(3 KİTAPLIK BİR SERİ OLACAKTIR. 1.kitap bitti, 2. kitap yazım aşamasında.) Meslek bazında babasını örnek alarak genç yaşında bir dağ tırmanıcısı olan Elowen Shepherd, babasını aşık olduğu dağlarda kaybedeceğini bilmiyordu. Bir akşam vakti babasının çıktığı son dağdan cesedinin geri döndüğünü öğrenen Shepherd, babasının yokluğu ile yıkılır. Henüz acısını yüreğinde yaşayamadan babasının yarım bıraktığı dağ serüvenini tamamlamaya karar verir ve son kez olmak şartı ile kendini dağlara teslim eder. Her bir taşını terle, telaşla ve buruk duygularla aşıp zirvesine çıktığı sarp dağın en tepesinde onu bekleyen yabancıdan haberi yoktu. Ayağının altındaki taşın kayması ile her şey sonlanmıştı. Vücudu paramparça olurken ölümün nefesini ensesinde hissetmişti, ardından gözlerini yumarak ölüme boyun eğmişti. Ancak gözlerini tekrar aralayabilmeyi ve aşina olmadığı Seledhor adlı doğaüstü varlıkların olduğu bir evrende gözlerini açacağını bilmiyordu. Daha da ilginç olanı, bazı kişilerin Elowen'ın aslında buraya ait olduğunu ve onun 400 önce bu evrende yaşayan yaşam dolu bir prensesin ruhunu barındırdığını söylemesiydi. Peki ya eski yaşamı ile ilgili en ufak bir anıya sahip olmayan Elowen, Seledhor'da nasıl yaşayacaktı? Kendisinin bile bilmediği anılara sahip olmayı başarıp yaşamını rahatça sürdürebilecek mi yoksa her geçen gün aklını biraz daha kaçırarak ölüme daha da mı yaklaşacak? Eski yaşamında tanıdığı birileri ona yardım edebilir miydi? Daha da iyisi, sevdiği adam onu bir kez daha sevebilir ve anılarına kavuşmasında yardımcı olabilir miydi? "Zaman beni unuttuysa ben de ona kim olduğumu hatırlatacağım." "Zaman seni unutmadı Elowen, zaman seni yeniden doğman için sakladı."

"Ayza." "Hım?" "Sende benim hissettiğim şeyi hissediyor musun?" "Neyi?" "Ruhumun sana doğru aktığını... " ... Dünya'ya gelen her canlı için biçilmiş bir rol vardır. Orta Çağ'dan Çin tarihine kadar bir sürü oyun, kuruluş, yüksek zümrelerce yapılan ayinler ve sınıflar arası hiyerarşiler; söz konusu insan olunca eğlence ve bir takım amaca hizmet etmek için ortaya çıkmıştır. Vesta Arcanum da bu kuruluşlardan biridir. Vesta Arcanum dışarıya gösteremediği yüzünün arkasında karanlık içine hapsolmuş hayatların acısı vardır. Ayza Bade ERGİNSOY, Vesta Arcanum'un içinde doğmuştur. Ailesini gözleri önünde öldüren kişilerden intikam almak ister ve bir yola çıkar. Bu yolda Ayza Bade kendi içinde kimlik çatışmasına, gizli konuşmalara, büyük sırlara ortak olur. "Hakikat, suskunluk duvarlarını delip gün yüzüne çıkmayı bilir; Her yalan ise zamanı geldiğinde kendi gölgesine yenilir." Mottosuyla hareket eder.

(TAMAMLANDI) Hades ile Persephone'un kayıp kızı Tanrıça Rose, amacını nihayet hatırlıyor. Özgürlük için mücadele etmek... Zeus'un onun omuzlarına yüklediği karanlık görev, Koruyucu Meleklerin sırları ve hiç tanımadığı ailesiyle yaşayamadığı anılar, elinden alınan fırsatlar... Hiç kimsenin göründüğü gibi olmadığı bir hikâye... Hayatı okul ile ev arasına sıkışmış sıradan bir kızdı. Şimdi ise ondan bir kurtarıcı olması bekleniyordu. Ama bu, bir kurtarıcının doğuşu değil, birinin bu role zorla sürüklenişinin hikâyesiydi. **** Ölüler Diyarı Serisi Kitap 1 - Lethe, serinin ilk kitabı olup, 25 bölümden oluşmaktadır. Birinci kitabın yayınlanması sona ermiştir. İkinci kitap Acheron hesabımda yayınlanmaktadır. _rosebooks._ instagram adresinden kitap hakkında bilgilere ve editlere ulaşabilirsiniz.

Öncelikle Kitap yetişkin içerikli bir kitaptır buna göre okuyun

"Beni öldürmedin ?" dedim buruk bir sesle. Donuk bir ifadeyle suratıma baktı. "Git uyu." dedi umursamaz bir sesle. "Görgü tanıdığı birinden hiç bahsetmedin?" diyerek inatla konuşmaya devam ettim. Biliyordum, onun olduğunu biliyordum. İnkar etse de diretecektim. O da biliyordu. Beni bu gece gördüğünden beri biliyordu ya da şüpheleniyor olmalıydı yoksa niye telefonumu alacaktı. Beni deniyor muydu? Yine mi? "Kalk git gözüm görmesin seni." dedi kaba bir sesle konuşurken kısık gözleri çillerim de dolanıyordu. "Mesleğinden men mi edilmek istiyorsun?" dedim kısık ama emin bir sesle. Gözlerini kahverengilerimden ayırmadan yavaşça ayağa kalkarak üzerime doğru gelmesiyle geriye giderek en sonunda sırtım duvara değdi. Sırtım en ufak bir temasla yanarken dudaklarımı birbirine bastırdım. Karşımda dimdik durup çenesini eğerek bana yine yukardan bakarak," Babana mı güveniyorsun?" sesi baskın ve tehlikeli bir tona büründü. "Hayır." diye ağızımın içinde geveledim. Babama güveniyor olsaydım , şuan yanında olmazdım bile. Babam yüzünden altı yıl sonra anca Türkiye'ye gelebilmiştim. Eminim kendisin daha yeni haberi olmuştur. "Burada ne halt yiyorsun?" diye sinirle çıkıştı. Kendini zor tutuğu belli oluyordu. Öfkeden boynundaki kaslar belirginleşmiş ve daha boğuk bir tonla konuşuyordu. "Seni görmem gerekti." dedim yavaşça. "Beni görmen mi gerekti?" dedi daha da sinirlenirken. Bakışlarımı ondan kaçırıp," Yardımına ihtiyacım var." dedim karşısında daha çok küçülerek. "Siktir git. Ben babanın köpeği değilim." diyerek yüzüme tiksinerek baktı. *** Hale , oğlu ile gizemli bir olay yüzünden askeriyeye gelmek zorunda kalır ve orada yaşana olayları ele alır. Kapak Yapay Zeka ile Oluşturulmuştur.

Ben kendi içimde yanlızdım.hep üzgün, hep kırgın ve her zaman aynadaki yansımasına küskün... Ben buyum işte herkes için, Serap. Serap Arıkan Ulaşılamayan, eksik kalan Serap. ​"Herkesin var sandığı ama aslında hiç olmamış bir yanılsamadan ibarettim." ​Hayat, Serap Arıkan için henüz on yaşındayken en acımasız yüzünü göstermişti. Dünyanın yükü o küçük omuzlarına ağır geldiğinde, çareyi bir yansımanın arkasına gizlenmekte buldu. Kendine görünmezden duvarlar ördü, maskeler taktı ve Efes Anadolu Lisesi'nin koridorlarında insanlara sadece görmelerini istediği o kusursuz, dertsiz yanılsamayı sundu. Kimse o maskenin altındaki hüzünlü ve eksik kalmış çocuğu görmedi. ​Ta ki Barış Soykan o kapıdan içeri girene kadar... ​Barış'ın okula gelişiyle birlikte, sadece Efes Anadolu Lisesi'ndeki dengeler değil, Serap'ın yıllarca büyük bir titizlikle inşa ettiği o sahte dünya da sarsılmaya başlar. Barış, Serap'ın herkesten sakladığı, sırlarını emanet ettiği o aynayı büyük bir gürültüyle çatlatır. Aynanın kırılmasıyla geçmişin keskin kırıkları birer birer hayatlarına batarken, maskelerin ardındaki gerçek Serap'la yüzleşme zamanı gelmiştir. ​Çünkü Barış Soykan'ın getirdiği fırtınada, hiçbir yansıma eskisi gibi kusursuz kalamayacaktır. ​Sustuğunuz yerden kırılan bir hayatın, unufak olmuş maskelerin ve Efes Anadolu Lisesi'nin koridorlarında filizlenen melankolik bir gerçekliğin hikayesi...

Ailesi Alina'ya yatılı okul seçmişlerdi, Alina bu okulu bayağı bir araştırdı ve okulun çok tehlikeli olduğunu gördü, fakat okul hakkında bildikleri aslında dörtte biri bile değildi. Ailesinin zoruyla yatılı okula gitmek zorunda kaldı, okuldaki herkes değişik tiplerdi ama oda arkadaşı herkesten daha garipti, Elmira. Bir zamandan sonra Alina'ya karşı yumuşamıştı. Fakat gariplikler bu kadar değildi, bir oda vardı, Temizlik Odası, girilmiyordu ve kilitliydi, o odanın içinde ne vardı? Bu okulun sırrı neydi?

Doğaüstü varlıkların yaşadığı bir kasaba ve sırlarla dolu bir hayatta kalma oyunu... Dawn'ın Westveil kasabasındaki hayatı; aşk, arkadaşlık, popülerite gibi kavramların arasında dönen sıradan bir gençlik hayatıdır. Ta ki bir akşam onu ölümcül kovalamaca oyununa davet eden bir mesaj alana kadar. Bu oyunda hem kendisinin hem de arkadaşlarının sırları ile yüzleşecek; aynı zamanda da Westveil kasabasının doğaüstü gizemlerini çözmeye çalışacaktır. Lise kurgusu, fantastik ve gerilim türlerinde bir hikaye arayanlar için... ☆Kovalamaca dört kitaptan oluşan bir seridir. İlk kitabı bitmiş ve yayınlanmıştır. İkinci kitap da şu an yayınlanmaktadır.

"Bazı kelimeler okunduğu an sahibini bağlar, bazı geceler ise geçmişin ta kendisidir." Defne için hayat, Kadıköy'deki bir kahve dükkanının gece vardiyası ile üniversite finalleri arasında sıkışmış, milimetrik olarak planlanmış rasyonel bir denklemden ibaretti. Düşmemek için adımlarını önceden hesaplamak zorunda olan, mantığıyla yaşayan güçlü bir kızdı o. Ta ki saat gece yarısını vurup, kilitli kapı sessizce açılana kadar. İçeri giren yeşil gözlü yabancı, sadece dükkanın sınırlarını değil, Defne'nin hayatı boyunca ördüğü o güvenli duvarları da tek bir bakışıyla ihlal etti. Tehlikeli bir sakinliğe, insanı nefessiz bırakan bir çekime ve kusursuz yalanlara sahip bu adamın elinde, Defne'nin en büyük zaafı duruyordu: Geçmişi. Karanlık çöktüğünde ve oyunun ilk hamlesi yapıldığında, Defne sıradan bir kurban olmayı reddedecekti. Zekası en büyük silahı, adamın arkasında bıraktığı gizemli izler ise tek çıkış yoluydu. Çünkü bu ne sıradan bir karşılaşmaydı ne de tesadüfi bir takip. Geceyarısı vardiyası başladığında, her iki taraf da tek bir şeyi öğrenecekti: Zeka oyunlarında ilk yanılan, kalbini ilk teslim edendir.