Alara... Bir telefonla hayatının yalan olduğunu öğrenir. Onu büyüten kadın ve adam mı demelıyız yoksa hayatı cehenneme çevıren mı Ailesı değildir. Gerçek ailesi ise- Herkesin adını bildiği, gücünden korktuğu bir aşirettir: Karahanlılar. Yeni bir hayata adım atar. Yabancı olduğu bir evde... Kendine ait olmayan bir soyadının içinde. Ama asıl gerçek- Daha karanlıktır. "Abim" dediği Barlas'ın ölümü... Bir kaza değildir. Bir ring. Silinmiş kameralar. Ve saklanan bir gerçek. Alara... Geçmişiyle yüzleşirken, Ailesine alışmaya çalışırken, Bir yandan da o gecenin sırrını çözmek zorundadır. Çünkü bu hikâyede- Bazıları sadece kaybolmaz. Öldürülür. Ve bazı gerçekler... Kan dökülmeden ortaya çıkmaz.

Genç adam kızın ona sırtını dönmesini fırsat bilerek hiç çekinmeden onu tekrar süzme fırsatı bulmuştu.. kızın sırtındaki fermuarının açılmak üzere olduğunu fark etmişti fakat kızın farkında olmadığını da anlamıştı. Yanındaki arkadaşlarından birine elindeki bardağı verdiği gibi sert ve koca adımlarıyla genç kızın yanına gelerek bir elini sırtına koymuş diğeriyle de önce kızın ellerini boynuna sarıp daha sonra beline yerleştirdi elini. Genç kızın şaşkınca bakışlarını görünce elinde olmadan tebessüm etmişti. Kızla dans ettikten sonra sırtındaki elini çekmeden kızı meydanın arka sokağına götürmüştü. Kızla karşı karşıya gelince sırtından elini çekerek üzerindeki ceketi çıkarıp ona giydirip saçlarını ceketten kurtararak kızın sorgulayıcı ve şaşkın bakışlarına cevap verdi. "Sırtın... Yani fermuar da bir sorun var sanırım sırtın açılıyordu onu engellemek için.."