"Ulaşılması imkansız bir erkek, Hasta ve sorunları bitmeyen bir kız, Ve mucizevi, ayıcıklı pijama." ••••••••••••••••••• Pamuksu kar taneleri arasında,siyah kazağı ve ela gözleriyle eminim ki muhteşem görünürdü.Belki gözlerine birkaç şanslı güneş ışını denk gelir, gözlerini çevreleyen yeşillikleri bal kısımlara karıştırarak kusursuz görünmesini sağlardı.Şanslıysam, varlığımı fark eder,ona hayran bakışlarıma karşılık birkaç espri patlatırdı.Gamzelerini bağışlar,yere eğilip bir kartopu yuvarlardı.O kartopunu ağzıma sokmasına izin verirdim,şüphesiz.Onun sayesinde tüm zayıflıklarımı keşfetmiştim, kartopu ağzıma eriyip boğazımdan geçerken zayıf bedenimin ne duruma geleceği umrumda bile olmazdı. Onun rüzgârına kapıldım bir kere.Ve sanırım,kendimi kurtaramıyorum. Esin♢Rüzgar 17.02.15

Başımı dizlerimin üzerine koymuş, ellerimi kulaklarıma bastırmış halde ağlıyordum. Başımı kaldırıp olanlara bakmaya cesaretim yoktu. Hayatımda beni sevmeseler de benim fazlasıyla değer verdiğim iki erkek korkunç bir sebepten dolayı birbirlerini öldürmeye çalışıyorlardı. Benim burada olduğumu unutmuş gibilerdi. Aniden patlayan silah, yerimden sıçramama neden olmuştu. Başımı kaldırmak istemiyordum, kimin vurulduğuna bakmak istemiyordum. Silah sesinden sonra ortalık sessizliğe bürünmüştü. Tüm cesaretimi toplayıp başımı kaldırdığımda elindeki silahla şimdi bana doğru geldiğini gördüm. Onun gibi, beni de öldürecekti. Kaçmaya gücüm yoktu, kaçmak istemiyordum. Gözümü bile kırpmadan ona bakıyordum. Silahın namlusunu yüzüme doğrulttuğunda dahi ona bakmayı bırakmadım. Artık bu oyunun sonuna gelmiştik. Gözlerimi kapattım ve korkusuzca ölümü bekledim...

"Baskıcı bir ailenin sessiz kızı"