Bu okulda herkesin bir adı vardı. Başarılılar, çalışkanlar, öğretmenlerin sevdiği öğrenciler... Bir de onlar vardı. Arya Vural, Atlas Karaca, Lavin Aksoy, Kaan Erdem, Mira Sönmez ve Rüzgar Demir. Okulun en belalı altılısı. Disiplin odasının kapısını en çok gören, öğretmenlerle en çok sorun yaşayan, koridorlarda adları en çok konuşulan öğrenciler. Kimse onların yanına yaklaşmaz, kimse onlarla uğraşmak istemezdi. Kavgalar, yasaklar, okul kurallarını hiçe saymalar, bitmeyen sorunlar... Onlar için lise; derslerden, sınavlardan veya mezuniyetten ibaret değildi. Her gün yeni bir olay, yeni bir kavga ve yeni bir düşman demekti. Zengin ailesinin gölgesinde yaşayan Lavin, kimseye boyun eğmeyen Arya, soğuk tavırlarıyla tanınan Atlas, öfkesiyle nam salan Kaan, sessizliğiyle dikkat çeken Mira ve her olayın içinde olan Rüzgar... Altısı aynı okulda, aynı koridorlarda, aynı kurallara karşı yaşamaya devam eder. Öğretmenlerin gözünde sorun, öğrencilerin gözünde korku, okulun gözünde ise silinmesi gereken isimlerdir. Ama onlar umursamaz. Çünkü bu lise onların savaş alanıdır. 404: Bulunamayanlar Okulun kayıp ilan ettiği altı isim.

❝Sınıftan biriyle sevgili olmak istemiyorum.❞ ❝Sınıf değiştiririm.❞ Ya birincisindir ya da bir hiç. Derin Doğu mükemmel bir örnek öğrenciydi. Ortaokuldan beri ezeli rakibi olan Batuhan İlge Tan'ı geride bırakıp dönem birincisi olmayı başarmış, Türkiye geneli denemelerde derece yapmaya başlamış ve tatil boyunca ders çalışmıştı. Tek bir sorun vardı. Kimliği belirsiz bir suç dehası sınav sorularını çalıp suçu Derin'in üzerine yıkmıştı. Derin'in ise tek bir şansı vardı: Ona iftira atan bu psikopatı bulup ona dünyanın kaç bucak olduğunu gösterecek ve kariyerini lekeleyen disiplin cezasından kurtulacaktı. Hırsızı araştırırken ise Batuhan'ın ona yardım etmesi ise beklediği son şeydi. ••• "Benden nefret etmiyor musun?" diye sorarken sesimde hissettiğim duygu karmaşasından eser yoktu. "Birinciliği elinden aldım, seni suçladım, senden kaçtım. Ben-" Ne diyeceğimi bilemeden duraksadım. Herkese karşı övündüğüm şeyi ona karşı söylemek birden gözüme zor gelmeye başlamıştı. "Ben... Hep bir adım önündeyim." Tam karşımda durdu ve ifadesiz bir yüzle bana baktı. "Senden hiçbir zaman nefret etmedim Derin." Biz buyduk. Her zaman karşı karşıya kalırdık ama bu sefer... Birbirimizi boğazlamak istemiyorduk. EZBER BOZAN | BİR ADIM ÖNDE-1 Tüm hakları saklıdır! Herhangi bir kopyalama, çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır!