මහ විසාලෙට වැවුණු යෝද ගස් වලින් වටවුනු, බොරළු පාර අයිනේ තිබූ මහ ඇලේ, ඇල්ල විසාල හබරල කොලෙන් වැසී ගොස් තිබිණි. ඒ හබරළ කොල අතරේ හාන්සි වී තරුණයො දෙන්නෙක් ඈත අහස දිහා බලාන වුන්නේ දිවුල් ගෙඩියක් හූරගෙන කන අතරේ. හබරල කොල මැද්දෙන් විසාල ගස් අතුත් ඒ විසාල ගස් අතු අස්සෙන් පුන්චිවට අහසත් පෙනුනි. ♪ අහසට පායන හද වාගේ සුකොමලී වැවකට පිපෙන මල වාගේ නිලුපුලී සිතකට බරවෙන සදමාලි මගේ උපුලී ගෑණි නැතිව මේ හිත යාදෙයි බරවී ♩ කූරු කවියක් හෙමින් මුමුනද්දී අනුහස් යම්තමට සිනහසුනේ දිවුල් කට්ට දත් ඇන්දෙන් හූරන වෙලේ. "රෑට දවල්ට මාත් එක්ක බුදියගෙන කූරුට මොන ගෑණුද ?" අනුහස් අසද්දි කූරු මොනවත් නොකියා තව දිවුල් ගෙඩියක් පැලුවෙ රතු වෙන කම්මුල් වලට සාප කර කර. - හබරල ______________________ [සිද්දීන්, ස්තාන සහ පුද්ගලයින් ප්‍රබන්ද වේ. සියලු අයිතීන් කතෲ සතුය.]

(උබ කියන්නෙම drug එකක් මේ අභීට ඕනවටත් වඩා ඕන වෙන )

එක්කෙනෙක්ම රැකගෙන ගිය උරුමයක අන්තිම හැංගිච්ච සෙරමෝනියාව - ඒක තමයි නිළමෙ කෙනෙකුගේ කතාව ආඩම්බරකාර නිළමෙගෙ දඩබ්බර නැට්ටුවා !!... ( Bl story ) #2 in nature #4 in culture #6 in gayships #7 in Kandy