Bir serserinin gölgesindeki aşk. Çılgın bir yürüyüşün zavallı yolcuları diye başlamak istesemde bu hikayeme, bir adamın gölgesinde kayboluyorum. Gülüşü çocuk bir adam, bir anda dünyam oluyor istemesemde. Gözlerime batıyor mavi hayatlar. Ve yüreğime işleyen çocuk gülüşleri sözlerime yapışıyor. Onu unutup yine güneşi düşünüyorum. Nerede hiç doğmadığı düşündürüyor beni. Hiç doğmadan battığı yerler yolum oluyor. Güneşin doğmadığı çocukluğumuza sitem ediyorum. Sonra senden geçtiğim gibi vazgeçiyorum kendimden de. Takılıp kaldığım çocukluğumu ellerine bırakıyorum. Güzel gözlü bir adam ve eziliyorum yüreğinin büyüklüğünde. Aldığım canlar yüzüme vuruyor. Hırslar, yalanlar, bir bir geçiyor ordan. Güneşi görmeyen gözlerine, güneşi görmeyen gözlerimle özürler yolluyorum. Ellerimiz buluşuyor işte o zaman sitemler duruyor, cinayetler, sanrılar son buluyor. Geçmiş önemsiz oluyor, hiç bir geleceğin eşiğinde dursakta. Bir serserinin HAYAL'lerinde bir şizofrene UMUT yeşeriyor.