Kaskatı yüzüyle yolu izleyen Demir dizlerinin üzerindeki ellerini yumruk yapmıştı. Yine... Mahalledeki kutlamada olduğu gibi yine sevdadan bahsedildiğinden ciğeri yanıyordu belki de. Sanırım ona ne olduğuyla ilgili bir tahminde bulunabilirdim. Bulunabileceğimi biliyordum da, o tahmini yapmaya gönlüm el vermiyordu. Aldığım kan tadıyla direksiyonu biraz daha sıktım. Dudağımı bu kadar sert ısırdığımın farkında değildim. Bakışlarım kısacık bir an acıdan kavrulan Demiri bulduğunda boynuna doğru akan damlayı görmek dilimin kilidini çözdü. Göğsümdeki sızı artarken "Beni davet edemediğin cenazeni kaldıran sevda mıydı, sırık?" derken buldum kendimi. Ne Demirin yarasını deşmek ne de göğsümdeki sızıyı artırmak istiyordum ama kilit bir kez kırılmıştı işte. "Sen söyle, huysuz şirin. Az çok tanıyorsun düşman bildiğin adamı. Benim gibi birinin boynu neden bükülür?" "Düşmanımken bile bir yanım sana hayrandı, sırık. Mahalledeki herkesin benim gibi hissettiğine eminim. Geçtiğin yerlerdeki insanların yardıma ihtiyacı olup olmadığından emin oluyordun. Çocukla çocuk oluyordun. Bizim huysuz ihtiyarlardan herkes kaçarken sen gönüllerini hoş ediyordun. Lisedeyken arkadaş grubundan kimin kavgası olsa sorgusuz sualsiz en önde dururdun. En çok neye eminim biliyor musun? Bizim mahalledeki herkesin düştüğü, korktuğu an aklına gelen ilk kişi sendin. Demir kalkalım diye el uzatır. Demir yardım eder. Demir anlar. Sen herkes için başkaydın. Belki de seni düşman bilen benim bile düşeceğim zaman yaslana bileceğim dağ gibiydin, sırık. Senin gibi bir adamın boynunu ancak sevda bükebilir." {02.01.2022}

| Tamamlandı | Bir komiser ve komiser yardımcısının hikayesi. (BoyxBoy bir hikayedir.) #gaylove 1- 121020🏳️‍🌈 #loveislove 1-240121🏳️‍🌈 #bxb 2- 060521🏳️‍🌈

Birbirlerine lisenin başından beridir ölesiye düşman olan, Çakır ve Ateş.

Hikaye mahallenin tamirhanesinde çalışan Fırat'ı ve ondan haz etmeyen Kenan'ı konu alır. (Bxb)

[Tamamlandı.] Asker kurgusu ve eşcinsel bir kitaptır. Küfür ve şiddete karşı hassassanız veya rahatsızsanız okumayın.

Özgür olmasına izin vermediler Kuzgun Kuşunun.

Tamamlandı. "çok seviyorum seni lan," dedi gözyaşlarının arasından acı bir hıçkırıkla. Küçük çocuk gibi kızarık, ıslak gözlerini ovuşturdu eliyle. Öyle kötü duruyordu ki. "SUS LAN SUS SÖYLEME BUNU!" dedi çıldırır gibi. Çekiştirircesine ellerini saçlarının arasından geçirdi. Sinir krizinin eşiğindeydi. "YAKARIM LAN SENİ YAKARIM!" Hızla yakasına yapıştı çocuk gibi ağlayan yeşil gözlü oğlanın. Nefret ettiği, iğrendiği kişiden duymak istemiyordu bunu.

Dosttu, arkadaştı, çocukluğumdu. Ama ne abi, ne kardeşti. Hepsiydi belki. Ama hiçbiri gibi değildi. Onu tanımlayacak bir başlık bulmak için zihnimde defalarca denemeler yaptım. Ama olmadı. Ne yanına oturduğumda içim tamamen rahatlıyordu, ne de ondan biraz olsun uzaklaşabiliyordum. Onun varlığı en güvendiğim yerdi. Bazen de içinde boğulduğum bir labirentti. Yetmiyordu. Bu tanımların hiçbiri yetmiyordu. Her şey gibi o da eksik kalıyordu. Burak yetmiyordu. Eşcinsel bir kurgudur. Azade adlı kurgumun içinde yer alan iki karakterin hikayesidir. Onu okursanız kişileri ve ilişkilerini daha iyi kavrarsınız fakat bağımsız tek başına da okunabilir.

Selim, harpten yeni çıkmış yiğit, kalender bir gençtir. Her akşam meyhaneye gidip demlenmekte, Ramiz Efendi ve Haydar'ı görmektedir. Fakat zihninde apayrı bir âlem vardır, düşünceleri dışına yansıtmadığı yaşanmışlıklar içinde zehirlidir, bulanıktır. Yalnızdır, içte yetimdir. Ellerinde kan, gözlerinin ardında kardeşinin katli uzanmaktadır. Harp evveli Haydar ile aralarında olan ahbaplık, dostluk yerini soğuk, katı bir uzaklığa bırakmıştır. Fakat harp çok geride kalmıştır. Artık gözlerini ne vakit açsa Haydar'ın pürüpak yüzü, yüreğine ne vakit baksa Haydar'ın sıcaklığı vardır. 06.01.25 20.04.25

Atilla lise zamanında platonik olduğu ve kalbini kıran Vidar'ın yıllar sonra satın aldığı evin sahibi olduğunu öğrenir.