlar ve mum oyunu nişan yerine sayılır. Ve en erken zaman da düğünleri yapılır. Geçmişten gelen bir gelenektir. Ve tek kural. Ve sevgili yapak yasaktır. Mum ile evlenmek zorunludur. Efsun annesinin isteği üzerine mum seçme oyununa gider ama düşmanının ismi orada olduğu için seçmeye cesareti olmaz. Ve bir gün verilen ceza ile mumu seçer.

Pusat Ali Şahoğlu, en yakın dostunun kız kardeşi Gökbeyaz Çakır'ı kurtarırken istemeden katil olur. Onun için hapse girer, dört sene yatar, elinden birçok fırsatı kaçırır, sözlüsü Suna tarafından terk edilir ve yaralı, ihanete uğramış bir adam olarak hapishaneden çıkar. O çıkarken, Virankaya'da anlı şanlı bir düğün başlamak üzeredir: kardeş bildiği, kardeşini kurtarırken katil olduğu Baran Çakır ile, eski sözlüsü Suna'nın düğünü. Virankaya artık bir savaş beklemektedir. Yörenin iki güçlü ailesini de kasıp kavuracak, tam ortasında da iki büyük beyi birbirine düşüren Suna'nın olduğu bir savaş... Fakat hiçbir şey beklendiği gibi olmaz. Sebebi Pusat Ali Şahoğlu'nun çıkar çıkmaz Suna'ya değil de, kimsenin beklemediği birine yönelmesidir. Gökbeyaz Çakır'a. İNTİKAM SÖZCÜĞÜNÜ FAZLASIYLA İÇERSE DE İNTİKAM OLAY ÖRGÜSÜNÜ İÇERMEZ :)