KİTAP OLDU. 1. Kitap: Oyunbaz | 2. Kitap: Düzenbaz | 3. Kitap: Cambaz 4. Kitap: Oyunbozan 1 KIZ, 6 ERKEK, ÖLÜMCÜL BİR EV. Afra'nın diğer tutsaklardan dört farkı vardı: Birincisi, bir kız olmasıydı. İkincisi, tutsak alınan son kişi olmasıydı. Üçüncüsü, Ölüm'ün gözdesi ve favori oyuncağı olmasıydı. Dördüncüsü ise... Ölüm'ün telefon ve görevler verdiği tek kişi olmasıydı. Kameralar yerine, onları her an öldürebilecek silahların asıldığı bir ev. İçinde neden orada olduğunu bilmeyen altı erkek ve bir kız. Kendine 'Ölüm' diyen ve tutsaklarıyla haylaz bir çocuk gibi oynayan bir 'oyunbaz'. Gelecek ve şimdiki zaman arasında dokunmuş, sınırları zorlayan, sizi Ölüm'ün oyununu çözmeye davet eden bir ev burası. Ah, uyarmam gerekiyor. Oyunbaz'a yetişmek ve 'Bir Ölü' olmak istemiyorsanız... Sizin de tıpkı Ölüm gibi oyunbaz olmanız gerekli. Ölüm sizi bulmacayı andıran gizemli bir oyuna davet ediyor! Hazır mısın? ● յՅ ɴᴜᴍᴀʀᴀʟı ᴇᴠᴇ ᴋᴀᴛıʟᴍᴀʏı ᴋᴀʙᴜʟ ᴇᴅɪʏᴏʀᴜᴍ. ● ⚠️🔞 Bu kitap ağır, travma tetikleyici olaylar içeriyor olup psikolojisi hassas olanlara uygun değildir. Kurgu Oluşturulma Tarihi: 14.07.2019 İlk Yazılma Tarihi: 15.05.2020 Birinci Kitap Bitiş Tarihi: 20.08.2021 Tüm Hakları Saklıdır. ÇALINTI, ESİNLENME GİBİ DURUMLARDA UYARI OLMAKSIZIN YASAL İŞLEMLERE BAŞVURULACAKTIR.

[Kitabın Şarkısı : Lana Del Rey - Dark Paradise.] Kitap yetişkin içerikler bulundurmaktadır! Bazı kaderler yazılmaz; birbirlerine mühürlenir.

Küçükken büyüdüğümü hayal ederdim, hayallerim diğer çocukların hayallerinden farklıydı. Benim tek hayalim vardı. Kaçmak. Kaçtım. Ayakları üzerinde duran güçlü bir kadın olmuştum ve hayatımın artık kendi ellerimde olduğuna, kaçtığıma sevinirken o çıkıp geldi. Kaçamadım. ° Bir Mardin hikayesi.. ° Şiddet ve yetişkin içerik içerir. 'Bana Gel' adlı ilk kitaptır.

Kayra, gerçek ailesine alışabilecek miydi? Daha doğrusu abileri ve kardeşi Kayra'ya ısınabilecek miydi? 17 yıl boyunca bir yalanla büyüyen Kayra, 17 yaşında gerçek ailesinin başkası olduğunu öğrenirse ne olur? • 17 Ocak 2021 •

En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.

Pek küçük olmayan mahallemiz diğer mahallerden kesinlikle çok farklıydı. Bu hikâyede saf, masum kız yok ya da sevecenlikleriyle bilinen bir mahalle kesinlikle yoktu. Bu mahalle, ateşti. İçine gireni yakan, içindekileri alevleri sayesinde koruyan bir yerdi. Doğduğum andan beri bulunduğum bu mahallede günün birinde kurtulup gitmenin derdindeydim. Lâkin benimle aynı fikirde olmayan mahallem buna izin vermiyordu. Bir şey daha, bu mahalle içine çektiği kişiyi bir daha bırakmazdı. Beni de bırakmadı. Sokakları, kan kokardı bu mahallenin, ölüm kokardı. Kolay kolay girilmezdi bu mahalleye, en tehlikeliler ve en kafayı yiyenlerin mahallesiydi bu mahalle. Ben ise mecburiyetten buradayken kurtulmanın mümkün olmadığını acı bir şekilde öğrenmiştim. Kamaç Mahallesi, ölülerin bile acı çektiği o mahalle. ✘ Yetişkin içerik içerir. "Kamaç" isimli ilk kurgudur.