!!!CİNSELLİK İÇERMEZ!!! İçinde psikolojiye etki edecek bölümler bulundur. +1& yazısını ciddiye alın. Cinsellikle alakası yoktur. Yamyamlıkta kesinlikle yoktur😭🙏🏿 ⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘ ˖༗ Tanrı ve Yüce iki varlık yarattı, Biri öldürdü, diğeri yol gösterdi. Biri simsiyah olmasına rağmen iyi yolu gösterirken. Diğeri ışık kadar parlak olmasına rağmen kötülüğe sürükledi herkesi. Her genç bunu hak etmiş miydi? Yada onları yaratmakta tanrımı suçluydu? ⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘ Lise son sınıf öğrencileri olan bir urbex grubu, sınıfındaki bazı öğrenciler ile kavga sonucu cesaretleri göstermek için onlarıda yanına alarak terk edilmiş bir hastaneye girerler. Başta her şey normal giderken sonunda çıkmaya karar verdiklerinde kapılar kapanır, duvarlar beyaz ve kir karışığı bir renkken aniden kan kırmızısı bir ortama dönüşür. Ve hastane içinde sadece tek bir ses yankılanır. "Bu yolu siz seçtiniz, şimdi sonuçlarına katlanmaya hazır mısınız?" 𐦂𖨆𐀪𖠋

"Gözlerindeki o ormana bir kez düştüm; artık ne aklım başımda ne de yolum belli. Ben senin aşkına öyle bir divane olmuşum ki... Görmüyor musun Leyla'm? Benim tek pusulamın sen olduğunu." .☘︎ ݁˖ Leyla, kalp rahatsızlığı ve konuşamıyor olmasının bir engel teşkil etmediğini savunurcasına çenesi dik, inat, dışarıya karşı sert olsa da içinde koca bir merhamet besleyen bir kadındır. .☘︎ ݁˖ Maddi durumları babasının kötü alışkanlıkları yüzünden iyi olmadığı için; babası Leyla'yı çalışması ve para kazanması amacı ile bir malikaneye çalışan olarak verir. Leyla ilk başta bunu kabullenmek istemez ancak iş teklifi kabul edildiği için kendini Dağhan'ın evinde bulur. Böylece hem Dağhan için hem de Leyla için iyi olacak bir anlaşma yaparlar. Dağhan Tunç için Leyla sadece basit bir kadın olabilecek miydi? Veya Leyla kendi hayatını zehir ettiğini söylediği adama karşı hissettiği şeyin minnet olmadığını ayırt edebilecek miydi? .☘︎ ݁˖ Anlaşmalı Evlilik+Konuşma engelli kadın+ ilk seven adam

Sular altında kalmış acımasız bir dünyada kaybolmaya hazır mısınız? Kaderini reddeden tatlı yüzlü yalancı, Lunulata. Kardeşinden başka kimsesi olmayan elsiz katil, Arm. Ailesinden koparılmış öfkeli asker, Dante. İşlemediği bir suçu üstlenen masum mahkum, Beau. Ve kazanmak için her şeyi yapmaya hazır hırslı bir oyunbaz, Hodbin. Gezgin Şehir, Ark Ulusu ve Kaya Şehirleri'nin, entrikaları, ihanetleri ve sırlarıyla dolu bu dünyada; birbirine hiç güvenmeyen beş genç, özgürlüklerine kavuşmak için bilinmeyen bir limana doğru yelken açmak zorundalar. Peki, ulaşmak istedikleri bu liman gerçekten var mı? Ve bu beş genç oraya varmak için kendilerine bile ihanet etmeyi göze alabilecekler mi

Seneler... Seneler sonra, dünya, nefes almanın bile zarar verdiği geri dönülemez bir felaketle sarsıldı. Ve hiçbir şey aynı kalmadı. Milyonlarca insan öldü, geriye kalanlar ise hayatta kalmak için dünyalarını yeniden kurmak zorunda kaldı. Burada doğmak ve ölmek yasaktı! Kuzeyin en uç noktası, gecenin aylarca hüküm sürdüğü o yer kuruldu. THALRON! Ve insanlar dört sınıfa ayrıldı... Din İnsanları, Asiller, Tüccarlar ve Köksüzler... Fakat yarattıkları dünya onları daha da büyük bir felakete sürükleyecekti. Çünkü duygular yok edilemezdi: Güç, Savaş, Tutku, Aşk, İhanet, İntikam, Fedakarlık ve Kader... Kaderle savaşmak mümkündü ama kazanmak asla. Çünkü kader çoktan kararını vermişti.

(Tamamlandı) ☙ Dönem ödevi için aşk konulu çarpıcı bir köşe yazısı yazması gereken Deniz'e, bu yolculukta kendisine ilham ve rol model olacak sağlam bir yüz lazımdır. Zihninin içinde; beraber romantik komedi izleyebileceği, aşkın her hâlini tadabileceği ve onu 2000'lerin tatlı esintilerine götürebileceğine inandığı için tasarladığı o kusursuz profilin ise ödevine rol model olmayı kabul eden futbol takımının uyuz kaptanı olmadığına emindir. ☙ "Sahada noktaladığım galibiyetlerin hepsi maç için fakat file arkasında attığım goller, Deniz; her biri senin için." ☙

Bir kaldırımın köşesinde buldum hayalimi. Gözlerimi kapattım, bıraktım avucuna kalbimi. Dedi ki, sonuna kadar tutacak mısın elimi? İçimden cevapladım, birlikte tırmanacağız tüm merdivenleri. Mumlar üfledim, dilekler diledim. Kayan her yıldızda adını sayıkladı dilim. Ve o bana doğru tek bir adım geldiğinde Ben hiç gitmesin diye bütün yolları denedim. 🏀 "Doruk?" dedim heyecanla. Bakışları yüzümde oyalanmaya devam ettikçe duramadım yerimde. Bir şey söyleyecekti. Bir şey söylemek için buradaydı. "Kaptın mı formayı?" "Feza," dedi ve seri adımlarla ona doğru ilerlediğim sırada o da birkaç adım yaklaştı bana. Sadece ismimi söylemişti ama heyecanını yansıtması için bu yeterliydi. Devam etmesini beklerken kalbim yerinden çıkacak gibiydi. "Kaptık formayı."

"Niye sen de aynı şeyleri düşünmüyor musun benim hakkımda ?" "Ne saçmalıyorsun Sena ?" "Baya işte" dedim öfkeyle. "Hep demiyor musun çocuk gibisin diye. Gürültücüsün, heyecanlısın... Aynı şeyleri düşünüyor seninle benim hakkımda aslında." "Süzme salak demiştim ya sana" dedi alayla yine. "Sadece salak değilsin sen körsün kör." "Ne diyorsun ya ?" Gözlerini kapatıp açtı sinirle ve odadan çıkmadan önce dibime kadar girdi "Benimle senin hakkında aynı şeyleri düşünüyor olsaydı" dedi ilk kez bana karşı bu kadar gerçek bir öfkeyi serbest bırakarak. İlk kez gerçekten öfkesine bakıp kendimi ona büyük bir yanlış yapmış gibi mahcup hissettim. "Seni bırakmayı aklının ucundan geçirmezdi."