Ben, dedi ve nefes aldı. "1653 yılında doğdum tam olarak yüz atmış yedi yaşındayım." -Hikayedeki her olay, her karakter kurgudur. Tamamen hayal ürünüdür. Gerçeklikle alakası yoktur.-

Ateş yakabileceği yeri yakana dek yanar, ancak o zaman söner... "Bir gün gidersen, beni de gideceğin yere götürür müsün?" "Götürmem, iblisler ve insanlar aynı yere ait değildir." ... Düşünceler, en karanlık geçmişten doğabilir, en karanlık geleceği yaratabilir. Geçmişinden yara alan, geleceğe yara verir. Kalbindeki merhameti kendi karanlığında öldürmüştü. Eva; yaşam, can veren anlamlarına gelirdi. Ama o, kendi canını almıştı. Eva, Melek olan yanını Eva yanıyla katletmişti. Yalanların ağında kukla olmuş hâlini, arzularından dolayı belki de hiç göremeyecekti. Çünkü şeytan; onun gözlerini, en çok da insanlığını almıştı. Şeytanın sağ kolu şimdi gerçekten de nefsi tadıyordu. ... *devam ediyor* *kopyalama ve benzetilme durumunda adlî işlem başlatılacaktır!

Bir varmış, bir yokmuş. Bir varmış, iki yok olmuş. Ömer'in meleği varmış, Ömer'in çiçeği yok olmuş. Melek'in Ömer'i varmış, Melek'in bi'tanesi yapayalnız kalmış. "Boks, nefes alma sanatıdır." derdi Yavuz Turan. Sıkışmış hisseden çoğu insanın nefes almak için başvurduğu bir yöntem olduğunu iddia ederdi. Peki ya ona nefes olan bi'tanesini kaybetmiş bir adam için de çare olur muydu boks? Ömer Keskin. Çiz üstünü. Sadece Ömer. Hayatına doğan güneşi ellerinin arasından kayıp gitmiş olan Ömer. Yirmi yaşına bastığı gün, canından çok sevdiği meleğini toprağa vermiş Ömer. Çiçeğinin ölümünü kabul etmek istemediği için her gece yarısı onun numarasına tonlarca mesaj göndermeye devam eden Ömer. Ansızın tüm mesajların okunmasıyla, uzun süredir umudu göremeyen gözleri yeniden ışık saçan Ömer. Tek bir mesaj. "ZAKKUM." Birinin hayatına mal olabilir miydi? Ya da hayattan umudunu kesmiş bir adama yeniden nefes olabilir miydi? Zakkumlar solarken sulasak da bir anlam ifade etmezdi, değil mi? Peki ya bu gerçeğin varlığı, kalan tek umudu yok saymaya yeter miydi? Ömer için yetmemişti. Elinde son bir şans vardı. Meleğini geri getirmek için son bir şans... UYARI: Bu hikayede şiddet, işkence, saplantı ve bolca dram bulunacaktır. Bunları göze alarak okuyun lütfen. Küçük yaştaki okurlarım için uygun olmadığını söylemek istiyorum.

"Ben hayatımda hiç okyanus mavisi gözler görmedim." UYARI ⚠️ Smut sahneler, yakınlaşma sahneleri vb. Tralvmatik olaylar içerebilir bunu bilerek okuyun yada okumayın.

~benim sonum belli değil o kadar dağınığım_

Lerayn Arden, sıradan bir kasabada yaşayan genç bir kızdır. Hayatı sessiz ve basit akarken, Aetherion Akademisi'nden gelen bir kabul mektubu her şeyi değiştirir. Krallıkların en güçlülerinin eğitim gördüğü bu akademide, Lerayn sadece derslerle değil; düşmanlıklarla, ihanetlerle ve gizlenen sırlarla da yüzleşmek zorunda kalır.

Kayıp bir gece de tüm dünyası değişen genç bir kadın kendisini daha önce kurallarına hiç alışkın olmadığı bir ülkede bulur. İzinsizce adım attığı ülkenin sert yasalarıyla karşı karşıya kalacağından bir haber kendisini köle pazarında bulur. Zalimce pazarda uçuk fiyatlara gideceğini görüp direnmeye çalışırken kalabalığı yaran sert bir ses duyar; "Köle benim! " Arlen Revenor & Alyesa Varden

COLLINS'LER SERİSİ - 1 Dolores, babasının gözlerinde annesinin günahını taşıyan bir genç kızdır. Annesi onları terk ettiğinden beri, aynı evde yaşadığı babası için yalnızca nefret edilen bir hatıradan ibarettir. Bir gecelik bir oyun, bir bardaki rastlantı... Ve kaybedilen bir bahis, Dolores'in kaderini geri dönülmez biçimde değiştirir. Babası, kaybettiği oyunun bedeli olarak onu yabancı bir adama verir. İtirazları duyulmaz, korkusu önemsenmez. Dolores kendini, karanlıkla çevrili, sırlarla dolu bir adamın evinde bulur. Valentin... Soğuk, mesafeli ve tehlikeli derecede çekici. Ondan istediği şey bir tutsaklık değil, anlaşmalı bir evliliktir. Dolores zaman kazanmak için kabul eder gibi yapar... Ta ki Valentin'in sakladığı tuhaflıkları, geceleri artan sessizlikleri ve kan kokusunu fark edene kadar. Gerçeği öğrendiği an kaçmak ister. Ama artık çok geçtir. Çünkü Valentin bir adam değildir. O, 420 yıllık bir vampir lorddur. Ve Dolores, onun karanlık dünyasına ait olmaması gereken tek şeydir... ya da tam da aradığı. Aşk ile tehlike, tutku ile kan arasında kurulan bu bağda; geçmişin gölgeleri, eski düşmanlar ve ölümcül sırlar gün yüzüne çıkacaktır. Bazı aşklar sonsuza kadar sürer... bazıları ise bedel ister. Bir vampir lorduyla evli olmak, bilinmeyen sırların ve karanlık gizemlerin kapılarını aralamak demektir... Bu maceraya hazır mısınız? Başlangıç: 15.06.25 Bitiş: 24.01.26

"Benim ol" "Efendim?" "Bana ait olmanı istiyorum". İntikamın Gölgesi, insanların en karanlık kararlarının bile görmediği bir gerçeği anlatıyor. Bazen en tehlikeli düşman, kalbin ta kendisidir.