Beni çekiştirmesine izin veriyordum çünkü henüz benim kim olduğumu bilmiyordu ama öğrenecekti. Beni aniden yere atmasıyla ellerimi yere bastırdım. Reflekslerim çok iyi olduğu için şanslıydım bana bakıp. " Kimsin sen şerefsiz!" Dedi Sırıttım ama yüzümdeki peçeden bunu göremiyordu. Beni bir terörist sandığı için böyle konuşuyordu ama ona kim olduğumu söyleyemezdim böyle bir emir almamıştım. "Benim kim olduğumu yakında öğreneceksin işte o zaman bana bu yaptığını sana ödeticem yüzbaşı" dedim Gözünün en derinine bakıp meydan okumam onu şaşırtmıştı. ama benim kim olduğumu öğrendiğinde daha çok şaşırıcaktı! ... Ben kim'miyim ben Yüzbaşı Alya Bozkurt. Teröristlerin korkulu rüyası nam-ı diğer "KAN" 🩸. { Asker kurgusudur 🪖🇹🇷 } Not: ilk kez kitap yazıyorum yazım yanlışım olursa kusra bakmayın , Ve ben profesyonel bir yazar değilim sadece sevdiğim için yazıyorum💚🤎. Bu kurgudaki askerler , terörist isimleri ve yerler tamamen hayal ürünüdür . Kurgu tamamen bana aittir (Ç)alınması yasaktır ❗❗❗ UYARI: kitapta şiddet, işkence sahneleri mevcut'tur. Hassas olan veya yaşı küçük olan okurlar bunları göz önünde bulundurarak okuyun❤️

"Kaderin hain oyununa yenildi hayatlarımız kabul et."genç adamın ses tonu gerçekleri haykıran sözlerin altında ezilir gibi çıkmıştı, dik duruşunun aksine. Duydukları ile acı bir gülüşü dudaklarında ağırladı genç kadın. Kabul etse ne değişecekti ki? "Oluru yok bazı şeylerin ağam. Kabul edip etmemem de bunlardan biri!" Bir çiçek duruyordu, tam genç adamın karşısında, bir yanlışı düzeltircesine açmış; Gelmiş ta yüreğine gerçekleri haykırır gibi duruyor. Yıllara ev sahipliği yapan koca seyhanlı konağı bu çiçekle sevda rüzgarını estirmeye başladı o an. Her kapının eşiğinde ince bir hüzün olan bu konak umutla o çiçeği bağrına bastı. Bir sevda. Bir hüküm. Umutları vardı, hayatta, herşeye inat. Hissetikleri sancıyı yok saymak mümkün değildi.Yanan yüreklere merhem vurulmaz o yüreklerin sarılmaya ihtiyacı vardı. Çok şey vardı bu hikayede, yüreğe yara olup dile dökülmeyen. Kitap kapağı- hayallirüzgarlar

​"Tam bir aile kurgusu klasiği; ancak alışılmışın dışına çıkılarak yazılmış. Bir şans verin derim." İnstgram hesapımız var Hesabımın adı: karakurtkizi

⚜️ KAN BEDELİ: REZAN ŞAHMARAN KURGUSUDUR ⚜️ "Şahmaranların ağası, kendi yatağına da kendi kaderine de kimsenin hükmüyle ortak almaz. Bu evlilik olmayacak!" Urfa'nın kadim topraklarında töre fermanını vermiş, iki ezeli düşman aşiretin kaderi tek bir kelimeyle mühürlenmişti: Evlilik. Bir tarafta kalbi bir mezarda mühürlenmiş, kibrinden surlar örmüş, dondurucu bakışlarıyla şehre hükmeden Şahmaranların ağası Rezan... Diğer tarafta ise on beş yaşından beri, tam dört koca yıl boyunca o buzdan kaleyi uzaktan uzağa, içi kanayarak seven Rêberlerin asil kızı Jiyan. Jiyan, dört yıldır büyüttüğü o gizli sevdanın Rezan'ın tek bir sözüyle, yüzlerce ağanın önünde paramparça olacağını bilemezdi. O gece o eski sınır hanında sadece bir evlilik hükmü reddedilmedi; on beş yaşındaki o masum kız çocuğu diri diri toprağa gömüldü. Ama Mezopotamya'nın kızı uysal bir nehir değil, yatağını yıkan hırçın bir Fırat'tı. Gururu ayaklar altına alınan Jiyan Rêber, o gece döktüğü dilsiz gözyaşlarını birer kurşuna dönüştürmeye yemin etti. Artık karşısında Rezan'ın insafını bekleyen o aşık kız yoktu; o taştan krallığı Rezan'ın başına yıkmaya gelen bir Gül Dikeni vardı. "Sen bugün o mecliste sadece bir töreyi çiğnemedin Rezan Şahmaran. İçimdeki o masum çocuğu öldürdün. Şimdi o enkazdan doğan kadının gazabına hazır ol. Çünkü o canını çok yaktığın gülün dikeni, ilk önce senin o taş kalbine batacak." Aşkın nefretle dövüldüğü, gururun kanla yıkandığı ve bir kadının küllerinden doğuşunun hikayesi...

Ben hiçbir zaman ailem tarafından onların çocuğu olarak görülmedim. Ben bir süs bebeğiydim. Beni istedikleri gibi giydirdikleri, istedikleri gibi hareket ettirdikleri bir süs bebeği. Ağzımı açmamıştım tüm bu yapılanlara. Çünkü ağzımdaki dikişler konuşup karşı gelmeme izin vermiyordu. Ancak bir gün artık bir şeylerin farkına vardığım zaman, herşey değişmişti. Kendi hayatımı zor da olsa kurmaya başlamıştım. Baskılara ve şiddette maruz kalsam bile hayallerimi gerçekleştirmem herşeyin bedeline değerdi. Ben Umay Taşkın yani artık Eraslan, 21 yıllık hayatımın, yaşadığım zorlukların çöp olduğunu öğrendikten sonra gerçek ailemle yaşamaya başlamıştım. İki aylık deneme sürecim ne kadar uzayacaktı ki? Hadi gelin hep beraber benim hayatımı okuyalım.

"Bir can için bir can, bir ömür için bir ömür... Kalplerin rızası sorulmadan kesilen bu hüküm, ya iki hayatı kül edecekti ya da küllerinden yeni bir hikaye var edecekti." Mardin'in sert rüzgarları, iki yabancıyı "Berdel" adı altında aynı kaderin zincirine vurduğunda; ne töre aşkı tanıyordu ne de aşk töreyi. Bir yanda sessizliğini yemin bilen bir kadın, diğer yanda hükmünü yüreğiyle vermeye hazırlanan bir adam. Hüküm verildi, kalem kırıldı. Şimdi sıra yüreğin sesinde. . . . . . . . Mirza ve Dilda kaçınca, töre gereği ölüm fermanı verilecekken; Zerya'nın babası Reşat, oğlunu kurtarmak değil, kızından kurtulmak ve ağaya dünür olmak için berdel teklif eder. Hazar Ağa, sevdiği kadına kavuşacağını düşünerek (gerçek acısını bilmeden) bu teklifi kabul eder. Zerya ise abisinin hatasını canıyla ödeyeceğini düşünerek büyük bir korku ve babasından yediği son dayakların izleriyle konağa gelin gider. ZERYA VE HAZAR AGANİN AŞKI NOT:SEZON FİNALİNDEN SONRA DÜZENLENECEK ONA GORE YORUM YAPİN LÜTFEN

​"Bana Zelal Yılmaz olarak geldin, ama buradan Welat Şahmaran'ın esiri olarak çıkacaksın." ​İki isim, tek bir hüküm: Kan Bedeli. > Welat, öfkesini bir zırh gibi kuşanmış, kalbinin kapılarını dünyaya kapatmıştı. Zelal ise o kapıları yıkmaya değil, o karanlığın içinde kendine yer açmaya mecburdu. Bu bir evlilik değildi; nefretle atılan imzaların, kana bulanan beyaz gelinliklerin hikâyesiydi. ​Onlar birbirlerini yok etmeye söz verdiler. Ama dudakları birbirine mühürlendiğinde, ne intikam kaldı ne de düşmanlık. Sadece ikisini de yakıp kül edecek o yasak ve vahşi tutku... ​"Ölmek için çok genç, Welat Şahmaran'ı sevmek için çok masumdu. Zelal, celladına aşık olduğunda; Welat, kurbanının gözyaşlarında boğulacak mı?"

~Bir aşiret romantizmidir~ Sahra'nın tek zaafı kardeşleriydi. Ve bu zaaf, onun en büyük gücü olacaktı. Bir gemi yolculuğu, Sahra'yı karanlık sırlarla örülü bir ailenin ortasına sürükledi. Bu dünyada sevgi yasaktı, merhamet ise zayıflıktı. Cihan için Sahra bir emanet. Sahra için Cihan, kaçılması gereken bir karanlık. Ama bazı kaderler vardır... Kaçtıkça peşini bırakmaz,yaklaştıkça nefes aldırmaz. Sahra ve Cihan'ın hikayesi başlıyor ❤️‍🔥

~Dalından koparılmış çiçek solmaya mahkumdur karan ~Sırf o çiçek zarar görmesin solmasın diye o çiçeği kökünden söküp kalbime diktim miray ~Ben, beni seviyorsun sanmıştım Anıl. ~Zaten ben de seni sevdiğimi san diye uğraşmıştım Ayliz.

CANHIRAŞ •DİLDAR• DEVAMI...❤️‍🔥 " Unutmak mı daha zor, yoksa hatırlamak mı?"