Sadece yağmur şırıltıları ve hırıltı sesleri geliyordu.İnsanlar sessizce bir tarafa gizleniyor.O sırada karanlık sokaklarda ve aralarda onlarca insan silüeti beliriyordu..Ne oldu ne oldu bunca insana belki bir hastalık belkide tanrının insan oğlundan bunlarca yıldır yaptığı kötülükler için aldığı bir intikam ama bu şey her neyse dünya nüfusunun %80'ini aşırı saldırgan yamyamlara yani zombilere dönüştürdü.Kalan %20'lik kısım ise birer birer yamyamlar ordusuna katılıyordu.
''Biz veba gülleriyiz, göz yaşlarıyla sulanan,
Biz veba gülleriyiz, son nefeslerle ısınan,
Biz veba gülleriyiz, ölümle beslenen,
Ve biz veba gülleriydik,
kurtulamayan.''
27 Aralık 2014.
Pişmanlığı yüzünden, her hatada biraz daha savrulan bir adam; Kimliğini saklayarak büyük bir oyuna başvuran.
Gözlerinin karanlığa mahkum olduğu, küçük bir bedene sığan duyguları taşıyan bir kız; Göremeyişinin tek sorumlusundan ölümüne nefret eden.
Ne adam kalkıştığı işin sonucunda aşkı tadacağını tahmin edebilmişti, ne genç kız nefret ettiği adam ile sevdiği adamın aynı kişi olabileceğini.
Işıklarda durduğumda garip bir müzik duyduğumu sandım,radyoyu kontrol ettiğimde kapalı olduğunu gördüm fakat o kulağıma hoş gelen müzik beni telaşlandırmıştı ve bu şarkının ismini bilmiyordum.Telefonumuda çantamdan çıkartıp kontrol edeceğim sırada arkadan korna sesleri gelmeye başladı.Telaştan ışıklara bile bakamadan hızla karşıya geçmeye çalıştım fakat yanlış yaptığımı arabaya ani bir sarsılma olduğunda anladım.Benim oturduğum kapı içeri doğru çökmüş bende emniyet kemerinin verdiği avantajdan dolayı camdan fırlamadım fakat daha sonra her şey kontrolüm dışında hızlanmaya başladı ve ben bilincimi kaybederken o bana huzur veren şarkı beynimin içinde hala sürmeye devam ediyordu.
Acemilik eseridir!
@Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz.
#Tüm kişi ve kahramanlar tamamı ile hayal ürünüdür.
BusraKL