Bir insanın göğsünde taşıdığı en ağır yük, gidenlerin yokluğu mudur; yoksa onlardan kalan iyilik mi? İnsan nasıl yas tutar? Kalbini soğuk metallere, kilitli kapılara ve gecenin sessizliğine teslim ederek mi? Karakterini bir neşter gibi keskinleştirip etrafına sahte bir duygusuzluk örerek mi? Peki geçmişi saklamak mümkün müdür? Tozlu bir sahafın raflarında unutulmuş bir kitaptan düşen el yazısı, pürüzlü bir plaktan yükselen yarım kalmış bir melodi ve bir ameliyathanenin beyaz ışıkları altında kesişen iki ayrı hatıra... Bazı insanlar birbirlerini ilk kez gördüklerinde tanışmazlar. Bir hikâye, adımlar yan yana gelmeden çok önce, gidenlerin parmak izlerinde yazılmaya başlar. Ve bazı miraslar, onları bırakanlar çekilip gittiğinde bile yaşamayı sürdürür.

Yetiştirme yurdunda büyüyen Sedef, bir gece kimsesiz yirmi dokuz çocukla birlikte "damgalanır".Artık bu kimsesiz çocukların tamamı Yarasa'dırve damgacıyı gören tek çocuk Sedef'tir.Sedef, o gece yaşananlardan sonra yurttankaçarak sokaklarda yaşamaya başlamış ancakkötü şans peşini bir türlü bırakmamıştır. # *ALINTILAR* #