KÜLLERİN ALTINDA Her yaranın bir izi vardır. Bazı izler tene işler. Bazıları ise ruha... Üsteğmen, geçmişinin yükünü sessizce omuzlarında taşıyan, duygularını görevine gömmüş başarılı bir askerdir. Hayatı boyunca tek bir şeye inanmıştır: Vatan uğruna gerekirse her şey feda edilir. Yeni görevi, düşman topraklarında esir tutulan Kartal Timini kurtarmaktır. Başarılı olması neredeyse imkansız olan bu operasyon, onu yanlızca savaşın ortasında değil, hiç hesap etmediği duyguların da içine sürükler. Fakat savaşın gizlediği sırlar, kurşunlardan daha ağırdır. Aylar sonra ortaya çıkan bir kayıt, yıllardır doğru sandığı her şeyi yerle bir eder. Geçmiş yeniden gün yüzüne çıkarken, dost ve düşman arasındaki çizgi silinmeye başlar. Çünkü bazı gerçekler ne kadar derine gömülürse gömülsün... Bir gün mutlaka küllerin altından çıkar. Ve o gün geldiğinde, hiçbir hayat eskisi gibi kalmaz.

Küçük yaşta öz ailesini kaybeden Adal, bir asker tarafından evlat edinilir ve büyüdüğünde kendisi de üvey babası gibi bir asker olur. Katıldığı bir operasyonda, varlığından bile haberdar olmadığı ikiz kardeşiyle karşı karşıya gelir. Kardeşinin trajik ölümü ve ardından yaşanan kimlik karışıklıkları, Adal'ı geri dönüşü olmayan büyük bir intikam savaşının, askeri mücadelenin ve duygusal bir kaosun içerisine sürükler.

Bazı savaşlar bitti sanılır... Ama geride kalanlar için savaş asla bitmez. Kaybedilen timler, yarım kalan görevler ve taşınması ağır veballer... Asena Temir ve Alaca Timi için bu yol, sadece bir görev değil; suskun yeminlerin, verilen sözlerin ve geri dönmek zorunda kalanların hikâyesi. Bu bir kahramanlık masalı değil. Bu, bedel ödeyenlerin hikâyesi.

Bu hikâye bir kurgu olabilir. Ama içindeki acı, bekleyiş ve yarım kalan hayatlar gerçektir. Her şey bir emirle başlar. Bir görev verilir, bir tim hazırlanır. Ama hiçbir emir, geride kalanların yükünü anlatamaz. Bazı insanlar vardır... isimleri bilinmez, yüzleri hatırlanmaz. Ama onlar, birilerinin hayatı yarım kalmasın diye kendi hayatlarını yarım bırakır. Bu satırları yazarken şunu anladım: Kahramanlık, her zaman zaferle ölçülmez. Bazen en büyük kahramanlık... geri dönememektir. Onlar görevlerini yaptı. Kimisi döndü. Kimisi yarım kaldı. Eğer bu hikâyede bir yerde durup nefes aldıysan, bir karakterin acısını içinde hissettiysen... artık sen de bu yükü biliyorsun. Çünkü bazı hikâyeler mutlu sonla bitmez. Ama asla unutulmaz...

Kadının tek amacı, ne yaparsa yapsın onu bünyesinde barındırmaya devam eden anasını korumaktı...VATAN'INI Zelal doğduğu gün yetimhaneye dahi bırakılmayarak, üst sokağında ki çöpe atılan bir bebekti. Doğduğu andan itibaren bir kurban, Vatanı ele geçirmek isteyenlerin bir oyuncağıydı. Ama nereden bilebilirlerdi ki, o oyuncak olarak gördükleri kız bilmeden onların oyunlarını bozarak, vatan hainlerini kendi oyununa dahil edeceğini... .. Can bağımıydı önemli olan? Yoksa kan bağımı? İkisinden de önemli olan tek bir şey vardı! O da VATAN! Tamamen bana ait Özgün bir kurgudur.

Mesleğimizde cinsiyet ayrımı yoktur Yaptığımız iş kutsal bir görevdir Bu iş cinsiyet meselesi değil Memleket meselesidir Aslanın dişiside aslandır ... Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve bu ülke için savaşıp can veren bütün şehitlerimize ...

Siz: İyi günler ben yarın için zambak buketi yaptırmak istiyorum Siz: Yanına not yazmak için kağıt koyarsanız sevinirim çünkü kendim yazmak istiyorum Siz: Yarın sabah 9 gibi almaya gelirim geldiğimde de fiyat konusunda anlaşırız Siz: Bazı araştırmalar sonucu civarda en uygun fiyatlı ve güzel çiçek satan sizmişsiniz (14.53) 533**: "Yanlışlıkla" çiçekçi diye bana yazmanıza inanmam mı lazımdı? (16.10)

(Yaş farkı bulunacaktır, yazım yanlışları olabilir. ) Siz: Beyefendi iyi misiniz? Siz: Ne diye kapıma çiçek yollayıp duruyorsunuz? Bu on oldu! On! Ve hepsini çöpe attım hayır bari yolluyorsunuz ne diye kasımpatı? Papatya yollayın...

O konuşmadı. Kimse sormadı. Çünkü burada herkes susar töreler konuşur.. Bir berdel... Bir sakat ağa... Ve ölü bir ev gibi duran konağın içindeki sırları dökmeye gelen bir gelin.. Mirina, Gelin olmadı, bu hak ona sunulmadı.. Ama o evin duvarlarına sinen adamın acısını fark etti. Fark edilmeyen bir adam vardı orada. Bir zamanlar at üstünde göğe selam çakan, şimdi tekerlekli sandalyesinde göğe bakan bir adam. Kader onları zorla birleştirdi.. Ama Mirina dermandı, sessizce geldi. Adam suskundu ama bir tek ona konuştu. Ve berdel bir aşka yenildi. Bu, bir aşk hikâyesinden öte... Bu, acının, sırların, çabanın ve daha nicesinin hikayesi... Bir kadının sadece tek başına her şeye yetebileceğinin, bir adamın her koşulda arkasında olacağının hikayesi.. Azad Boran & Mirina ~ Nevbahar isimli ilk ve tek kurgudur. #merhamet 🥇 (28.09.25) #berdel 🥇 (14.03.26) #güç 🥈 (14.03.26)

İki farklı dağ, iki ayrı aşiret... Birinde yatağa mahkûm bir adam: Mirza Altunhan. Diğerinde narin ama dimdik duran bir kadın: Gül Karahanlı. Aşiret töresinin ağır gölgesinde ve geçmişin kanlı hesaplarıyla şekillenen bu evlilikte Gül, abisinin işlediği affedilmez bir günahın bedelini kendi hayatıyla ödemek zorunda kalır. Mirza ise yıllar önce geçirdiği felaket bir kazanın ardından yatağa mahkûm olan, sesi susmuş ve yürüyemez hale gelen bir adamdır; ancak sesi çıkmasa da her şeyi anlatan gözleri, ilk andan itibaren Gül'ün ruhuna dokunur. İntikam ve zorunlulukla başlayıp zamanla derin bir şefkatle büyüyen bu beraberlik, tek bir söz bile söylenmeden gözlerle yazılan suskun bir aşk hikâyesine dönüşür. Gül başta Mirza'ya yalnızca merhametle yaklaşsa da zaman geçtikçe onun bakışlarındaki kırılmışlığı, yüreğindeki sessiz çığlığı ve unutturulmaya çalışılan o umudu hissetmeye başlar. Şefkatle kanatlanan bu aşk, zamanla sadece iki kırık yüreği iyileştirmekle kalmayacak, birbirine düşman iki aşiretin de kaderini yeniden yazacaktır. "Bir insan ne zaman gerçekten hayatta kalırdı; bedeni iyileşip ayağa kalktığında mı, yoksa yalnızlığına ve kalbine bir başkası dokunduğunda mı?" YAZAR NOTU! Bu hikâyenin başlangıç kurgusunda; berdel, aşiret düzeni ve engelli bir ağa gibi bazı ortak anlatı unsurları bulunabilir. Bu unsurların benzerliği bilinçli olarak saklanmamaktadır. Ancak hikâyenin ilerleyen bölümleri, karakterlerin geçmişleri, ilişkileri, çatışmaları ve olayların gelişimi kendi kurgusuna göre oluşturulmuştur.Yani Aşk-ı Lâyezâl'ın olay örgüsü ve karakter gelişimi tamamen kendi kurgusuna sahiptir." Bu nedenle eseri tek bir benzer olay veya ortak tema üzerinden değerlendirmek yerine, hikâyenin bütünüyle ele alınmasını rica ediyorum. İyi okumalar. ♡