On sekiz yaşındaki Sevde, her sabah okula giderken Melik'in minibüsüne biner. Otuzlu yaşlarındaki Melik, geçmişinin yükünü taşıyan, ailesinden kopmuş, bir gün TIR şoförü olup dünyayı gezmenin hayalini kuran yalnız bir adamdır. Sevde ile arasında, küçük sohbetler ve paylaşılan poğaçalarla büyüyen, ikisinin de adını koyamadığı bir yakınlık vardır. Melik için Sevde, korunması gereken genç bir kızdır. Sevde içinse Melik, mahalledeki herkesten farklı, kendisini gerçekten gören biridir. Ama bir de Nesrin vardır. Sevde'nin yirmi dört yaşındaki ablası Nesrin'in Melik'le yakınlaşması, iki kardeşin arasındaki dengeleri altüst eder. Söylenemeyen sözler, gizlenen duygular, kıskançlıklar ve aile baskısı giderek içinden çıkılması zor bir düğüme dönüşür. Bir mahallenin sessizliği içinde üç insan, aşkın, aidiyetin ve aile bağlarının sınırlarını zorlayan bir hikâyenin içine sürüklenir. Bazı aşklar yaşanmak için değil, insanın kendisini tanıması için çıkar karşımıza.

Bir rakkase ve bir asker. Bazı aşklar sahneden izlenmez... yaşanır, yakar, tüketir. Meyhanenin loş ışıkları altında dans eden bir kadın... Her adımında geçmişin gölgeleri, her tebessümünde içi kanayan bir sır. Ve o gece, izleyen kalabalığın arasında gözlerini ondan alamayan bir adam... Bir asker. Ne dans planlıydı o gece, ne kader. • RAKKASE.

❝ İnsanların sana sürdüğü renkler değil, ruhuna sürdüğün renk seni sen yapar. ❞ Bir lanet. Bir evlilik anlaşması. Bir çocuk. Karadağ ailesi, lanetli olduğu söylenen bir kızı evlerine aldıklarında bunun bir evlilik değil, bir çözüm olduğunu düşünüyorlardı. Karmen, yıllardır "uğursuz" diye fısıldanan bir soyun son taşıyıcısı olarak kasabadan çıkarılıp şehrin en sessiz evlerinden birine getirildi. Kaçış sanmıştı. Sadece farklı bir tür esaretti. Karadağ soyadını sürdürecek tek erkek veliaht olan Pamir Karadağ için ise bu evlilik bir duygunun başlangıcı değil, düzenin devamıydı. Planlı, kontrollü ve duygudan arındırılmış bir anlaşma. Bir çocuk. Bir soy. Bir zorunluluk. Ama aynı evin içinde, aynı odada, aynı sessizlikte yaşamak; hiçbir planın hesaba katmadığı bir şeyi yavaş yavaş büyütecekti. Yakınlık. Ve hiçbir anlaşmada yazmayan tek gerçek: Değişim. Bu hikâye, iki insanın birbirine yaklaşmasını değil, birbirine rağmen değişmesini anlatır. Çünkü bazı bağlar seçilmez. Sadece başlar. Her şeye rağmen. UYARI: Bu hikâyede yetişkin içerik bulunmaktadır. Copyright © Tüm Hakları Saklıdır

Sıradan bir yürüyüş nelere yol açabilirdi? Devin ailesiyle sadece yürüyüş yapmayı planlıyordu ama bu yürüyüşün sonu bir çukurda son bulmuştu. O çukurdan çıktığında ise kendini bambaşka bir dünyada bulmuştu. Bambaşka bir dünya bambaşka insanlar ve bambaşka kurallar. Sıradan bir dünyada değildi insanlar merhametsizdi kurallar ise acımasızdı. Kaçmak tek çözümdü ama bu dünyadan nasıl kaçabilirdi üstelik onu esir alanların generali onun ruh eşi olduğunu iddia ediyordu. Devin bu yeni hayata boyun eğip kalmalı mıydı yoksa eski hayatına dönmek için savaşmalı mıydı?

Belis, keskin çizgileri, otoriter duruşu ve kimseye taviz vermeyen zor kişiliğiyle kendi dünyasının mutlak hükümdarıdır. Demir ise onun yıllardır evin dışından ofis kapısına kadar adım adım takip ettiği gölgesi, adı gibi sert, soğuk ve duygulardan tamamen arınmış profesyonel korumasıdır. Aralarındaki mesafe, sarsılmaz kurallarla örülmüş kalın bir duvardır. Yıllar boyunca tek bir saygısızlığa bile yer olmayan bu mesafeli ilişkide, iki inatçı iradenin çarpışması zamanla tehlikeli bir çekimin fitilini ateşleyecektir. İki buzdağı birbirine çarptığında, ilk eriyen kimin iradesi olacaktır?

"Mimarlıkta hata payı sıfırdır. Ama seninle geçen her saniye, benim en büyük yıkım kararım." Şimdi sorulması gereken tek bir soru vardı. Bir mimar, kendi inşa ettiği duvarların altında kalmayı göze alabilir miydi? Bu hikayede yoğun psikolojik baskı, güç dengesizliği, toksik unsurlar ve yetişkin içerik (+18) bulunmaktadır. Rahatsız olanlar veya olacaklar okumasın.

Bölümler yazdıkça gelmektedir. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

Görme engelli ve dilsiz bir genç kız. Hayatı normal akışında giderken, hayatına giren adamla nekadar karışabilirdi ki? Geçmişi ve bu günü karanlık bir adam. Annesinin zoruyla kendine varis istediği için varisini doğuracak, anlaşmalı evlilik yapacak, bir kadın arar. Hayatı zor, karanlık ve düşmanları olan bir adam. Bu iki insanın yolları kesişirse en fazla ne olabilir. Yaş farkı vardır.. +18 içerik, şiddet içeren sahneler olacaktır. Hikaye şahsıma aittir.Herhangi bir mecrada çalınıp paylaşıldığı takdirde, yasal işlem başlatılacaktır.

Genç bir Balerin olan Bade, geçirdiği bir kaza sonucu kendini ansızın 1920'lerin işgal altındaki İstanbul'unda bulduğunda; Yabancısı olduğu bu dönemde Koralzâde Konağına yolu düştüğünde, Sahir Koralzâde ile tanışır. Dönemin en ünlü aristokrat ailelerinden olan Koralzâde ailesinin ileride korkunç bir katliama kurban gideceğini hatırlar. Yaşanacaklar henüz gerçekleşmese de kader çoktan yazılmıştır. Bade, geleceği bilmenin verdiği ağırlıkla bu felaketi engellemeye karar verir. Bir yandan yaklaşan katliamı durdurmaya çalışıp bu faili meçhul cinayetin sebebini çözmeye çalışırken, bir yandan da Sahir'e karşı hissettiği duygularla mücadele eder. Çünkü her adım, yalnızca geçmişi değil, kendi geleceğini de değiştirme riskini taşımaktadır. Geçmiş, geçmiş olarak kalmalıydı. O, bu geçmişin bir parçası olmamalıydı. - Unutma ki; yarım kalan hiçbir hikaye, sonsuza kadar sessiz kalmazdı. Bir gün, unutulmuş bir anı zamanın kendisinden bile daha güçlü bir çığlıkla her zaman geri dönerdi. Not: Bu hikaye tarihten ilham alınarak KURGULANMIŞTIR. Gerçek şahıslar ve olaylarla hiçbir bağlantısı yoktur.

"Geçmedi, Süreyya. Geçmez. Benim sende açtığım yaralar bin kere öpsem de iyileşmez." Süreyya o soğuk kış gecesi babası tarafından yaka paça evden atıldığında her şeyin onun için bittiğini sanmıştı. Ta ki karanlığın içinden gizemli bir yabancı, ona reddedemeyeceği kadar cazip ve bir o kadar da tehlikeli bir teklif sunana kadar. Süreyya, sıradan ve çaresiz bir hayattan kurtulmak için kabul ettiği teklifle kendini İstanbul'un en karanlık ve korkulan yeraltı liderlerinden Yavuz Şahverzâde'nin tehlikeli dünyasında bulur. Keskin zekası, soğukkanlılığı ve sadakati sayesinde kısa sürede Yavuz'un en yakınındaki gizli sağ kolu haline gelir. Yeraltı dünyasındaki her hamle artık onun parmaklarının ucundadır. Başlangıçta tamamen profesyonel ve mesafeli dayanan bu iş ortaklığı, zamanla ikisi için de kontrolünü kaybettikleri tehlikeli bir çekime dönüşür. Süreyya'nın Yavuz'a beslediği kaçınılmaz aşk, Yavuz'un karanlık dünyasındaki tek zaafının Süreyya olmasıyla değişir. "Bir kelebeğin alevle olan imtihanı gibiydi onunla yaşamak. Yanacağını bile bile o yangına kanat çırpmak, beni kül eden bir adamın gölgesinde bile soğuktan korunuyor gibi hissettirmişti." NOT! Kurgu, 1920 yılının İngiliz işgali altındaki İstanbul'unda geçmektedir. Bu kitapta geçen kurum, kuruşuş ve olaylar tamamen hayal ürünüdür, gerçeği yansıtmamaktadır. +18 içerik ve tetikleyici unsurlar içerir. KÜLLER ve KARANFİLLER, SON MEKTUP İSTANBUL'A OLMAK ÜZERE İKİ KİTAPLIK BİR SERİDİR.