DİKKAT! Bu kurgu tamamen bana aittir. Argo , ciddi yaş farkı ve yetişkin içerik bulunmaktadır. Bunu dikkate alarak okuyunuz. ​ Alaz beni duvara öyle bir çarptı ki, sırtımdaki acı bir an nefesimi kesti. İki elini yanıma sertçe vurdu, kaçacak yer bırakmadı. Gözleri kan çanağıydı; haftaların uykusuzluğu ve öfkesi bakışlarına yerleşmişti. ​"Kim ulan o oğlan?!" diye kükredi yüzüme doğru. "Ne bu yakınlık, ne bu samimiyet? Kiminle yedin içtin ben yokken, kime güldün o kadar?! Kimsin kızım sen, ne oldu sana?" ​Öfkesi yüzümü yakıyordu ama geri adım atmadım. "Kim olduğumu söyleyeyim mi Alaz?" dedim, sesim buz gibi ama içim alev alevdi. "Ben senin kapı dışarı ettiğin, 'görmek istemiyorum' deyip sırtını döndüğün o kadının ta kendisiyim! Senin kabul etmediğin, ama şu an karşısında kudurmuş gibi hesap sorduğun o kadınım!" ​Alaz'ın dişlerini sıktığını, çene kemiğinin seğirdiğini gördüm. Bir eli belimden aşağı, kalçama doğru indi ve orayı canımı yakacak bir hırsla, "benimsin" der gibi sıktı. Beni kendine öyle bir sertlikle çekti ki, göğüslerimiz arasındaki o ince kumaş bile fazlalık gelmeye başladı. ​"Bak bana İklim..." diye soludu, sesi hırıltılı bir tehdide dönüştü. Dudakları dudaklarıma milimler kala durdu. "Benden başka kimse sana böyle dokunamaz, kimse sana bu kadar yakın olamaz. Duydun mu beni? Söyle ulan, kim o herif?!" ​Tırnaklarımı omuzlarına geçirdim, acıyla karışık o yakıcı tutku vücudumu esir alırken gözlerinin içine baktım. ​"Geç kaldın Alaz," diye fısıldadım...

Fulya, Ömer'in en büyük günahı olmak istiyordu. Ömer ise ona her baktığında, yıllardır koruduğu hayatının çatırdadığını hissediyordu. Çünkü Ömer, Fulya'nın eniştesiydi. Üvey ablasının kocasıydı. Bir evlilik, bir yasak ve giderek büyüyen tehlikeli bir tutku vardı aralarında. Fulya için Ömer yasaktı. Yanlıştı. Tehlikeliydi. Ama bazı arzular vardır; insan ne kadar kaçarsa kaçsın peşini bırakmaz. Bazı günahlar işlenmeden önce başlar. Ve bazı günahlar vardır ki insan, cehenneme gideceğini bile bile onlara yürür.

Annemin evlendiği adamın oğlu, Bora Kuvars... Aynı evde yaşamaya başladığımız günden beri ondan uzak durmam gerektiğini biliyordum. Ama bazı yasaklar vardır; insan onlardan kaçmak yerine, kendini bile bile ateşe atar. Bora benim için yasaktı. Ben ise onun bütün sınırlarını aşmaya kararlıydım. Çünkü bazı sırlar saklanmak için değil, ortaya çıktığında herkesi yakmak için vardır.

"Bırak onu Delfin, abimin o. Özel bir içecekmiş, hatta beni de özellikle tembihledi, sakın dokunma, içme falan dedi," Tadını acayip merak etmiştim. Alt tarafı bir yudum alacaktım, ne olabilirdi ki? . . Argo, küfür ve yetişkin içerik (+18) barındırır.

"Sen benim favori sırrımsın." Deniz, 19 yaşında, içine kapanık ama meraklı bir lise son sınıf öğrencisidir. Kalabalıklardan çok kitapların sessizliğinde huzur bulan genç kız, okulun İngilizce öğretmeni F'in etrafında ördüğü gizemli duvara takılır. F, 37 yaşında, sessiz ama baskın, mesafeli ama bakışlarıyla insanı sarsan bir adamdır. Onunla her göz göze geliş, Deniz'in içinde tarifsiz bir çekim uyandırır. Başta masum bir merak olarak başlayan bu hisler, gizli mesajlarla, kaçamak bakışlarla ve tesadüfi temaslarla derinleşir. F'in koyduğu sınırlar, Deniz'in kalbinde daha da büyük bir boşluk açar. Aralarındaki yasaklı çizgi ne kadar kalınlaşırsa, ikisini birbirine çeken bağ da o kadar kuvvetlenir. Gerçek bir hikayeden kurgulandı. Teachers Pet teması barındırmaktadır.

Bana bir gün hayatımı altüst edecek kişinin kim olduğunu sorsalardı... Asla onun adını söylemezdim. Çünkü bazı insanlar yanlış değildir. Sadece yanlış zamanda, yanlış yerde karşına çıkar. Bazı sınırlar aşılmamalıdır. Bazı hisler ise hiç başlamamalıdır. Ve bazen tek bir gece... Tüm hayatını değiştirmeye yeter. Çünkü en büyük günah, sessizce başlar. 16.07.2026

Açelya, gündüzleri mükemmel bir baba geceleri ise mekanların en ünlü jigolosu olarak bilinen kendinden 14 yaş büyük Dağhan'a kapılır... Ağır daddy issues ve +18 sahneler içermektedir.

"Dizlerime gel." dedi itiraz istemeyen sesiyle. Adımlarım kendinden bağımsız hareket etti ve yerimden kalkıp birkaç adımda oturduğu koltuğun yanına geldim. Hafifçe yerinden doğrulup bir elini belime atarak dizlerinin üstüne çekti. Kalçam kalın bacaklarına yerleştiğinde karnımda bir sızı hissettim, kalbim ağzımda atıyordu. "Hala merak ediyor musun, yoksa iki günde hevesin geçti mi?" diye sordu fısıldar gibi. "Heves.. heves etmedim." dedim birden konuşup. O an belimdeki elinin daha da sıkılaştığını hissettim. "Burada ne bulmayı umuyorsun?" diye fısıldadı kulağımın dibine. Ne bulmayı umuyordum? Bu evin içinde, bu adamın kucağında ne işim vardı? Sorunun cevabı benim için de bir düğümdü.

Bedenimi tamamen ona dönmüş, zar zor nefes alırken yüzümü süzüyordu tepeden. Pervazdaki elini çekip yüzüme koydu, baş parmağı dudaklarımı okşuyordu. Elini yavaşça kaldırıp ensemden süzülen parmaklarını saçlarımın arasına daldırdı. Parmak uçları boynuma değdiğinde ürperdim. Bana doğru eğildiğinde, boynuna sürdüğü o losyonun kokusu rüzgarla birleşip tüm algılarımı ele geçirdi. "Burada kalıcı değilim ve bu... bunu sana yapmak istemiyorum." Tam o sırada dolan gözlerimden yanağıma damlayan yaşı hissettim. Gözlerindeki o anlık parıltı yerini karanlık bir durgunluğa bıraktı. Ama elini çekmedi. Belimdeki eli sıkılaşırken "Gitmeme az kaldı." diye mırıldandı. Cevap vermeme fırsat tanımadan aradaki o son birkaç santimi de yok etti.

o benden yaşça büyüktü