​"Tepedeki çınar ağacı, ben geldiğimde ne kadar yaşlıysa, şimdi de o kadar vakur. Aradan geçen yıllar boyunca kasabanın nabzı, benim stetoskopumun altındaki kalp atışlarıyla birleşti. Kimileri doğdu, kimileri bu topraklara karıştı. Ben sadece bir gözlemciydim, araya giren küçük bir virgül. Şimdi defterimi kapatırken, buranın sadece bir görev yeri olmadığını anlıyorum; burası, hayatın en saf, en maskesiz haline şahitlik ettiğim, kendimi iyileştirdiğim bir inzivaydı. Çınar ağacı yerinde duruyor, kasaba hikayelerini anlatmaya devam ediyor."