Kendinize bir fincan çay alın ve arkanıza yaslanın. Çünkü bu hikaye; hırsın, entrikanın ya da gürültünün değil; sükunetin, helal rızkın ve en saf sevdaların hikayesidir. Bir akşamüstü yolları kesişen Cihad ve Firuze'nin dağ başındaki karşılaşmalarıyla başlayan bu yolculuk, sizi eski zamanların o nostaljik, temiz ve huzur dolu dünyasına götürecek. Sessiz, sakin, tamamen soft ve ruhunuzu dinlendirecek bir eski zaman masalı okumak isteyen tüm okurlar için... ✨

"Beni babam ve annem bile unuttu, sen de unutma Elif..." Zelal Sangel, on sekiz yıllık ömrüne bir ömre sığmayacak kadar çok acı sığdırmış bir genç kızdır. Babasının şiddeti ve annesinin duyarsızlığıyla şekillenen hayatı, bedeninin bu ağır yüke daha fazla dayanamayıp pes etmesiyle bir hastane odasına hapsolur. Ancak bu oda, onun için bir son değil; hayatı boyunca mahrum kaldığı değer görme hissiyle tanıştığı bir sığınak olur. Zelal'in bu karanlık yolculuğunda elini tutan tek kişi, onun can dostu, neşesi ve hayattaki tek dalı olan Elif'tir. Elif, Zelal'in fırtınalı hayatındaki en güvenli limandır. Onlara bu süreçte eşlik eden doktor Kerem ise, Zelal için sadece bir kurtarıcı değil, Elif'i emanet edebileceği, aralarındaki o sessiz ama derin bağı uzaktan bir tebessümle izlediği güvenilir bir sırdaştır. Zelal, kendi sonuna adım adım yürürken, hayatındaki en değerli varlığı olan Elif'in Kerem'in yanında güvende olacağını bilmenin huzurunu taşır. Kitap; bir genç kızın babasından gördüğü nefreti, bir yabancının anneliğinde telafi etmeye çalışmasını ve ölmeden önceki son nefesinde bile arkadaşının mutluluğunu dileyecek kadar kocaman olan yüreğini anlatır. Yarım Kalan On Sekiz, bir hastalığın yıkımından ziyade, sevgisiz bir dünyada birbirine tutunarak var olmaya çalışan ve birbirini kardeşten öte seven iki genç kızın sarsıcı vedasıdır.

Ben Nazlı. Denilenlere göre beni 12 günlükken çöp konteynırının kenarına bir kış gününde sadece bir zıbınla bırakıp terk eden anayla babanın kızı Nazlı. 22 yıllık hayatında özgürlüğün tadını hiç tatmamış, hayatı boyunca oradan oraya savrulmuş, hor görülmüş eziyet edilmiş Nazlı. Şimdi bu taşlı yollardan geçerken başımı cama yaslamış sakince yolu izliyordum. Bunca yıllık hayatımda hiç gün yüzü görmememe rağmen öğretmen olmayı başarmış, şimdi ise bir köy okuluna, küçücük kalplere dokunmaya gidiyordum. Teröristlerin yoğun olduğu bir bölgeymiş burası, öyle diyorlar. Çokta tehlikeliymiş. Bunların hiç biri benim umrumda değildi. Telefon rehberimde bile kayıtlı kimse yokken, çokta canımdan endişe ettiğim söylenemezdi, mezarımın bile kimsesizler mezarlığında olacağını biliyordum. Yanılmıştım. Tek bir adamın hayatım,kalbim olacağını, ailesinin ailem olacağını bende tahmin edememiştim.

Final oldu, tamamlandı. ❝Bir düş, bin ağıt.❞ Marin Alakan çok küçük yaşlardayken doğduğu topraklardan ayrılmak zorunda kalmıştır. Babası, kaderin sancılı ağlarının önüne geçmek için yıllarca kızının doğup büyüdüğü Mardin'e gelmesini yasaklar ve İstanbul'da herkesten gizli bir hayat sürmesini sağlar. Marin, abisinin yaptığı bir hata yüzünden kendini tekrardan doğduğu topraklarda bulduğunda ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Eski adıyla Karan Ağa olan kitaptır.

tamamlandı. Ahu : yaşamak istiyorum, Ahu : beni yaşatabilir misin?