Lalin, şöminenin başında, alevlerin turuncu ışığının teninde dans etmesine izin vererek oturuyordu. Araf'ın sert adımları yaklaşırken başını kaldırmadı ama kalbinin atış hızı, kocasının varlığını çoktan selamlamıştı. Araf, kadının arkasına geçti, diz çöktü ve kollarını Lalin'in beline sımsıkı doladı. Başını omuzuna yaslayıp derin bir nefes çekti. "Kokun..." diye fısıldadı Araf. Sesi hem yorgun bir savaşçının sığınma isteğiyle doluydu hem de bir hazineyi kimseyle paylaşmak istemeyen birinin hırsıyla. "Tüm gün bu kokuyu özlemekten, zihnimdeki her şeyi yakıp yıkasım geldi." Lalin, elini kaldırıp adamın nemli saçlarının arasında gezdirdi. "Buradayım Araf. Gitmedim, gitmiyorum." Araf, karısının elini tutup avuç içini öptü. Bu, bir bağlılık yemini gibiydi. "Gitmemelisin. Gidemezsin. Sen benim bu hayattaki tek doğru kararımsın Lalin. Seni o kadar çok kıskanıyorum ki, bazen kendi zihnimden bile saklamak istiyorum seni. Sadece ben bileyim, sadece ben göreyim..."

Gri duvarlı bir yetimhaneden, kristal avizeli soğuk bir malikaneye savrulan beş yaşındaki Alin için hayat, hiç görmediği bir masal gibi başlamıştı. Ancak bu şatonun içinde, ona uzatılan bir el değil, buzdan bir duvar vardı: Asil. ​Asil, babasının disiplinle ördüğü dünyasının tek veliahtı, evdeki sessizliğin hakimiydi. Alin, küçük kalbiyle bu devasa evde kendine yer açmaya çalışırken, Asil'in ona olan ilgisinin nefretle değil, çok daha tehlikeli ve saplantılı bir duyguyla örüldüğünü fark etmedi.​Asil, bu evin hem koruyucusu hem de celladıydı. Gözleri buzdan, dokunuşu bir mühür gibiydi. Saçlarımı koklayıp "Seni koruyacak tek şey benim kurallarımdır," dediğinde, hayatımın geri kalanının onun sınırları içinde geçeceğini anlamıştım. ​Ben onun oyuncağı mıydım, yoksa çok daha fazlası mı? Karanlığın içinde kaybolmaya başladığım bu malikanede, artık tek bir gerçek vardı: Asil'in dünyasında kaçış yoktu.

"Konseyi ara, Roman. Kadınımı buldum." İstanbul'un güçle yıkanmış en görkemli gecesinde, genç bir kadın sahnede zarifçe salınırken, kalabalığın arasında onu izleyen biri vardı. Sicilya'nın en korkulan adamlarından biri olan Lorenzo Mancini. O gece verilen tek bir emir, iki farklı dünyanın kaderini sonsuza dek değiştirecekti. Şehrazat Vardar sıradan bir hayatın hayalini kurarken, kendini zorunlu bir evliliğin ortasında bulur. Kaçmaya çalıştıkça zincirleri daha da sıkılaşırken, Lorenzo ise ilk kez sahip olamayacağı bir şeyle karşı karşıya kalır. • Bu eser yetişkin temaları ve şiddet unsurları içermektedir.