Deniz, bir perşembe sabahı defterinin köşesine karaladığı çizimi Teoman'ın kolunda gördü.

okulun popüler çocuğu teoman, kendi halinde takılan deniz'i gözüne kestirir. ancak teoman'a güvenmeyen deniz, kalbini korumak için ona yüz vermez; aralarında gurur dolu bir kovalamaca başlar. ➥【deniz 𖡎 teoman】 fanfic

Bir yaz gecesi. Tek bir öpücük. Ve ertesi sabah geriye kalan tek şey, silik anılar... Deniz, yaz tatilinde katıldığı bir partide yaşananları hatırlamaya çalışırken, o gecenin en önemli anını çoktan unutmuştur. Ama unutmayan biri vardır. Teoman.

Bazı kalpler fırtınaya benzer, durgunlaşmadikça gerçek sevgiyi bulamazsın...

Enemies to lovers. TeoDen

Teoman ve Denizin düşmanlıktan başlayıp aşkla biten o serüveni...

Aynı yaraları paylaşan, o yaraları gizlemek zorunda bırakılmış, bir zamanlar birbirlerinin en sevdiği oyun arkadaşı olan Deniz ve Teoman...

"Birinin zincirleri boyun eğmekten, diğerininki ise kusursuz olmak zorunluluğundan dövülmüştü." Deniz, her sabah annesinin "Biz sığıntıyız, sesini çıkarma, boyun eğ" baskısıyla uyanan, tek özgürlüğünü tuvaldeki gizli resimlerinde bulan dikbaşlı bir genç kızdı. Teoman ise dışarıdan bakıldığında Bodrum'un en zengin, narsist ve dokunulmaz çocuğuydu. Ama o parlak maskenin ardında, babasından yediği tokatların ve asla kaybetmeme zorunluluğunun getirdiği deli bir öfke saklıydı. Kader, onları kimsenin kaçamayacağı bir edebiyat projesinde zoraki ortak yaptığında, sadece notları için değil; kendi kurdukları o kalın duvarlara karşı da savaşacaklardı. 07.06.2026 Teoden

Lalin, hayatında gördüğü en ukala erkekle karşılaşmıştı. Teoman ise ilk kez kendisine meydan okuyan bir kız görüyordu. Daha ilk karşılaşmalarında birbirlerinden nefret etmeye karar vermişlerdi. Sorun şuydu ki, kaderin bu konuda pek de aynı fikirde olmamasıydı.

Beni şaşırttın." Dedi Teoman Deniz kaşlarını çattı "Derken?" Sesi hafif sert çıkmıştı ama kaba değildi. Teoman o alaycı sırıtmasını asla bırakmadı. "Senin gibi bir asi kız bu okula gelmezdi. Yanılıyor muyum özgürlük abidesi?" Bakışları alaycı ve biraz da dalgacıydı. Onu zorbalamıyordu aksine denizin ona bulaşmasını istiyordu. Deniz derin nefes verdi ve Teoman'a bir adım attı. "Okula geldim,evet! Belkide sizin bu zenginlik abidesi hayatınızı yıkmaya gelmişimdir." Bakışları meydan okuyucuydu. Deniz her zaman böyleydi. Eser geçerdi. Teoman alaycı bir bakış attı asla bu tavrından vazgeçmezdi ama denize bakışları farklıydı. Ellerini iki yana açtı ve denizin gözlerine baktı. "Bu kollar yıkılmayı bekliyor asi. Haberin olsun;)" Bu lafı ile deniz kaşlarını çatıp sinirle arkasını döndü ve yürüdü. Teoman sırıtıyordu. Ama barışın denizin yanına geldiğini görene kadar sürmüştü Bunu takmak istemedi ama eli sertleşmişti. Yanına gelen sılayı bile görmedi gözü bakışları sadece barış ile konuşan denizdeydi. Deniz ise ona sanki özellikle bakmıyor gibiydi. Bu işe Teoman'ı daha da çekiyordu derine. Derine derine. Belki de en karanlığa. Belki en aydınlığa. ~~~~ Teoden kurgusu sizlerle