Bildiğini sandığın gerçekler, gün yüzüne çıkmaya başlayan kanlı sırlara dönüştüğü an, bu oyunda durduğun yer kesinleşir. Gerçekler saklandıkları yerden çıktıklarında, masum kalan herkes o yalanlar gibi yok olur; Geriye sadece geç kalmışlıkların izi kalır. SAYE, bir isim değil, bir varlık; kötülüğün, acımasızlığın, cinayetlerin, yok oluşların var oluşu. Enselerde nefes bulan, korkulara ayna olan... Ve bazen... Bir doktor ile hastasının arasında başlayan sessiz bir bağ, tüm bu karanlığın içinde filizlenen bir tohumdur.

Dünya, tüm halkın taptığı ve son sözü söyleyen gizemli bir konsey tarafından yönetiliyordur. Bu düzende, normal insanlar özel yetenekli çocuklar dünyaya getirir. Bu çocuklar yirmi yaşlarına gelene kadar herkes gibi normal bir hayat yaşarlar; ta ki o an gelene kadar. Yirmi yaşına bastıklarında Beyaz Küre uyanır, ruhları ölçerek her birinin hangi topluma ait olduğunu bulur. Kimini Pietasl, kimini Typhonlara savurur. ‎ ‎Fakat sistemin sakladığı bir hata vardır: Novus. Diğerlerinden çok daha güçlü olan bu çocukları, konsey "insan yiyen canavarlar" ilan ederek ölüme mahkum etmiştir. Zen yaratıkları kapıda büyürken, Beyaz Küre bu kez dünya için bir kurban mı seçecektir, yoksa bu sahte düzeni yıkacak bir felaket mi?

Efsun karanlık bir odanın içinde, kasvetli bir sessizliğe sarılmış haldeydi. Acı hatıraları kafasında yankı buluyordu. Anne ve babasının kanı o küçük ellerinde kurumuştu. Anne ve babasının ölümüne tanıklık etmek, ona hem yaşamanın acısını hem de intikamın kutsallığını öğretmişti. O gün çocukluk son bulmuş , hayat ona hiç tanımadığı bir dünyayı zorla sunmuştu...

liseye yeni geçen iki kızın yaşadıkları ve lise askııı ilk denemem baya uğraştım bu ilk bölüm kısa olmuş uzun olmuş vs. Eleştiri kabul ederbilirim