her neyse, işler böyleydi işte. kendinden nefret eden kim junmyeon, ömründe gördüğü en güzel şey olan oh sehun'a fena vurulmuştu ve bunun hakkında yapabileceği hiçbir şey yoktu. bu muhtemelen böyle sürüp giderdi, eğer bir gün sehun lafın ortasında ona hayatında duyup duyabileceği en güzel sözleri söylemeseydi. "üzgün bir çöp tenekesi olabilirsin, hepimiz üzgün çöp tenekeleriyiz. ama çirkin değilsin, hem de hiç." eh, oh sehun'un kelimelerle arası da pek iyi değildi zaten. -- texting

"Sana aşığım. Peşimizde bizi öldürmek isteyen manyaklar ve kana susamış yaratıklar var, başımız feci belada, arkadaşlarımız bizi bulduklarında fena öfkeli olacaklar. İşleri gerçekten batırdım bu sefer. Yanlışlıkla bir okulu ateşe verdik ve yaşlı bir kadının kimsesiz çocuklar için ördüğü kazakları çaldık. Matematikten hiçbir halt anlamıyorum, kedim benden nefret ediyor ve sen kilerdeki üçüncü rafa yetişemiyorsun bile. İksir hazırlamayı beceremiyorum ve Junmyeon'un soğuk algınlığı için yaptığım hap ona bir çift tavşan kulağı verdi, şu an saçlarının arasında uzanan otuz santimlik beyaz kulakları var ve garip olan ne biliyor musun? Bu durumun içinden nasıl çıkacağımı hiç bilmiyorum ve bu ödümü koparıyor. Ama bunların hiçbir önemi yok çünkü sana aşığım Baekhyun." 25.01