Czy wysoka inteligencja i wyjątkowo ścisły umysł mogą być pociągające? Emma rozpoczęła właśnie studia na jednym z londyńskich uniwersytetów. Niedługo po przyjeździe, wybiera się z koleżankami na ognisko organizowane przez uczelnię. Tam upija się i gubi w tłumie. Nad ranem, leżącą na trawie i półprzytomną, odnajduje ją chłopak, który pomaga jej dotrzeć do pokoju. Emma nie zna jego imienia, ale pamięta, że był miły i że prawdopodobnie był z wymiany międzynarodowej. I jeszcze, że... zwymiotowała mu na buty. Chcąc go przeprosić i podziękować za opiekę, próbuje go odnaleźć. Udaje jej się to dopiero po kilku dniach i dyskretnym śledztwie, zorganizowanym wraz z dwiema koleżankami. Chłopak jest wciąż miły, ale już nie taki jaki wydawał się jej w tę noc, gdy ją odnalazł. Czy to na pewno jej wybawiciel? Czy tylko chce się zabawić jej kosztem? I dlaczego jego kolega, nieśmiały i cichy kujon, spogląda w jej stronę z wyrzutem?

Zapraszam do poprawionej części pierwszej "Zapomniani". PODZIĘKOWANIA: Chciałabym serdecznie podziękować @martalangauthor za pomoc w redakcji, korekcie i rozwinięciu moich umiejętności, @Lakina15 za wszystkie komentarze, docenienie oraz dobre rady, a także moim dwóm beta czytelnikom, którzy znosili wszelkie niedociągnięcia i nieścisłości. OPIS: "Dwudziestoletnia Bianka traci dotychczasowe życie w wyniku rozprzestrzenienia wirusa. Obciążona darem robi wszystko, by chronić swoją siostrzenicę przed niebezpieczeństwem. Po opuszczeniu własnego domu dowiaduje się, że mutanty to najmniejsze zło przed jakim musi stanąć."

Druga część opowiadania "Zapomniani" Bianka nie na długo może cieszyć się upragnionym spokojem. Dźwięk zegarka nie był przypadkowy i z pewnością przyniesie za sobą falę konsekwencji dawnych czynów. Pytanie tylko jaką cenę przyjdzie jej zapłacić za kredyt moralności.