|Tamamlandı.| Askeri ve eşcinsel bir kurgudur.

|Tamamlandı.| Askeri ve eşcinsel bir kurgudur.

Hissettiğim tek şeydi hissizlik. Bir cehennemin içinde olduğum kesindi. Çünkü O, kesinlikle bir iblisti. Ben, hayat denilen bu korku filminin kurbanı; O ise canavarıydı. Onun hayatı gizemli bir kara kutudan faksızdı. Ve benim, ne yazık ki onun şeytanlıklarla dolu hayat kutusunu açacak bir anahtarım yoktu.

Kimsenin yüzünü görmediği bir katil. Parmak uçlarında tehlikeyi taşıyan acımasız bir adam, merhameti olmayan bir suikastçı. Kod adı, Duman. Ve Duman, bu defa kendisini yakalamayı kafasına koymuş bir savcının peşinde. •eşcinsel bir kurgudur. kapak tasarım: @prawact

En büyük adamları, en güçlü kişileri parmağında oynatan bir adam. Son zamanlarda ülke çapında konuşulan sanal suç örgütünün lideri, kelimeleriyle bir toplumu dizleri üstüne çöktürebilecek bir devrimci. Bir polis olarak başlıca görevim onu yakalamaktı. Hapse tıkmak, işlediği yüzlerce kanunsuz hareket yüzünden hayatının sonuna kadar orada kalmasını sağlamaktı. Oysa ben, ona âşık olmuştum. •Hikâyede geçen tüm kişi ve kurumlar hayal ürünüdür. kapak tasarım: @prawact

*solcu- ülkücü "Sen cumhuriyet çocuğusun da biz orospu çocuğu muyuz?"

Kitapta +18 ve şiddet bulunacaktır, rahatsız olan veya olacaklardan ricam kitabı okumaya başlamamaları. • • • • • 'Çenemi kavrayan parmakları sıkılaştı. Sinirinin bir göstergesi olarak yüzüme gelecek bir darbeyi beklerken; gözlerine ilişen gözlerimi kapadım. "-Benim güzel bebeğim, biricik sevgilini sinirlendirmek seni çok mu eğlendiriyor?" Sustum, başımı elinin izin verdiği kadar iki yana yavaşça salladım. Baş parmağı kenarında kurumuş kanlar bulunan dudaklarımın üzerinde yer buldu kendine. "-Tişörtünü çıkar, kokunu özledim." Kapattığım gözlerimi aralayarak onu itmek için göğsüne bastırdığım ellerimi sıcak teninden ayırdım. Belimi sıkıca tutan kemikli parmakları tişörtümün altında belimi okşuyordu. Sözlerine itaat ettim, nasıl karşı çıkardım? Heyecandan mı yoksa korkudan mı bilmiyorum, parmaklarım titriyordu. Artık buna alışsam bile utanç hissi bedenimi terk etmiyordu. Benim yavaşlığıma dayanamamış olacak ki belimdeki elini tenimden ayırdı üzerimdeki siyah tişörtü bir çırpıda çıkarıp odanın bir köşesine atarken dudaklarımı araladım. "+Ares." başka bir şey çıkmamıştı ağzımdan. "-Bebeğim, seni ne kadar özledim tahmin bile edemezsin." Başı boyun girintime eğilirken bu noktadan sonra onunla birlikte yanmaktan başka şansım olmadığını kabullendim. Ares Tugay Çevikoğlu, herkesi kendi cehenneminde yakabilirdi. Ben ise onu ateşlere atan kişiydim... • • • • || Homofobi içerikli yorum atan kişiler engellenecektir ||

"Çok solcu gördüm lakin sol yanımda bu denli devrim yapanı ilk defa görüyorum." Eşcinsel konuludur. Turan & Mahir