Valeria Lena Petrova: Aile + Mafya kurgusudur

KİTAP FİNAL YAPTIKTAN HEMEN SONRA DÜZENLEMEYE ALINACAKTIR! "Rüzgar onu alıp götürdü,Karadeniz'in hırçın dalgaları onun adını haykırdı." "Eylül... Adı sonbahardı.Yıllar sonra rüzgar onu gerçeğine,ailesine geri getirecekti."

HİKAYE DÜZENLENECEKTİR. DÜZENLENDİ YAZAN BÖLÜMLER DÜZENLENEMEMİŞTİR! 17.yaşım benim kabusum olmuştu. Beş yıl önce doğum günümde karşılaştığım, adam işkenceyi hobi haline getirmişti ve şimdi bana verdiği beş yılın dolduğunu ve beni karısı yapacağını söylüyordu.

Valeriya... Rusya'da yaşayan 16 yaşında genç bir kızdı. Hayatını Türk bir anne ile Rus bir babanın kızı olduğuna inanarak sürdürüyordu. Kimliğini, geçmişini ve geleceğini bu gerçeğin üzerine kurmuştu. Ta ki bir gün ailesi onu karşılarına alıp konuşana kadar. O an söylenen birkaç cümle Valeriya'nın bildiği her şeyi yerle bir etti. Gerçek sandığı anılar çatladı, güven duyduğu bağlar çözüldü. Ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Çünkü bu sadece bir itiraf değildi... Bu, kanla yazılmış sırların, acı bir dramın ve geri dönüşü olmayan bir kaderin başlangıcıydı. ° Hikayenin eski adı: Valeriya / Gerçek Ailem -Aşiret- Reklam yapmayın, diğer hikayelerden bahsetmeyin siliyorum. Yazılmaya başlandığı tarih: 04/07/2022 Yayınlandığı tarih: 17/06/2024 Bitiş tarihi: 17/05/2026

Aile kurgusu

**** Merdivenleri çıkıp koridorda ilerlerken odamı eline koymuş gibi buldu. Kapıyı açıp içeri girince kapatma zahmetinde bulunmadan yatağa ilerledi ve bedenimi kırılacak bir eşyaymışcasına yatağa bırakıp üstümdeki yerini aldıktan sonra ellerimi başımın bir karış üstünde ellerinin arasına alarak hapis etti. Dudaklarının hedefi bu kez dudaklarım olmazken yüzünü boynuma gömmesi ile bedenim yatakta yay gibi kavislendi. Dudakları boynumun her yerini talan edip canımı yakmayacak kadar küçük ısırıklar bırakırken onu durdurmam gerektiğini adım gibi biliyordum. - Alex. - Efendim Moya zhena. Boynumda gezinen köprücük kemiğime doğru ilerleyen dudakları ve sıcak nefesi beynimi dumura uğratıyor ona karşı çıkamıyordum. - Silahın, çıkartır mısın? Batıyor. Gece karanlığı siyahlarını benimkiler ile buluşturunca dudaklarında haylaz bir kıvrım peydah oldu. Neden öyle bakıyor ki? - O silah değil. ******* 17 yaşında bir genç kız olan Nehare yıllar önce kendisini terk eden ailesinin geri dönmesi ile hayatı normal seyirinden çıkar. Kapanmamış defterler, sevgilisinin sır gibi sakladığı geçmişi ve ailesi olduğunu iddia eden aile... Bu yolda Nehare'nin hikayesini okumak için hâlâ çok geç değil. Kitap şahsıma aittir. Çalınması sonucu gerekli işlemler yapılacaktır.

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece'nin hikâyesi... ❝Güç hırsıyla oynanan bütün oyunlar kanlıdır.❞

Genç adam, kendisine mühürlediği kızın yanına doğru ilerledi. Kızın kendisine özel kokusu burnuna dolduğunda istemsizce gülümseme yayıldı dudaklarına. Yavaşça yatağına oturdu. Onu uyandırmak istemezdi.. Yüzüne gelen küçük bir saç tutamını parmaklarıyla geriye doğru attırdı. "Senden hiç pişman değilim." Diye mırıldandı genç adam. Ondan asla ayrı kalamazdı. Zaten böyle bir şey de istemiyordu. Ondan başkası ile olamazdı. "Ve asla da olmayacağım." Genç adam, karısına doğru yaklaştı. Onu mühürlediği için vampir kanununa göre karısı idi. Alnına doğru eğildi ve dudaklarını alnına bastırdı. Bu sırada da derin bir nefes aldı ve geriye doğru çekildi. "Eğer bir gün karşına çıkarsam..." Genç adam yavaşça yataktan kalktı ve pencereye doğru yürüdü. Pencerenin önüne geldiğinde hala aynı şekilde uyuyan, güzeline baktı. "Benden korkma olur mu?" Pencereden aşağıya atladı ve gözden kayboldu. ~AY TENLİ ADAMIN, ZÜMRÜT GÖZLÜ KADINI~ Kitabın şarkısı: Jaymes Young - Infınity -Kitap bittikten sonra düzenlenecektir. İlk bölümlere göre yargılamayın.- ! +18 sahneler vardır ! -Wattpatte VAMPİRİN GELİNİ ismiyle yayımlanan ilk kitaptır. -Tüm hakları bana aittir.- -Kitap hala devam ediyor.-

genç kız yıllar sonra kendini Adanalı bir aşiretin kızı olarak bulur. deli dolu olan genç kız aşirete alışacak mıydı... REKLAM YASAK! #bela - 1

Daha 2 aylıkken zengin, soylu bir ailenin kapısına bırakılıp terk edilen bebek Onu kapılarının önünde bulup evlat edinen Asilzade ailesi Ve bu kız yıllar sonra öz ailesiyle karşılaşırsa neler olur Bakalım bu hikayede bizi neler bekliyor ~ Şu hayatta her ailenin bir eksiği vardır. Asilzade ailesinin eksiği ise bir kız evlattı. Papatya Hanım ve Mirza Bey, her ne kadar hep bir kız evlat isteseler de Allah onlara bir kız evlat nasip etmemişti. Ama onlar hiçbir zaman itirazda bulunmadılar; çünkü Allah onlara tam 4 tane aslan gibi erkek evlat vermişti. Hepsi terbiyeli ve naziklerdi... Sevdikleri insanlara karşı. Papatya Hanım her hamile kaldığında, Mirza Bey "belki bu kez kız olur" ümidiyle her zaman heyecanlanmıştı. Ama sonuç her zaman aynıydı. Asla şikayet etmediler bu duruma. "Allah'ın bir bildiği vardır." dediler her zaman. Ve bunu bir süre sonra anlayacaklardı ki: Allah'ın gerçekten bir bildiği varmış.