Duyguları ve renkleri elinden alınmış bir dünyada, bir başkası uğruna titremeye başlayan kalp, hem kurtuluş hem de mahvoluştur. Tüm hakları bana aittir.

Bir mühür her şeyi bitirmeye yeter miydi? On sekiz yılın hatırasını, çocukluk yeminlerini ve iki krallığın geleceğini bir kağıt parçası silebilir miydi?" Britanya Prensesi Lavinia Valerius için dünya, on sekizinci doğum gününde durdu. Hayallerinde beyaz bir gelinlik ve İspanya Prensi Asil Vargos ile birleşecek bir taht vardı. Ancak o sabah saray kapısına dayanan, bir aşk mektubu değil, soğuk bir infaz emriydi: İttifak bozulmuştu... Asil, arkasında ne bir veda ne de bir açıklama bırakarak sessizliğe gömüldü. Britanya'nın kalbi o gün mühürlendi; Lavinia'nın masumiyeti ise bir ulağın getirdiği o karanlık haberle can verdi. İki yıl süren o karanlık sessizliğin ardından, şimdi karşı karşıyalar. Ama bir saray odasında değil, kan kokan bir savaş meydanında... Aşkın ihanetle, sadakatin ölümle sınandığı bu savaşta; Lavinia ya tacını feda edecek, ya da karanlığın tahtına bizzat oturacaktır...

🌙 AY VE GÜNEŞ KRALLIĞI 🌞 Ay kadar parlak , güneş kadar yakıcı... Yüzyıllardır birbirine dokunması yasak iki krallık... Bir zamanlar kaderin bile reddettiği bir çocuk doğdu ve o doğum iki dünyanın dengesini sonsuza dek değiştirdi. Yıllar sonra Mira, sıradan bir öğretmen olduğunu sanırken kapısına bırakılan siyah bir zarf hayatını altüst etti. "Geçmiş seni buldu." O andan itibaren Mira'nın bildiği her şey bir yalandan ibaretti. Kim olduğunu öğrenmek zorunda ... Çünkü iki krallığın kanla yazılmış geçmişi yeniden uyanıyor. Ve bazı sırlar... Sonsuza kadar saklanmaz. "Kader, kaçtığın yoldan değil ; seni beklediği yerden gelir."

Ben Nora Power. İçimde benim bile bilmediğim bir güç yatıyor ve herkes bu güçlerin peşinde. Savaşmak zorundayım herkese karşı ve tüm düzene...soy adımdaki kara lekeyi temizlemek zorundayım.

Başlarına büyük bela aldıklarından habersizdiler çün ki ben intikamımı almadan durmam!

Kalem mi doğru adaleti sağlar, yoksa silah mı? Adaleti yazarak mı bulursun, yoksa arayarak mı? Ben her zaman yazarak bulurdum. Hâkim olmak benim küçüklük hayalimdi. Ta ki karşıma adaleti silahla dağıtan askerlerimiz çıkana kadar... ya da daha doğrusu kahramanlarımız. "Daha önce hiç asker olmak isteyeceğimi düşünmezdim..." dedi yanımdaki Zeynep. Ben de... ama bunu söylemeyecektim. Hâkim olarak biz de havalıydık. Ama burada önemli olan havalılık değildi; önemli olan insanların huzurunu korumak ve adalet sağlamaktı. Not: İslam'a uygundur. Tamamen kurgudan ibarettir.🙃

yalnızdım çok yalnızdım her yer karanlık olmaya ben bebekken başlamıştı beni bir yetimhaneye bırakarak terk etmişlerdi sonra bir gün sen geldin ve etrafım bir anda aydınlandı...

Bu zamana kadar çok fazla erkek arkadaşım oldu. Hepsi de ölü adamlardı. Hiçbirini sevmek için değil, hepsini öldürmek için hayatıma almıştım. Takılar... Pırlantalar... Mücevherler... Lüks evler... Malikaneler... Işıltılar... parıltılar... Zenginlik... İhtişam... Nefes kesici bir yaşam. İnsanların uğruna kan dökeceği bu görkemli site hayatı, yeryüzündeki cehennemin ta kendisiydi. Ben, o kahrolası insanların ölü bedenlerini yakmak için bir kibrit çakacaktım. Sevdiğim herkes için... Tüm masum insanlar için... Hayır, hepsini unut. Yalnızca zevk almak için onları avlayacaktım. Çünkü bu... benim işim, ölüm tek arkadaşımdı. Sadece bir sorun vardı. Onları avlayan yalnızca ben değildim. Orada bir katil daha vardı. Beni bile avlamayı isteyen ama kim olduğumu bilmeyen biri daha... Oysa hiç kimse beni avlayamazdı. En acımasız olanlar bile.

O kurtların göğsünde ateş vardır. Dağları aşıp ovaya iner, geceleri gündüze çevirirler. İşte böylece, yolunu o ateşten bulan bir ekip. Beyinleri vatanın toprağıyla yıkanmış, alaycı bir ekip... (İsyankarlar Komandosu) -Amacınız nedir, asker? -İsyan, komutanım. -Aferin, asker...