CASTILLO SERIES #1 Hindi ako yung typical na babae. Hindi ako mahinhin, at hindi ako kikay. Kung may problema sila doon, problema na nila yun. Sanay na akong maging kakaiba. Mas pipiliin ko 'yon kaysa magpanggap para lang mag-fit in. Hindi ako naghahanap ng kahit ano. Masaya na ako sa ganito-walang expectations, walang komplikasyon. Or at least, 'yon ang akala ko. Kasi minsan, kahit gaano ka ka-sigurado sa sarili mo, may mga bagay talagang darating para guluhin lahat. At kapag dumating 'yon... handa ka bang harapin? Note: Kung ayaw nyo sa character na gumagawa ng gulo at maling desisyon, then don't read this. Save your self from stress. © All Rights Reserved.

CASTILLO SERIES #2 Have you ever told your crush about your feelings? Lahat naman siguro tayo nagkaroon ng crush, at karamihan ay hindi umaamin dahil takot ma-reject. Pero risk is better than regrets naman diba? Yan kasi ang nakatatak sa utak ko, wala namang mawawala kapag inamin mo yung nararamdaman mo. Ikaw lang din naman ang mahihirapan kapag hindi mo nasabi. At kung ma-reject man ay nanjan si lola para pagaanin ang loob ko-na ayos lang ang lahat. Si lola yung tipo ng tao na kahit hindi niya kadugo ay handa parin syang tumulong. Tulad ng ginawa nya sa mga magulang ko at sa akin. Sya ang nag-paaral sa mga magulang ko dahil itinakwil na sila ng tunay nilang mga magulang. Tinuring ni lola sila mama at papa na parang anak niya, at habang may klase sila ay sya ang nag-aalaga sa akin. © All rights reserved.

CASTILLO SERIES #3 Ang hirap pala maging panganay. Ang hirap pag-sabayin lahat. Ang hirap maging pangalawang magulang sa pamilya na walang haligi ng tahanan. Ang hirap humanap ng pera para sa pag-aaral ko, at sa mga pambaon ng mga kapatid ko.Ang hirap malagay sa sitwasyon ko; magulo. Ang hirap umuwi sa sariling bahay, at makita ang malungkot na mukha ng mga kapatid ko na hirap na din. Ang hirap hirap humarap kay mama na walang hawak na pera, dahil iisipin nya na nag-dadamot ako. Hindi biro ang pag-hahanap ng pera, minsan nasisigawan, napapagalitan, at napapahiya. Ang hirap umalis sa trabahong nag-papaaral at nag-papakain sa akin. Ang hirap bitbitin lahat ng obligasyon na dapat tatay ko ang gumagawa. Ang hirap maging panganay lalo na't walang padre de pamilya na siya'ng dapat na may dala-dala nang buong pamilya. Yan ang summary ng buhay ko. Mag-bigay ng mag-bigay sa pamilyang walang ibang ginawa kundi sumbatan ako. Pamilyang walang balikat na masasandalan kapag napagod ako. Pamilyang walang pake-alam kung may sakit ako. Kaya nang dumating sa buhay ko ang isang lalaki na nag-paranas sa akin na ayos lang mapagod, ayos lang na wag mag bigay, at ayos lang na umiyak. Alam kong siya na ang taong magiging pahinga ko, taong magiging sandalan ko. Isang tao na mag-papagaan ng loob ko, at kayang intindihin ang sitwasyon ko. ©All Rights Reserve.