Morthaël żyje od wieków. Świat zmieniał się setki razy, ludzie przychodzili i odchodzili, a on nauczył się patrzeć z dystansu. Aż do momentu, w którym spotkał Elizę. To nie jest historia o wampirze, który chce być człowiekiem. Ani o miłości, która wszystko naprawia. To opowieść o bliskości, która pojawia się zbyt późno. O wyborach podejmowanych w ciszy. O szczęściu, które trwa krótko, ale zostawia ślad na całe życie. Historia rozgrywa się powoli. Bez pośpiechu. Bez prostych odpowiedzi. I bez obietnicy, że wszystko da się zatrzymać. Jeśli szukasz akcji - to nie tutaj. Jeśli szukasz emocji, które zostają długo po ostatnim zdaniu - zostań.

Po wielu latach Caelan wraca w północne góry, do miejsca, gdzie dorastał u boku kowala Garrona. Szybko przekonuje się jednak, że Północ nie jest już krainą, którą zapamiętał. Wśród spowitych mgłą szczytów narastają niepokoje, a dawne tajemnice zaczynają wychodzić na światło dzienne. To, co miało być powrotem do przeszłości, staje się początkiem drogi, która zaprowadzi Caelana znacznie dalej, niż mógł przypuszczać.

Bethy, owdowiała botaniczka, przybywa do starej rodzinnej posiadłości, aby uleczyć złamane serce i oddać się pasji. Zamiast tego trafia w sam środek botanicznego koszmaru.

"Chadzali dawniej po ziemi płanetnicy. Zlatywali oni na nią z chmur, przebywali wśród ludzi przez czas nijaki i później znów, podczas zawieruchy, unosili się w chmury, pierwotną ojczyznę i zwykłą siedzibę swoją. Wyglądali zupełnie tak jak inni ludzie, spólnie z nimi miewali potrzeby, na ziemi przebywając, w przyjaznych zostawali z nimi stosunkach. A przecież złowrogie i wielce złowrogie dla nas to istoty." Leonadr J. Pełka "Polska demonologia ludowa" Przenieś się w czasy naszych pradziadków, do dawnej wsi. Do świata, w którym wciąż żywe są dawne tradycje i obyczaje. Do świata, w którym rytm wyznaczają przyroda, pora roku i pogoda. Do świata, w którym obok religii istnieją także zabobony. Świata, który na wpół z ludźmi dzielą rusałki, południce czy też inne dziwy.

Nie cofną się przed niczym. Jeśli wydały na ciebie wyrok, jesteś trupem. Nie ukryjesz się przed nimi. Nie przebłagasz ich ani nie przekupisz. Już nie żyjesz. Możesz się tylko zastanawiać, która po ciebie przyjdzie. Ich tropem podąża zespół ds. zwalczania przestępczości zorganizowanej. Will Yuma poprzysiągł sobie, że odkryje, kim są. Ale co, gdy przeciwnik nie gra czysto i co rusz zadaje ciosy poniżej pasa? Dosłownie i w przenośni. Kto tu kogo przechytrzy? Całość ma 96,3 tys. słów. Prawie 600 tys. zzs. (dokładnie 592 240).

Kiedy ciocia Oliwki prosi o zaopiekowanie się jej zwierzętami, dziewczyna nie ma pojęcia, z czym przyjdzie jej się zmierzyć. I nie chodzi wcale o płochliwą czarną kocicę ani dwa króliki. Mieszkanie cioci znajduje się przy granicy osiedla socjalnego, przez które 25-latka przechodzi każdego dnia. Pewnego wieczora zostaje zaczepiona przez grupkę mężczyzn i, wystraszona, reaguje impulsywnie. Uchodzi z zajścia cało, ale już wie, że kolejne spotkania będą znacznie mniej przyjazne. Unikałaby chodzenia na skróty tak długo, jak byłoby to możliwe, gdyby nie mały chłopiec siedzący w nocy na huśtawce. To historia o przemocy domowej, samotności zetek i ostrożnym zakochiwaniu się. Mamy tu również motyw starości, zawiści członków rodziny, strachu przed pokazaniem prawdziwego siebie, kompleksów, miłości do zwierząt... Ogółem trochę tego upchałam ;) Objętość orientacyjnie: 540 tys. zzs (ok. 87,8 tys. słów)