deniz: sendin teoman: anlamadım deniz: beni o gece "hayvan" gibi öpenin sen olduğunu biliyorum. teoman: tekrarlamaya ne dersin? deniz: siktir git derim.

Lisenin ilk yılı kısa ama ikisininde yaralarını saran ilişkilerini hâlâ saklayan Deniz ve Teoman'ın birbirlerine olan anlamsız davranışları arkadaşlarının gözüne batmaya başlar. 𓂃teo&den

"Birinin zincirleri boyun eğmekten, diğerininki ise kusursuz olmak zorunluluğundan dövülmüştü." Deniz, her sabah annesinin "Biz sığıntıyız, sesini çıkarma, boyun eğ" baskısıyla uyanan, tek özgürlüğünü tuvaldeki gizli resimlerinde bulan dikbaşlı bir genç kızdı. Teoman ise dışarıdan bakıldığında Bodrum'un en zengin, narsist ve dokunulmaz çocuğuydu. Ama o parlak maskenin ardında, babasından yediği tokatların ve asla kaybetmeme zorunluluğunun getirdiği deli bir öfke saklıydı. Kader, onları kimsenin kaçamayacağı bir edebiyat projesinde zoraki ortak yaptığında, sadece notları için değil; kendi kurdukları o kalın duvarlara karşı da savaşacaklardı. 07.06.2026 Teoden

"Allah belanı versin!" "Amin, canım." Aras, kalbinin bir anlığına durmasına neden oluyordu. Teoman ise ona nefes almayı unutturuyordu. Biri masum bir hoşlantıydı. Diğeri ise kaçamayacağı bir felaket.

"sadece bir oyun, en fazla ne olabilir ki? Aşık mı olacağım sanki mahalle kızına?" Teoman kimsenin onu değiştirebileceğine inanmayan zorba ve uçarı birisiydi. Ancak bilmediği birşey vardı, üzerine iddiaya girdiği kıza gerçekten aşık olacaktı. Hayatı, kişiliği, dünyası tamamen değişecekti. Deniz onu farketmeden de olsa değiştirecekti.

🪼⋆.ೃ࿔*: teoman, ikizinin yakın arkadaşına karşılıksız bir ilgi içindeydi.

"Neden ben değilim?" dedi teoman tüm benliği ve hayal kırıklığı ile denize bakarak. "ne?" dedi deniz anlamayarak. "neden beni seçmiyosun? neden bana inanmıyosun? neden arası seviyorsun, neden ben değilim?"... Teoden ve Arden üzerine, aşk üçgeni içerir.