"Bu can içimde kuştur, kunâla. Seni görünce titrer."

Sevdiğini bul ve seni öldürmesine izin ver.

Bu mektuplarda yazacağım şey ise, seni on iki yıl öncesine götürmekle başlayacak. 2008 güzüne. Sana bizim hikayemizi anlatacağım. En başından. Hatırladığım tüm detaylarıyla, en önemli kısımlarıyla. Yaşadıklarımızı bir de benim, o çaresiz ve belalı çocuğun ağzından dinlemeni, bana o anları yaşarken nasıl hissettirdiğini anlamanı istiyorum. Amacım kendimi sana affettirmek veya bana olan nefretini azaltmak değil, omzumdaki bu ağırlıktan kurtulmak sadece. Çünkü zaten burada her gün, birbirinden kötü onlarca hikaye dinliyorum. Zırvaladığımı düşünebilirsin, ama hapiste olmak beni öylesine değiştirdi ki... o tanıdığın hırçın Jungkook yok artık. Bunu da ben yazdıkça anlarsın zaten, her şeyden bahsedeceğim çünkü. Ben henüz on yedi yaşındayken tanıdığın, büyüttüğün, sevdiğin, sevmeyi öğrettiğin, bağlandığın, kendine bağladığın, yaraladığın ve ruhen öldürdüğün Jungkook'u, onun ağzından anlatacağım sana.

"Ne ölüm ne kalım, ama yine de acıtıyor."

"Matem benim değil, çocuk. Gidişin; bülbülleri susturur."

"diyecekler ki arkamdan ben öldükten sonra o, yalnız şiir yazardı ve yağmurlu gecelerde elleri cebinde gezerdi."

Yalnız ve anlamsız hayatının kontrollü ilerleyişi içinde genç bir kadın, küçük kız kardeşine bakmakta kendini sorumlu hissetmektedir. Kardeşinin, bacak arasının içinde kıvranan ölü balıklara karşın iradesizliği yaşadıkları şehrin fahişeleri arasına itmektedir ve genç kadın, kardeşini bu ara sokaklardan çekip alırken yolu bir gün, duvar kenarından yılan gibi süzülen bir fahişeyle karşılaşır. Başta sıradan ve hiçbir enteresanlığı olmayan bu fahişeye karşın, kardeşinin dur durak bilmez iradesizliği yüzünden gitgide iletişimleri ve karşılaşmaları artacaktır. Genç kadın, hiç bilmediği ara sokaklarda karşılaştığı bu fahişenin alakasını gitgide cezbettiğini fark ettiğinde kontrolünü yitirdiği olaylarla karşı karşıya kalacaktır.

Psikolojik bir çöküşün öyküsü. "O ev bir cennet, Taehyung, ben ise Adem'im." diyorum, gözlerim koyu irisleri arasında mekik dokuyor. "Bir kez tadıp pişman olmadığım yasak meyveyi benden koparıp alamazsınız."

Başını göğsüme yasla. Sana eskiden sahip olabileceğimiz hayatın öykülerini anlatacağım. [ The picture on the cover belongs to @lemsyeming. ]