"Bir mesajla başlayan şey, bir bakışla anlam kazanabilir mi?" Efnan, üniversite hayatının içinde sıradan günler yaşadığını sanırken, telefonuna düşen gizemli mesajlarla hayatının görünmeyen bir yerden izlendiğini fark eder. Kampüste herkesin tanıdığı ama kimsenin tam olarak bilmediği Demir ise bu hikâyenin en sessiz parçasıdır. Ve bazen en büyük yakınlık... hiç konuşmadan başlar.

Normal bir mahalle aşkında abinin arkadaşı kıza aşık olur ve kızı aşkına inandırmak için elinden geleni yapar. Ya kız bu adamı sevmezse? Ya ona zorla dayatılan bu sevgiden kaçarsa? Abisinin arkadaşı hep peşinde olursa ne yapabilirdi ki? İşte tam da bu yüzden benim yaşadığım sıradan bir mahalle aşkı değildi, bu benim hayatımın köküyle değişmesine sebebiyet verecek gerçekçi bir dersti. Mahalle kültürüne başka bir bakış açıyla bakan bir kitap okumak istiyorsanız, kitaba bekleniyorsunuz💫

"Pes etmeyi bilmeyenlerin gerçek hikayelerine dayanmaktadır." İstasyon Mahallesi'nde dünyaya gözünü açan Ali, hayatını değiştirmek için riskli bir adım atar. Durmadan kariyer değişikliğine gitse de yükselmek yerine en dibe çakılmaktan kurtulamaz. Düşmeyi kariyerine adet edinen Ali, başarısız oldukça mahalleli tarafından yeni bir isimle anılır; "BatıkAli." Dipten çıkamayan bu adamın zoraki gelini Sevde ise en az müstakbel kocası kadar şansızdır. İstasyon Mahallesi'nde düzenlenecek olan yılın en bedbaht düğününe davetlisiniz sevgili okurlar.

YETİŞKİN OKURLAR İÇİNDİR ! ( Şiddet ve hassas konular içermektedir. Lütfen bunu bilerek okumaya başlayın) GİRİFT SERİSİ'NİN İLK KİTABI İnfial'de acı da güç de Kandemir'den gelir. Hazan Kandemir ise bu acının ve gücün esas sahibidir. Bu kitap sevgisizlikle büyüyen genç bir kadının bulduğu ilk sevginin sahibi olan adama tutunarak hayal kırıklığına uğramasının yansımasıdır. Ben Hazan Kandemir: Tek sığınağım olan adamın kollarından istemeyerek koptuğum gün evladımın varlığına sığındım. Lakin onu bile çok gördüler bana. Tutunduğum tek dalımı; kızımı kaçırdılar. Ben de içimden söküp alamayacakları tek şeye; öfkeme sığındım. Ben Alparslan Tufanlı: Aşk bir aptallıksa ben o aptalların lideriyim. Yeraltı dünyasının sahibi; namıdiğer İmparator'un oğluyum. Gücün ve kuvvetin tek sahibiyim. Fakat sahip olduğum bu güç; ne sevdamı ne evladımı korumaya yetti. Kendime kurduğum sahte imparatorluğumda yalnızlığın zindanına o kara gözlerin yokluğuyla hapsoldum.

Leyla'nın mesaj kutusuna düşen o ilk bildirim hayatındaki her şeyi değiştirebilir mi? . . . Lisede annesinin yaptığı şeylerin dedikodusu yayılınca Annesinin Kızı lakabıyla kötü ilan edilen Leyla Gök Kayalar. . . . Babasının oğlu olan Şafak Argun'dan aldığı mesajlarla kırılıp binbir parça olduğu gece ona bir oyun oynamaya karar verir.

"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!" ••• 29/10/2023 #ask 1 29/10/2023 #genckurgu 2 23/02/2024 #macera 1

Başlangıç tarihi; 18.11.25

Kaygı bozukluğu olan, çok şansız olduğunu düşünen, özgüven problemleri yaşayan Gülşah için ailesine karşı gelip başka bir şehre üniversite okumaya zaman işler daha da zorlaşır. Platonik aşık olduğu bir adam ve ona pek de iyi davranmayan arkadaşları vardır. Bir gün hayran olduğu kızın telefonunu çalışma odasında bulur, kız ona teşekkür etmek için kahve ısmarlar. Ama masaya bir süre sonra kızın arkadaş grubu da oturur. Onlardan biri fakültedeki en soğuk ve gizemli adam olan Gökçe'dir. Gülşah'ın kendisine de hayata da bakış açısı bu adamla tanıştıktan sonra değişecektir. ******************* ''Teşekkür ederim, var olduğun için. Bu karanlık dünyada, asit yağmurlarının arasında, üzerime ışık dolu bir şemsiye tuttuğun için.''

Lise arkadaşlıkları nereye kadar devam edebilirdi? Ya da bu arkadaşlığın bozulmasına ne sebep olabilirdi? Beş arkadaş beşinin de hayallerini süsleyen üniversitenin bahçesinde yan yana ihtişamlı binaya bakıyorlardı. "Başardık ya, değil mi?" Toprak sorduğu sorudan sonra yanındaki arkadaşlarına baktı. Rüzgar gözleri dolu bir şekilde karşısındaki manzaraya bakıyordu. Hayallerindeki gibiydi, arkadaştan öte dostlarıyla beraber uyumadan önce düşlediği o yerdeydi. Ateş kollarını yanında duran Mert ve Rüzgar'ın omuzlarına attı, "Bir beş sene daha beraberiz. Ailelerinize söyleyin arkadaşlık paramı atsınlar aksatmadan." dediğinde hepsi güldü. Bade arkadaşlarına bakıp gözyaşlarını tutamadan ağlamaya başladığında Mert Ateş'in kolunun altından çıkıp "Badem'im ağlama valla ben de ağlayacağım." dedi ve Bade ile Toprak'ın arasına girerek Bade'ye sarıldı. Ateş durur mu, sarılan Bade ve Mert'in yanına geçip kollarını onlara sardı. Rüzgar gülümseyip "Şapşallar, çok seviyorum sizi." deyip sarılmaya dahil oldu. Ardından da Toprak arkadaşlarının sarılma çemberine katıldı. Sadece sarılmaları değil, aralarındaki bağ da bu şekilde sıkı ve kuvvetliydi. Yaşanan her şeye rağmen bozulmamıştı, bu zamandan sonra olacaklar da onların arasındaki bağın kuvvetine bağlıydı. Ne olursa olsun birbirlerini mi seçeceklerdi, yoksa farklı yollar mı izlenecekti?

Güç, kontrol ve takıntı... Bazı evlerde sevgi bile bir emir gibidir. Yade Sanem Yiğit babasını toprağa verdikten sonra hayatını yeniden kurmak ister ama Pulsar Averin, o gece Yade'yi yanında tutmaya karar verir. Malikânenin duvarları sessizdir... kuralları değil. Pulsar Averin'in dünyasında ise tek bir kural vardır: direnmek acıyı uzatır. Bu karanlık dünyanın içinde hiçbir yara ardında iz bırakmadan kapanmaz. Kurşun iz bırakır, ten hatırlar. "Seçeneklerin var gibi davranıyorsun ama sana daha önce de söyledim, bu evden içeri adımını attığın andan itibaren hiç olmadı, olmayacak da."