☆Kovalamaca bir seri olacaktır ve ilk kitabı bitmiştir.İkinci kitap yayınlanmaktadır. Westveil kasabasında yaşayan Dawn'ın hayatı bir akşam aldığı ölümcül bir kovalamaca oyununa davet mesajıyla değişir ve bu oyunda hem kendi sırlarıyla hem de arkadaşlarının ondan sakladığı sırlarla yüzleşmek zorunda kalırken aynı zamanda hayatta kalma mücadelesi de verecektir.

Gece Güneş'in hayatına bir anda giren, ancak hayatında aslında büyük bir yeri olan kişi ve kişiler, hayatının seyrini değiştireceğinden habersizdi. **"Nefes nefese koşuyordum, art arda sokak değiştiriyordum. Kalbim adrenalinden çarpıyordu, kalp atışlarım kulağıma doluyordu. Sokak lambalarının aydınlattığı yollardan tam gaz ilerlerken, karşıma iri yarı, siyah giyimli, silahlı adamlar çıktı. Sağdaki sokağa döndüm. İşte, işim şimdi bitmişti. Helvamı yapmaya başlayabilirsiniz a dostlar, hakkınızı helal edin. Evet, çıkmaz sokak... Benim şansım anca bu! Okuduğum kitaplarda ve izlediğim filmlerdeki karakterlere çıkmaz sokağa girdikleri için söylenip durduktan sonra, şimdi benim girdiğim çıkmaz sokak... Of Gece, of! Büyük konuşma diye hep söylerim ama işte, başına gelmeden nerede aklın kızım, nerede! Ama şimdi kendime kızmaktan daha ciddi sıkıntılarım var. Galiba işim cidden bitti."** ... Gece, zor bir hayatta hem hayatta kalmayı başarmış hem de güçlü bir kadın olmayı başarmış biridir. Hayat onu sürekli bir yerlere sürüklemiştir. En sonunda ise gerçekleri öğrenmiştir. Gerçek ailesi... Onun hayatını mahveden, herkesin burnundan fitil fitil getireceğinin sözünü veren ailesi. Hayatına yeni giren kişilerin gizemi...

Gündüz'ün aydınlığı korumasının tek bir yolu vardı: Düzenli aralıklarla Gece yansımalarını sistemli bir şekilde katletmek. Katlettik. Geceden sökülen her bir ruh diğer tarafa geçerken aydınlığı ebedi kıldı. Gün, o dünyaya hiç doğmadı fakat bu sayede karanlık gündüze asla uğramadı.

Yüzbaşı Asena Yılmaz aylar önce içlerine sızdığı teröristlerin arasındayken esir düşen askerleri kurtarmak için ifşa olur. Yuvasına döndüğünde ise yeni timinin yanında görevine döner. ** "Yüzbaşım!" "Komutanım burayı temizledik" dediğimde derin bir nefes verdiğini duydum. "Sonunda yuvaya dönüyorsun" Samimi ve içten bir şekilde söylediği cümleyle üzerimden bir yük kalktığını hissettim. 6 aydan fazla bir süredir buradaydım ve artık evime dönüyorum. Dağların Asenası artık yuvasına dönüyor. •• Bu isimle olan ilk kitaptır.

Kitapda her hangi 18+ sahne olmacaktır ve kadın aşağılama vb. şeyler yoktur kitap biraz romantik.

Çünkü sen herkesin sevdiği o güneşi istiyorsun, ben ise karanlıkta kalması gereken bir kışım.

• Tamirci erkek karakter • ünversite okuyan kız • Abimin arkadaşı • Texting(bolca) • Çıtır çerez(relax) 10 Temmuz 1#yazkurgusu birincisi :)

Zihin, kendi ördüğü ağda boğulan tekinsiz bir avcıdır. Kaçan anılar, silinen yüzler ve her gün biraz daha daralan bir zaman sarmalı... Etrafındaki çember daralırken ve hayatı içinden çıkılmaz bir girdaba dönüşürken, onun elinde kalan tek bir direnç noktası var: Yazmak. Dört duvar arasında, kırık bir kalemle kağıda dökülen her kelime, aslında akıl sağlığının sınırında verilen o büyük savaştan kalan son kanıtlar. Çünkü çözülmeyen her sır, zihnin etrafına atılmış yeni bir düğüm demek. Ve o düğüm sıkılaştıkça, gerçeğin nefesi kesiliyor. Susturulmak istenen bir ruh, kendi zihninin labirentinden çıkmayı başarabilecek mi? Yoksa yazdığı her cümle, onu dibe çeken o karanlık anaforun bir parçası mı olacak? Aklın bittiği, sanrıların başladığı yerde... Düğümü çözmeye hazır mısın?

Ait olamadığın yerde bile köklerin tutunmayı seçer. Ve yanlış toprağa düşen bir tohum bile, sırf yaşamak için çiçek olmayı yazgı edinir... Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu bir savaş. İnsanın kendini bulmak için verdiği, sesi çıkmayan ama en çok yankılanan bir savaş. Ve bu savaşta, en keskin silahın yüreğin olduğunu öğreniyorsun. Bu bir teslimiyetin değil, bir başkaldırının hikâyesi. Çünkü bazen en derin karanlıklarda bile ışık süzülür. Ve bir yabancının bakışı, en kalın zincirlerden daha çok kırar seni. Barlas'ın gözleriyle tanışınca başlıyor kırılmak. Kırıldıkça dönüşmek. Dönüştükçe yeniden doğmak... Begonya, adını bir çiçekten almış olabilir. Ama o, toprağa değil acıya kök salmış bir kadının hikâyesi. Kumarda bir borca karşılık satılan, bir adamın ellerine zorla bırakılan bir genç kadının, en karanlık evlerde bile umut yeşertebilen direnişini anlatıyor bu roman. Bu hikâye ne sadece aşk, ne sadece acı.Bu, bir kadının kendini bulma çabası,bir adamın insan olmayı hatırlayışı, ve karanlıkta filizlenen umutların adım adım ışığa yürüyüşüdür. "Savaş alanında bile açan çiçekler vardır. Ama en çok, imkânsız bir aşkın gölgesinde büyürler."

❝Bir kıymık batsa göğsüme, Çıkışı olmayan, girişi kapanan. İblisi terk eder mi ölüme? Kafes sandığım şey ağ kanayan... İblisim evinde rahat rahat yaşasın diye, Söküp atmadım tellerini karanlık yönüme. Sana bahşedilen bu sonsuz merhamet, İşlerine yaradıktan sonra Tanrı'ya emanet. Asıl şeytan aramızda insan kılığında, Fark edersin sarmaşıkları etrafına sarıldığında. Güveni parçalanmış dizlerle birine getirdiğinde, Geriye sana kalan saydam kırıklarla yürümek. Sonu olmayan uçsuz bucaksız okyanus en içinde, En esası budur insanın, boğulurken aynı anda gömülebilmek.❞