İkimiz de aşinaydık. Mesele onu sevip sevmemem değildi. Mesele onu sevmekten hiç usanmamış olmamdı. Önce gizlemeye çalıştığım ellerime baktı. Sonrasında ise düşünmeden onları avuçlarının arasına aldı. O an düşündüğüm ilk şey, rahatlığıydı. Sanki bana dokunmaya hakkı kalmış gibi davranıyordu. Baş parmağı elimin üzerinde narince hareket ederken ben teninin sıcaklığını, o ise parmaklarımdaki o hafif titremeyi hissetti. Suratıma bakamayacak kadar cesaretsiz olmasına rağmen "Ellerin titriyor." dedi. Odağı yavaşça boynuma kaydı. Kolyemin ince ucunu tutup düzelttiği sırada "Kolyenle oynamak istiyorsun." diye devam etti. Hipnoz olmuşçasına her bir hareketini pür dikkat izliyordum. Parmakları orada oyalanırken bakışlarını gözlerimden ayırmamıştı. Ne yazık ki yine haklıydı. Yine galip gelmişti. Ben ne zaman gerilsem, korksam, heyecanlansam elim kolyemi bulurdu. Ne zaman ona bakıp kendimi hiçbir şey hissetmediğime dair kandırmaya çalışsam... Adem elması belirginleşti. Bakışlarındaki tuhaf yumuşaklık dikkatimi çekti. Sanki her doğru tahmini, onu biraz daha üzüyordu. Sanki her doğru tahmini, onu biraz daha ürkütüyordu. Ege Demir & Güneş Oyunbozan & Hayalperest