Lalisa Manobal'ın hayatı tamamen kontrol üzerine kuruluydu. Başarılı notlar, düzenli bir hayat, binlerce kişi tarafından dinlenen podcast bölümleri... Her şey kusursuz görünüyordu. Ta ki kampüsün en sinir bozucu insanıyla karşılaşana kadar. Jeon Jungkook. Herkes onu seviyordu. Herkes onu tanıyordu. Ama kimse onu gerçekten tanımıyordu. Lisa da buna dahil. Bir röportaj teklifiyle başlayan savaş, ikisinin de beklemediği bir şeye dönüşecekti. Çünkü bazı insanlar hayatına gürültü gibi girer. Ve sen farkına bile varmadan en sevdiğin şarkıya dönüşür.

"bu gece farklı olur sanmıştım sadece, sen söz verince." Annesinin ölümünden sonra sessizliğin içine sıkışan Beren, her gece biraz daha dağılan bir evin içinde yaşamayı öğrenmişti. Kavga sesleri, kırılan camlar ve görmezden gelinmeye alışmış bir kalp. Oğuz ise abisinin arkadaşıydı. Mesafeli, suskun ve hep gitmeye hazır biri gibi duran o adamın, neden sürekli dönüp aynı kapının önünde durduğunu kimse bilmiyordu. Bazı insanlar sevgisini büyük cümlelerle göstermezdi, sadece gece saat dörtte, "kapını kilitledin mi?" diye sorardı. Ve bazı yaralar, tam da böğürtlen lekesi gibiydi: ne kadar saklamaya çalışırsan çalış, izi hep kalırdı.