Işığını kaybetmiş yönünü arayan bir adam. Ona yönünü gösteren ışığı tutan bir kadın. Rüyalarında çehresini göremediği bir adama kapılan Suhandan, onu derinden sarsacak kişinin çok yakınında hatta evinde olduğunu öğrenmesi ile yeni bir sayfa açacak kaderine. Ülkesinden kilometrelerce uzağa sürüklenen ve hayatının ışığını bulan Andrea bakalım bu zorlu yolculuğa daha ne kadar dayanabilecek. Büyük ve oldukça gösterişli bir yapıya sahip olan Gediz malikanesi nasıl bir aşka gebe kalacak gelin bunu hep birlikte görelim. Trabzon'dan, İtalya'ya uzanan bir hayat öyküsü. "Yönüm, yönüne vuruldu." Kapak tasarım; theguldesing

Yeni tim yeni şehir yeni insanlar. Şafak BOZKURT tayini Hakkâri' ye çıkar ve çocukluk arkadaşlarını bulur. Şafak geçmişinin izini silemezken Turan çocukluğunun izlerini silemez aynı yerden yaralılardır aslında. Sadece oyuncular farklı.( Küfür içerir)

"Küçük bir kız çocuğu gibisin." Soğuğun içime ilmek ilmek işlemesi gecenin ayazından değildi, onun buz gibi sözlerinden ürpermiştim. Gök yüzünde bizi seyreden yıldızlardan ziyade kendi ışığının aydınlattığı, o zehir karası delici gözlerine yerleşen alaylı parıltı ve söylediği son şeyle çileden çıkmıştım artık. İçimde lavlarını köpürterek sabrımın son demlerinde dolanan volkan patlamaya hazırdı, bu işin başka çaresi yoktu ve inceldiği yerden kopacaktı. Ben onun sayesinde çoktan büyümüştüm fakat o her seferinde inadına yapar gibi çocuk olduğumu savunuyordu. Beni bakışları, tavırları, hareketleri ve kelimeleriyle resmen eziyordu. Kalbimi eziyordu. "Çocuk falan değilim ben!" Diye bağırdım sonunda içimdeki ateşten okyanus çaresizce çırpınan benliğimi cayır cayır yakmaya başlarken. Aynı anda hem üşüyor hemde alev alev yanıyordum. Kendi içimde birçok imkansızı barındırıyordum. Sertçe yutkundum... Sesimi iyice yükselttiğimde tek bir mimiğimi bile kaçırmak istemiyormuş gibi dikkatle beni izlemeye başladı, artık gerçekten dayanamıyordum. "Çocuk değilim anladın mı? Değilim! Sana abi demek zoruma gitmeye başladığında büyüdüm ben!" Diye adeta haykırdım. "Duygularımı gizlemeyi öğrendiğimde büyüdüm! Susmayı öğrendiğimde, sessizce ağlamayı öğrendiğimde büyüdüm! Gözümün önünde başkasına dokunduğunda büyüdüm!" Ona ilk kez utanıp çekinmeden kurduğum bu uzun ve acımı haykıran cümleler tüm nefesimi tüketmişti fakat söyleyecek son bir sözüm daha kalbimin en ücra köşesinden saniyeler sonra çıkagelmişti. "Seni sevdiğim gün büyüdüm ben." Diye fısıldadı güçlükle soğuktan zangır zangır titreyen dudaklarım.

HİKAYE DÜZENLENMİŞ BİR ÇOK YER DEĞİŞMİŞTİR. Defne & Selim "Ben mi bir şey yaptım ? Sana umut verecek bir davranışım mı oldu benim ?" Bakışları canımı acıtıyordu. "Merak etme sen her seferinde yerimi bana çok güzel hatırlattın, umut vermeyi bırak her seferinde yakıp yıktın. Son günlerde umutsuzca düşünüyordum, beni sevmen için, sana içimdekileri anlattığımda kalman için ne yapabilirim diye ama bulduğum hiçbir sebep seni yanımda tutmaya bir çözüm olmayacak. Sana aşkımı anlatsam da kendi içimde yaşasam da benim sonum düşüncelerimde boğularak olacak. Yoruldum artık. Yalvarırım anla beni." ... Sen benim hayatımdın ama hayat adil olmaktan uzaktı. Bir mahalle ve dostluk hikayesi.Üç kitap seri şeklindedir. Her kitapta başka bir karakterin hikayesi anlatılmaktadır.

⤹tamamen hayal ürünüdür.

Özmen köye geri dönen başkanın kızına bahçede gizlenilmiş altınları bulmak için yakınlaşır. Fakat işler hiç beklemediği şekilde son bulur.

Dün gece yine seni çok feci istedim Geçsin diye saçma sapan kafalara demirledim hikayenin kişilerle bir alakası yoktur her şey kurgudur....

doktor hilzey görmek isterseniz burdayım

Zeynep, içindeki fırtınayı dindirmek için sahilin soğuğuna sığınıyordu. Ta ki o gece yarısı, dumanların arasından o kadın belirene kadar... İçindeki fırtına, bir çakmak aleviyle yeniden kopuyor. Kaçtığı hayat mı onu bulmuştu, yoksa bu yeni yabancı, Zeynep'in kendi karanlığının bir yansıması mıydı?

yinveyang