Kuru öksürükleri durmadı bir süre. Boğazının acısını ben hissetmiş gibi yüzümü buruşturdum. Hastalığı benim yüzümden kaptığı için suçluluk hissi geçmiyordu da sanki artıyordu. "Ateşin düştü mü bir bakalım," diyerek ateş ölçeri elime aldığımda gerek yok dercesine elimden aldı aleti. Bileğimden beni kendine çektiğinde zaten üzerine eğilmiş halde olduğum için dengesiz duran bedenim kolayca savruldu ve kucağına düştüm. Kollarını iki yanımdan sarıp kara gözlerini gözlerime dikti yine. Hastalıktan çatlamış dudağının kenarını ısırdı beni izleyerek. "Boşa uğraşıyorsun kızım. Ne düşmesi...senin yanında beni yalnızca ateş basıyor."

Beliz : Dalga geçme Beliz : Çok açılmış mı? Atakan Dinçer : Çiçekli bir iç çamaşır takımı olduğunu görebileceğim kadar açılmış Beliz : NE Beliz : Bakmasana kargoma Beliz : Sapık mısın ya

Siz: Yağız Siz: Sen benim en yakın arkadaşımsın Siz: Yemin ederim niyetim seni öpmek değildi. Yağızımm: Arkadaşlar birbirlerini bir kez daha öpmek ister mi Nazlı? Aralarındaki arkadaşlığın dinamiği herkese doğru gelmeyebilir, lütfen bunu normal karşılayacaksanız okuyun. -Argo ve cinsellik içerir.-

"Artık kendi başına idare edebiliyorsun." Güçsüz ışığın altında daha da karanlık görünen esmer yüzünden anlamlandıramadığım bir duygu geçti. Kendi başıma idare etmek istediğimden emin değildim. Bana hep korkusuzmuşum gibi davranmayı öğretmişti. Korkmamamın bir yolu olmadığını biliyordu, en azından bunu maskelememi istiyordu. Gerçek şuydu ki, deli gibi korkuyordum. Öyle boktan bir şeyin içine girecektim ki oradan canlı çıkmamın imkânı yoktu ve sürem gittikçe azalıyordu. "Acımasız bir mafyaya, ayak üstünde kırk tane yalan söyleyerek hayatta kalabilir miyim yani?" Koyu renk gözlerini kaçırdı. O adamı kandıramayacağımı ikimiz de biliyorduk. Bir noktada her şey mahvolacaktı. Fakat benim ailemin laneti de buydu. Yalanlar ve sırlarla dolu bir hayat sürmek... Uyarı: Bu hikâye yetişkin okuyucular için yazılmıştır. Karanlık temalar, psikolojik manipülasyon, şiddet ve toksik ilişkiler içerebilir.