Final oldu, tamamlandı. Seri altı kitapla raflarda yerini almıştır. ❝El bebek, gül bebek değil; el bebek, öl bebek.❞ Karanlık örgütün kurduğu düzen için doğmuş bir kız çocuğuyken ona verilen en büyük ceza sevgisizlikti. Kaderini kabullendi ve kartını oynadı. O kim miydi? Hisar Alatav. Hayır, sil. His Alatav. Karanlık düzenin kıyameti olmak üzere. O ise Bronz. Karanlık örgüte başkaldırıp kartları yeniden dağıtan adam. Ona Bronz derler. Onların tohumları el bebek gül bebek değildi; el bebek öl bebekti.

BİR ESİR TUTSAK HİKÂYESİDİR. Roza ve ailesi, yaşadıkları ada ülkesindeki susuzluk sebebiyle evlerini terk etmek zorunda kalır. Tatlı suyun olduğu bölgeye gitmek için gemiye binerler ve daha ilk gecelerinde korsanlar tarafından esir alınırlar. Soylu insanların ve gizemli korsanların bir araya gelmesiyle başlayan bu macerada bazı kalpler de birbirine esir düşmekten kaçınamaz.

Suikastçılar Okulu İki ana karakter... Onların hikayesi... Annesinin gözleri önünde öldürülmesinin ardından intikam yemini eden Loren Sword, kendini üç yıl boyunca eğiterek acımasız bir suikastçıya dönüşür. Annesini öldürenlerin taşıdığı şimşek ve ok dövmesini takip ederken hem geçmişiyle hem de karanlıkla yüzleşir. Yaralı Kurt Tavernası'nda tanıştığı Darklen, geçmişte o geceye dair bildikleriyle Loren'in hayatına beklenmedik bir yön verir. Gizemli bir davetle Suikastçılar Okulu'na kabul edilen Loren, burada yeni dostluklar, düşmanlar ve sırlarla dolu bir dünyaya adım atar. İntikam, güven ve duygular arasında sıkışan Loren için bu okul, yalnızca bir eğitim değil; kaderini belirleyecek bir başlangıçtır. Suikastçılar Okulu Bade Yalçın

Alveris, huzurlu bir kasaba gibi görünse de, derinlerinde unutulmuş sırlarla doludur. Dedektif Lara, kasabada yaşanan tuhaf cinayetlerin ardında eski bir gizemin yattığını fark eder. Her cinayetten sonra, bir hafta önce cinayet mahalline yakın bir sokakta beliren gizemli bir gölge, Lara'nın dikkatini çeker. Zamanla, bu gölgenin cinayetlerin failine dair şüpheleri artırırken, Lara, kasabanın karanlık geçmişine dair daha büyük bir sırrı keşfeder. Kaybolanların ruhlarının geri dönmesiyle başlayan bu korkunç olaylar, kasabanın tarihiyle bağlarını ortaya çıkarır. Lara, geçmişin öfkeli ruhlarını ve onları yönlendiren gücü ortaya çıkarmak için, hem kasabanın tarihini hem de kendi karanlık geçmişini yüzleşmek zorunda kalacaktır. Ancak her yeni adım, onu daha derin bir tehlikenin içine çeker. Gerçekler, kasabanın karanlık geçmişiyle yüzleşmeye cesaret edebilecek kadar güçlü olanların hayatta kalacağı bir dünyada, Lara'nın hayatını sonsuza kadar değiştirebilir

KİTAP OLUYOR !

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! "Sana hiç söylemedim ama sana aşıktım. Bunu yüzüne karşı söyleyememek de benim ayıbım olsun." 070822 ☁️

Başlarına büyük bela aldıklarından habersizdiler çün ki ben intikamımı almadan durmam!

Eliz ve Devrim'i bir araya getiren korkunç gece onlara başka ne felaketler getirecektir?

Sevdiğim şiirleri içeriyor.Eğer sizler de şiirlere ilgi duyuyorsanız bölümlere bir göz atın derim:))

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.