Yapay zekâ... Ucu bucağı olmayan, her saniye gelişmeye devam eden mükemmel bir sistemdi ta ki insanlarla tanışıncaya kadar... Peki ya bu sistem bir gün başkaldırırsa ve onu oluşturanlar bile ona mâni olamazsa...

İşlediği cinayetin kefareti için cepheye gönderilen bir fey, İntikamının peşinden gitmek uğruna akademiyi seçen bir vampir, Her şeyden habersiz canavarlarla tanışmak üzere olan bir siren... Kaderin bir araya getirdiği bu üç genç kız, kaosun ve sırların arasında hayatta kalmak zorundadırlar ve birbirilerinden başka kimseleri yoktur. Çünkü akademinin kapısından bir kez girdiğinde, orada olanlardan başka kimse sana yardım edemez ve en sert askeri eğitimi vermesiyle bilinen Morana Akademisi'nde kimse sana elini uzatmaz. Burası Morana Akademisi. Burada iblislerle savaşmak, dişli eğitmenlerin sınavlarını geçmek, tüm zorbalıklara katlanmak ve en önemlisi de hayatta kalmak gerekir. Peki peşlerine takılan Zebanilere karşı duygusal savaş verirken, bu üç kız başarıyla mezun olup krallıkları için savaşabilecek mi? Ya savaş, orada hayatta kalabilecekler mi? Morana Akademisi'ne hoş geldiniz! Uyarı: Subaylarınız olmadan Şafak Yarığı'ndan uzak durun!

Herkesin bir temel duygudan yoksun olduğu dünya. Yedi seçkin akademi. Yoksun olduğun duyguyu öğrenmek sihirli güçler kazandırırken; başarısız olursan sahip olduğun duyguları da zamanla kaybedersin.

Daha çocuk yaşta annesinin ölümünün suçlusu ilan edilen Hale, gönderildiği yetimhanede dışarıdan kusursuz görünen düzenli bir hayat sürer. Fakat bir gece, nefes alamadığı karanlık odadan kaçıp sahil yolunda yürürken saldırıya uğrar. Ölümle yaşam arasındaki o anda, kim olduğunu bilmediği bir yabancı tarafından kurtarılır. Geride yalnızca ona ait iki parça giysi kalır. Ve bir gün, onlar da ortadan kaybolur. Ama nereye? Ne bir isim vardır artık, ne de bir iz. Akılda kalan bir çift mavi göz, silik birkaç anı ve korku. Delirme korkusu. 𓆝 𓆟 𓆞𓆝 ~sana ilk ismimi söylediğimde nasıl tepki vermiştin, hatırlıyor musun? ~ Hatırlamıyorum. ~Ne garip ismin var, demiştin. ~ Aklıma gelen buğulu anılarla başımı salladım. "Bunu neden bana söylüyorsun?" ~şimdi garip gelir, ilerde anlayışla karşılarsın, demiştim sana. ~ İsmini hala garip buluyorum Elem. Belki de hiç büyümemişimdir. ~belki de hiç bilmek istememişsindir. ~ İsminin anlamı ne, Elem?