Bir zamanlar uzak durmaya çalıştığım adamın kollarında uyuyordum şimdi.Aklımın ve kalbimin ipleri artık onun ellerindeydi.

Dünyayı küle çevirecek kadar öfkeliydim, ama onu incitecek kadar zalim olamadım. Herkes benden yanmayı öğrendi; ben ise ondan uzak durmayı. Çünkü ilk kez birini yakmaktan korkuyordum. Dünya çöktü.Devletler yok oldu.Şehirler küle döndü.Ama herkes hâlâ tek bir şeyi biliyor: Başkanın kızı Larin yaşıyor.