Lisa yerde bulduğu telefonda kendi fotoğrafları olduğunu görünce kendini telefonun kime ait olduğunu çözmeye adar.

Lisa Jennie'ye kırmızı gül vermek istiyordu. Peki ya Jennie? O ne istiyordu?

𝘽𝙖𝙯𝙚𝙣 𝙙𝙪̈𝙣𝙮𝙖𝙮𝙡𝙖 𝙖𝙧𝙖𝙣𝙙𝙖𝙠𝙞 𝙩𝙚𝙠 𝙢𝙚𝙨𝙖𝙛𝙚, 𝙞𝙣𝙘𝙚 𝙗𝙞𝙧 𝙩𝙪𝙜̆𝙡𝙖 𝙙𝙪𝙫𝙖𝙧 𝙫𝙚 𝙗𝙞𝙧 𝙜𝙞𝙩𝙖𝙧 𝙩𝙚𝙡𝙞𝙣𝙞𝙣 𝙩𝙞𝙩𝙧𝙚𝙮𝙞𝙨̧𝙞𝙙𝙞𝙧. Jennie için dünya, dijital çizim tabletinin ışığından ve dört duvarın güvenli sessizliğinden ibarettir. Sosyal anksiyetesinin ördüğü yüksek duvarların arkasında, insanlardan ve gürültüden uzak kalmaya çalışırken attığı her adım bir kaçıştır. Ancak gürültüden kaçarken taşındığı bu yeni ve sakin mahalle, ona beklemediği bir dünyanın kapılarını aralar. Yan dairesinde yaşayan Lisa ise dışarıdan bakıldığında soğuk, mesafeli ve ulaşılmaz biridir. Sırtında elektro gitarıyla dolaşan, arkadaşlarıyla kurduğu gürültülü müzik grubunun ritmini tutan ama özünde mahalledeki kimsesiz sokak kedilerine kalbini açacak kadar iyi bir ruh taşır. Çizgilerin sessizliğinde yaşayan bir çizer ile gecenin karanlığında amfisiz gitarının tellerine dokunan bir müzisyenin yolları kesiştiğinde, kaçışlar yerini meraka, sessizlik ise zamanla en güzel melodilere bırakacaktır. Seslerin, çizgilerin ve sığınak arayan iki ayrı ruhun mahalle arasındaki hikayesi...