Karla, geçmişinin yükünü omuzlarında taşıyan, kaybetmenin ne demek olduğunu henüz on dokuz yaşındayken öğrenmiş genç bir kadındı. Karahan ise iş dünyasında adı ağırlık taşıyan, aldığı her kararı soğukkanlılıkla veren; kalbini yalnızca tek bir kadına teslim etmiş bir adamdı. Bir gecede kurulan sahte bir ilişki, yalnızca saplantılı bir adamdan korunmak için başlamıştı. Kuralları belliydi. Kalpler bu oyuna karışmayacaktı. Fakat bazı hikâyeler, en büyük yalanların içinde filizlenirdi. Bazı kalpler ise hislerine karşı koyamazdı. Kor gözlü bir adama tutunan Karla Şentürk'ün bu oyunda bilmediği tek bir gerçek vardı. Dileklerinde yer verdiği adam, yanı başında elini tuttuğu Karahan Demiraslan'dı. Artık kader onlar için oyununu oynamış, söylenen her "biz" kelimesi onları birbirine biraz daha bağlamıştı.

• anlaşmalı evlilik • bekar anne • ikinci şans Bütün yollarımın sonu sana çıkacaksa hangi yolu yürüdüğümün bir önemi var mı? 🌊

Bazı çocuklar masallarla büyürdü ama Laçin, küllerle büyüdü. Bir gecede ailesini, evini ve geçmişini kaybetti. Geriye yalnızca cevapsız sorular ve sönmeyen bir intikam ateşi kaldı. Onu hayatta tutan kişi ise herkesin saygıyla andığı Hakan Sarraf oldu. Ancak Hakan'ın uzattığı el bir kurtuluş değil, geri dönüşü olmayan bir yolun başlangıcıydı. Çocuk yaşta adım attığı örgütte yıllarca eğitildi. Vicdanını susturmayı, iz bırakmadan öldürmeyi ve duygularını bir silah gibi kullanmayı öğrendi. Yıllar sonra karşısına çıkan tek bir ipucu, geçmişini yeniden kanattı. Ailesinin ölümüne uzanan izler onu, adaleti temsil eden genç bir savcıya götürdü: Sencer Emir Cebecioğlu. Peki ya katil gerçekten peşindeki kişi değilse? Ya gerçek, yıllardır inandığı her şeyi paramparça edecek kadar karanlıksa? İntikam ile adaletin birbirine karıştığı bu oyunda, her kurşun yeni bir sır perdesini aralayacak; her cevap daha büyük bir yalanın kapısını açacaktı. 21.08.2025

Nilüfer Sipahi kendini bildiği andan itibaren dans ve müzik notalarıyla büyüyen bir kadındır. Hayatı bir zamanlar dans adımlarıyla şekillenirken, beklenmedik bir sağlık sorunu onu sahnelerden uzaklaştırır. Yıllardır yönünü bulmaya çalışan Nilüfer, bir umutla Panorama gazetesinin staj programına başvurur ve şaşırtıcı bir şekilde kabul edilir. Ancak küçük bir detayı gözden kaçırır: Baş editörün asistanı olacaktır. Ve o baş editör... Alperen Ataman. Disiplinli, mesafeli ve kuralcı. Üstelik Nilüfer'le hiç hoş olmayan, tesadüfi bir tanışıklıkları var. Birbirlerinden hoşlanmayan bu ikili, istemeye istemeye aynı ofisi paylaşmak zorunda kalınca, kelimelerle örülü bir savaşa girerler. Ama kelimeler bazen sadece savunma kalkanı değil, kalplere giden yolun da anahtarıdır.

"Kurnaz tilki, yaralı ceylana denk düştüğünde tek düşündüğü onu avlamak olur. Avına hayranlık duyan onu kaç saniyede tuzağına çekebileceğini düşünendir. Ya kurnaz bir tilki ya yaralı bir ceylansındır hayatta; ya yaşayan ya da yaşamla cezalandıransındır soluk aldığın dünyada. Leyla Alaca, kurnaz yalancı bir tilkiden fazlası, yaşamak zorunda kalandan daha azı değildi. Yaşamı elde etmek için savaşması ve her şeye rağmen devam etmesi gereken biriydi. Ama güneş tepeye dikildiğinde, daha önce hiç gözükmeyen yollar bir günde açığa çıktığında yürümek için yeni bir yolu değil; geçmişinde kalmış ve yürümekten çekindiği o yola adımladı. Geçmişi yaşamadan bir gelecek edinemezsin, dedi kendine ve göğsünü cesaretle doldurdu. Güller solduğunda aynı kökten bir daha aynı şekilde yeşeremezler ve bazen daha iyi bir gül yetiştirebilmek için kökünden söküp atman gerekir fidanı. Ben o gül oldum. Solduğumda kökümden söküp attılar beni. İntikamım toprağıma değil; beni söküp atan o ellere. Güller solmalıdır, Leyla. Solmalıdır ki gelecek olan kış boynunu bükmesin, don vurdurmasın köküne. Güller solmazsa kara kış bir daha gün yüzü göstermez, açtırmaz yapraklarını. Sen kara kışın don vurduğu o gülsün ve ben senin yeniden kök salmana yardım edeceğim, dedin bana Cihan ama yanıldın. Ben yapraklarımın açmasını değil, ellere batan diken olmayı diliyorum. Affet beni Cihan Erge, geçmişimi yaşamadan bir gelecek hayal edemem. Güller solmalı, güneş tepeden inmeli, tilki yaralı ceylanı en kısa sürede yakalamalı. Hayat işlemeli, yollar birbirine çıkmalı ve ben o intikamı almalıyım. "Beni kaybedecek kadar mı? Kendimi kaybedecek kadar."

"İlkler kalır, iliklere kadar. Kimse unutmaz ilk aşkını ama sen, Mihriban, bana unutturdun." Gözlerim tam uykuya dalacakken saçlarımı sevip, "Şiirler aslında senin yüzünün şiirleriymiş." "Hmm," dedim, fısıltı gibi çıktı. "O zaman beyaz kuğuyu bana ithaf et." Sırıttı. "Sen zaten benim beyaz kuğumsun." Gözlerim kapandı, göğsüne çekip üzerimi örttü.

Aldın bir güzelin âhını... Seni eli kanlı zalim bilen gelinin neden tüm dünyayı karşısına aldı? Ne uğruna? Neyin uğruna? Karşısına geçip sorsana! Acım dinmiyor, zihnim susmuyor... "Kimin uğruna, Ahra!" demeye dilim neden varmıyor?

"Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur... ⚜️🦅 Kapak tasarım; publlisherr ❤️

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri'nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir'in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.