Siz: Aa insan hiç yakın arkadaşını engllermi ayıp 050**: Ex'imde yok diyeyim fakeden yazmış Siz: Uygar var 0500**: Ben Uygarla sevgili değilim EKEGİM ERKEK Siz: Cinsiyetmi değiştirdin Siz: Eğer öyleyse talibinim 0500**: Platonikmisin Siz: Sen beni sevmiyor musun 0500**: Hadi doğruyu söyle bir şey demiyeceğim söz Siz: Aşk olsun Parla hani erkek olsaydın beni severdin ne oldu ne degişti 0500**: Yok sen benle Bas bayağı dalga geçiyorsun Siz: Bana seni seviyorum de lütfen bak gece uyuyamam Argo içerir!

Lüks ve ihtişam içinde büyüyen Melek, babasına meydan okumasının ardından kendini Karadeniz'in bir dağ köyünde öğretmenlik yaparken bulduğunda kaderin ona sarsıcı bir sürprizi vardır. Yıllar önce acımasızca reddettiği silik ve sessiz bir genç olan Tahir'in şimdi karşısında Fırtına lakabıyla dağları kasıp kavuran bir yüzbaşı olarak durması tüm dengeleri alt üst eder. Yıkım Timi'nin karizmatik ve disiplinli komutanının gözleri Melek'in hatırladığından çok uzakta, buz gibi keskin ve acımasızdır. Aralarındaki çatışma kısa sürede alev alarak, yerini inkâr edilmesi imkânsız bir çekime bırakırken Karadeniz'in hırçın dalgaları, sert rüzgârları ve samimi insanlarıyla sınandığı bu yeni düzen; onun için hem gülümsetecek bir savruluş hem de yüreğinin hikâyesini Karadenizli bir adamla yazacağı bir yolculuğa dönüşecektir. Yürek mevzilerinde sipere yer yok be öğretmen hanım. Düştüğün an esirsin. Ben de esirim artık, Hem Karadenize hem bir çift ela göze...

Nergis gibi kokuyor Teoman. Unutması da en az hatırlanması kadar güç olan nergisler gibi kokuyor. "01:01"

vatan, millet, teoman

"Neden ben değilim?" dedi teoman tüm benliği ve hayal kırıklığı ile denize bakarak. "ne?" dedi deniz anlamayarak. "neden beni seçmiyosun? neden bana inanmıyosun? neden arası seviyorsun, neden ben değilim?"... Teoden ve Arden üzerine, aşk üçgeni içerir.

[texting] arkadaşlarıyla film izleme yarışına giren Deniz izlediği filmleri kaydetmek için bir letterboxd hesabı açar. yazdığı yorumlar beklenmedik bir ilgi görünce, kendini gizemli bir takipçiyle rekabetin içinde bulur.

Hepsi Bir Oyundu...

okulun popüler çocuğu teoman, kendi halinde takılan deniz'i gözüne kestirir. ancak teoman'a güvenmeyen deniz, kalbini korumak için ona yüz vermez; aralarında gurur dolu bir kovalamaca başlar. ➥【deniz 𖡎 teoman】 fanfic

Çay elinden öteye Gidelum yali yali Gidelum yali yali Gidelum yali," Kiraz babasının ona karşı söylediği şarkıya güldü. Çikolatasını bırakıp şarkının devamını söylemeye başladı. "Sirtındaki sepetun Ben olayım hamali Ben olayım hamali Ben olayım ha" Yaşı küçük olmasına rağmen sesi çok güzeldi. Babasıda gülerek şarkıya devam etti. "Sepetunun ipleri Keseyi omuzuni Keseyi omuzuni Keseyi omu" Kızına dönerek ona devretti şarkıyı. Kirazıda şarkıya büyük bir ustalıkla karşıladı. "Aç beyaz peştemali Bir göreyum yuzuni Bir göreyum yuzuni Bir göreyum yu" Kiraz eline tekrar fındıklı çikolatasını aldı Bir ısırık alıp güzelce yedi. "Menşure dedukleri Kız sen misun, sen misun Kız sen misun, sen misun Kız sen misun, sen (He benum) " Babasının söylediği şarkıyla iyice keyiflendi kiraz. Babası hiç durmadan söylemeye devam ediyordu. Kiraz sadece arada söylüyordu. "Alemun dilindesun O kadar güzel misun? (Öyle diyiler) Eydum funduk dalini Gel teşire teşire (Geliyrum)" "Aduni bilmeyirum Adun olsun Menşure (E hadi olsun) Funduk toplamak içun Eydum funduk dalini (Ee?)" "Ben acirum acirum Menşure'nin hâlini Bize gölge edeyi Funduğun yapraklari (Hoy)" "Kız sana haram olsun Çayeli topraklari. Çayeli topraklari Çayeli toprak"... İklim Kiraz Koçari. Koçari ailesinin ortanca çocuğu ve ilk kızı. Ankara Üniversitesinde hukuk okumuş olan iklim çok ani bir şekilde trabzona memleketine gelir. Memleketinde karşılaştığı kişiler onu geçmişi ile tekrar karşı karşıya getirir. İklim ne kadar çabalarsa çabalasın kaderden kaçamaz. Ve bazı yaralar asla tamamen kapanmaz.

Kaderin ipine atılmış bir düğüm, evrenin kabul etmediği bir soy ve kendi kuyruğunu ısıran bir yılanın hikayesi. 𓍯 Başlangıçta plan basitti. Bu yabancı yerde hayatta kalıp aynayı bul ve kendi zamanına dön. Bilmedikleri şey ise onlar bu topraklara tesadüfen gelmediler. Onlar, hiç var olmaması gereken bir soyun, evrenin bir hatasının son temsilcileriydi. Kendi atalarının imkansız aşkından doğan bu çocuklar şimdi o aşkın başladığı yerde tarihin akışını değiştirmek zorundalar. Ve evren, kendi hatasının bedelini yedi kuşak sonra tahsil etmeye kararlıdır. Hazel'in ödemesi gereken bedelse sadece kendi varlığından değil, gözlerine her baktığında onu biraz daha küle çeviren, tarihi baştan yazmaya hazır o adamdan vazgeçmektir. "Tarih bizi affetmeyecek Aziz!" diye fısıldadı Hazel, gözlerini ondan kaçırarak. "Bizim hikayemiz en başından beri hiç yazılmamalıydı." Aziz, çenesinden tutup yüzünü kendine doğru çevirdi. Gözlerindeki kaskatı ifade yerini dipsiz bir yangına bırakmıştı. "O zaman tarihi yakarız Hazel! Küllerinin üzerinde sadece ikimiz kalana dek."