Karanlık bir gecede göl kıyısında başlayan sessizlik, yıllar sonra yeniden yankı bulur. Asel Mina ve arkadaşları, geçmişte yaşanan sarsıcı bir olayın gölgesinde yeniden bir araya gelir. Unutulmuş sanılan sorular, bir defterin tozlu sayfalarında tekrar can bulur. Sessizlik artık bir sığınak değil, bir tehlikedir. Her biri kendi sırlarını taşırken, geçmişin üzerindeki sis perdesi yavaş yavaş aralanır. Ama bazı gerçekler, ortaya çıktığında herkesi değiştirebilir. Bir ölüm. Bir sır. Ve artık kaçamayacakları bir gerçek. "Bazı sırlar insanın içinde sessizce oturmaz... Zamanla şekil değiştirir, büyür, keskinleşir. Ve bir gün en güvendiğin kişiden bir bıçak gibi çıkar."

Babam çok acımasız bir adamdı. Erkek evlat delisiydi, kız evlat ise hiç sevmezdi. Ben kız değildim ama o beni de sevmezdi. Çünkü yüzüm, duruşum çok kıza benziyordu. Beni hiç erkek gibi görmedi. Doğuştan siyah-beyaz saçlarımı uzattırdı, bana kız elbisesi giydirdi. "Sen erkek değilsin," derdi. "Önündeki erkeklikten utan." Beni kız gibi büyüttü, kız gibi giydirdi, kız gibi davranmamı istedi. İlk tecavüzü babam yaptı. Sonra abilerime de yaptırdı. Kendimi pis, kirlenmiş ve değersiz hissediyordum. Artık ne erkek ne kız gibiydim; sadece kırılmış bir şeydim. En sonunda beni pavyona sattı.