Κάποιες αγάπες δεν τελειώνουν. Απλώς μαθαίνουν να περιμένουν. 🩷 Η Νεφέλη και ο Άρης ήταν πάντα μαζί. Μέχρι που ξαφνικά, ανάμεσά τους μπήκαν χιλιόμετρα. Δεν χώρισαν. Δεν σταμάτησαν να αγαπιούνται. Απλώς έπρεπε να μάθουν να είναι ζευγάρι από μακριά. Πλέον, οι αγκαλιές έγιναν βιντεοκλήσεις. Τα ραντεβού έγιναν μηνύματα. Τα φιλιά έγιναν «καληνύχτα» μέσα από μια οθόνη. Και το «πότε θα σε δω;» έγινε η πιο συχνή τους ερώτηση. Όμως η απόσταση φέρνει μαζί της φόβους που κανείς τους δεν περίμενε. Ζήλια. Ανασφάλεια. Καβγάδες. Μοναξιά. Και μια ερώτηση που κανείς τους δεν τολμά να πει δυνατά: Μπορεί η αγάπη να αντέξει όταν δύο άνθρωποι είναι τόσο μακριά; Γιατί μερικές φορές δεν είναι τα χιλιόμετρα που χωρίζουν δύο ανθρώπους. Είναι ο φόβος ότι κάποια μέρα... δεν θα τους αρκεί πια η αγάπη. Μια ιστορία για εκείνους που περιμένουν. Για εκείνους που αγαπούν από μακριά. Για εκείνους που μετρούν μέρες αντί για χιλιόμετρα. 🩷

Ειναι μια ιστορια ενος κρητικου και μιας νεαρης κοπελας που γνωριζονται κατα τυχη... Εκεινος απο την πρωτη στιγμη την ερωτευεται και σαν ανδρας κανει την αρχη. Εκεινη φενεται αδιαφορη... Αλλα στην πραγματικοτητα Δεν!! Ειναι... Θα ειναι δυσκολο να την κερδισει αλλα θα τα καταφερει μετα απο πολλες δυσκολιες

Η Φαίη ζει στο Λονδίνο τα τελευταία τέσσερα χρόνια και είναι πλέον και επίσημα απόφοιτη Sport Management, με αφορμή τον χωρισμό της , παίρνει την απόφαση να γυρίσει στην Ελλάδα στην πόλη που μεγάλωσε και ζούσε έως τα 18 της μαζί με την μητέρα της, προπονήτρια της ομάδας μπάσκετ στην πόλη της Καβάλας. Γυρίζοντας αναλαμβάνει να διαχειριστεί την ομάδα, και ορισμένους παίκτες που δέχονται προτάσεις από ομάδες υψηλότερων κατηγοριών, ένας από αυτούς τους παίκτες ονομάζεται Πασχάλης Δανιηλίδης, ο ξανθός γαλανομάτης που λατρεύει να παίζει με τα νεύρα όλων πέρα από εξαιρετικό μπάσκετ. Χρειάστηκαν μερικοί μήνες μονάχα για αναγνωριστεί η αξία και των δύο και να τους γίνει πρόταση από τους ασπρόμαυρους της Θεσσαλονίκης για δουλειά και μερικές μονάχα μέρες για να δεχτούν την πρόταση και να ξεκινήσουν μία καινούρια ζωή στην πόλη του βορρά μαζί. Στην Θεσσαλονίκη οι άμυνες θα αρχίσουν να πέφτουν, σε συγχρονισμό με το παρελθόν το οποίο κάνει αισθητή την παρουσία του για ακόμη μία φορά. Και εκεί έρχεται η στιγμή που πρέπει να πάρεις την απόφαση... προχωράς μπροστά ή κάνεις ένα βήμα πίσω;

« Για σένα εγεννήθηκε στον κόσμο το κορμί μου .» Ολα ξεκίνησαν πριν δώδεκα χρόνια , όταν η δεκατετράχρονη Αρετουσα αντίκρισε τον νεαρό Ερωτόκριτο της . Δύο νέα παιδιά που ερωτεύτηκαν σε μια παραλία στα Ανώγεια , όμως υπήρχε ένα εμπόδιο που τους χώρισε . Ενας βιασμός . Ο βιασμός , της Αρετούσας . Η Αρετουσα μεγάλωσε και πλέον η Ερατω Αγγελοπουλου είναι δημοσιογράφος στην Αθήνα , κουβαλάει ένα βαρύ παρελθόν χωρίς να έχει μιλήσει σε κανέναν . Η δουλειά της , θα της αναθέσει να πάει σε ένα νησί να καλύψει τα ήθη και έθιμα των Χριστουγέννων, δυστυχώς για εκείνη θα είναι η Κρήτη πιο συγκεκριμένα τα Ανώγεια . Εκεί θα συναντήσει τον λυράρη Σηφη Αγγελακη που θα της φέρει πίσω το φως . Ένα φως που το έχει κλέψει ο βιαστής της , κάπου εκεί είναι καλά κρυμμένος ο λύκος . Εκείνα τα Χριστούγεννα στην Κρήτη θα είναι διαφορετικά μα θα αποτελέσουν την καταστροφή ή τη σωτηρία της ; Ενας έρωτας θα γεννηθεί . Άραγε θα καταφέρει να επιβιώσει από το παρελθόν ή ο λύκος θα την καταστρέψει ; « Φυλάκισε το και κράτησε το φως Ερατω .» θα της τραγουδήσει ο λυράρης .

Ηταν αρχές Νοέμβρη όταν ο κόσμος της 17χρονης Σμαράγδας γκρεμίστηκε σε μερικές λέξεις. Ο αδερφός της, ιπτάμενος της πολεμικής αεροπορίας, υπέγραψε αιώνια τιμή με τον θάνατο εν ώρα υπηρεσίας, αφήνοντας της κληρονομιά το όνειρο να ακολουθήσει την πορεία του. Πέντε χρόνια μετά, η Σμαράγδα μάχεται στο 3ο έτος της Σχολής Ικάρων για την αρχηγεία, καταφέρνοντας όσα ο αδερφός της είχε ήδη χαράξει. Και όλα φαίνονταν στρωτά μέχρι που μια νέα μετάθεση στην σχολή έρχεται και υπόσχεται μονάχα αναταράξεις. //Σμαράγδα και Αντώνης// ©️2021-pseudargyros Όλα τα πνευματικά δικαιώματα διατηρούνται. Το έργο αυτό αποτελεί πρωτότυπη πνευματική δημιουργία και προστατεύται από την ισχύουσα νομοθεσία περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, διανομή, αποθήκευση ή μετάδοση οποιουδήποτε μέρους του βιβλίου, με οποιοδήποτε μέσο, χωρίς την προηγούμενη έγγραφη άδεια του δημιουργού, εκτός από περιπτώσεις που προβλέπονται από τον νόμο.

Μέρος (Ι) : Ενεστώτας "Πιστευω γλυκια μου Κυβέλη πως διατηρεις απεναντι μου μια ακραδαντη σταση αγάπης-μισους. Απλως δυσκολευομαι να αποφασίσω για το αν αγαπάς να με μισεις ή μισεις το οτι με αγαπας" Μέρος (ΙΙ) : Παρατατικός "Πάντα επιστρέφουμε ο ένας στον άλλον ο,τι και αν γινει. Λες και κάποια μυστήρια μαγνητική δύναμη υπάρχει ανάμεσα μας. Φταίει βέβαια και το ότι τα μέτρια δεν ήταν ανέκαθεν για εμάς. Ή όλα ή τίποτα" Μέρος (ΙΙΙ) : Μέλλοντας "Δεν καταλαβαίνεις. Είναι μάταιο. Όταν μπορείς να σταματήσεις δεν θες και όταν θες να σταματησεις, δεν μπορείς." "Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά, θυμάσαι; Μου απλωσες το χέρι και μου χαμογελασες τόσο τρυφερά σαν να με γνώριζες από χρόνια. Σε κοιταξα και σκεφτηκα...Θεε μου τι αποτομη ευτυχια ειναι αυτη.'' Κυβέλη - Ορέστης.

«Από ποτέ έχεις να κάνεις;»με ρωτάει ξεκάρφωτα και γυρίζω να τον κοιτάξω μπερδεμένη. «Τι να κάνω;»δεν καταλαβαίνω. Τι θέλει να μάθει ακριβώς μέσα από αυτή τη συζήτηση; «Σεξ ρε μαιμούδι, τι άλλο;»στο άκουσμα της λέξης γουρλώνω τα μάτια μου και σταματάω να κουνάω τα χέρια μου μέσα στο νερό. «Μη μου κάνεις τέτοιες ερωτήσεις!»του απαντάω κάπως τσιριχτά και τον ακούω να χασκογελάει. Τι βλάκας! «Έλα ρε Αγγελικούλα, απλά πες μου. Θέλω να μάθω» παλιό σεξομανή κουτσομπόλη. «Να μην σε νοιάζει, είναι κάτι προσωπικό και καλό είναι να μην κάνεις τέτοιες ερωτήσεις σε κορίτσια»τον επιπλήττω σαν να είμαι η μαμά του και το βλέμμα του σοβαρεύει στα ξαφνικά ελαφρώς. Επικρατεί λίγη σιωπή και ανακουφίζομαι κάπως αφου σκέφτομαι ότι αυτή η συζήτηση τελείωσε. Συνεχίζω αμέριμνη να κολυμπάω τριγύρω ώσπου η φωνή του με σταματάει. «Έχεις να κάνεις από το καλοκαίρι μαζί μου;» Την βάψαμε. DON'T COPY THE STORY.

Η Καμέλια, είναι μια μετρημένη κοπέλα, αριστούχα μαθήτρια και έχει τα πάντα προγραμματισμένα στην ζωή της. Όλα αλλάζουν όταν γνωρίζει τον αναρχικό Άλεξ, σε μια πορεία όπου της σώζει την ζωή. Τι θα γίνει όταν οι δύο διαφορετικοί κόσμοι τους, θα θελήσουν να ενωθούν; ''Μην φοβάσαι, θα σε προστατέψω. Ξέρεις ότι πάντα το κάνω'', λέει ενώ είμαι ξαπλωμένη στην αγκαλιά του, έχοντας το κεφάλι μου επάνω στο στήθος του. ''Σε εμπιστεύομαι'', του λέω και μετακινώ το σώμα μου, προς τα πάνω, για να φτάσω τα χείλη του και να τον φιλήσω.