"Bize... kızımızın biyolojik kızımız olmadığı söylendi." Hassiktir bok. "Hanfendi ben deliyim" adıyla yazılan ilk kitaptır!! Trabzonun bir deliye kavuşma hikayesini okumak istiyorsanız hoş geldiniz... 2.37 k içerisinden 2. #eğlenceli 27.03.2026 1.36 k içerisinden 2. #hayat 06.05.2026 1.36 k içerisinden 1. #dost 12.05.2026 1.50 k içerisinden 4. #üvey 12.05.2026

İnsanlar... Ne garip canlılardır. Sever gibi yaparlar, ama aslında çıkarlarını düşünürler. Güvenir gibi bakarlar, ama hep sırtlarında bir bıçak gizlidir. Gülümserler... Ama yüzlerinde maskeler vardır. Ağızlarından dökülen her kelime ya eksiktir ya yalandır, ya da başka bir amacı saklar içinde. Bir olay olsa gemiyi terk eden fareler gibidirler. O yüzden öyle insanlara 'Firavun Faresi' adını veriyorum. Güneş Eflah Sarca -5 yaşında yetimhaneye verilen ardında'da evlat edinilen Güneş'in hikâyesi. -Sonradan gelen kardeş var. -Eğlenceli bir kurgu. (Finalden sonra düzenlenecek) Tiktok hesabı: Kitapdunyasi04

Hayat sonsuz kapıları olan uzun bir koridora benzer. Tüm o ihtimallerin arasından doğru kapıyı bulabilecek misin?

Hayat hikâyelerden oluşur. İyi hikâyeler, kötü hikâyeler, mutlu hikâyeler. Acı hikâyeler... Ya hikâyeleri yaşar ve kendinize saklarsınız ya da anlatmayı seçersiniz. Bazen konuşarak, bazen yazarak, eğer şanslıysanız çizerek anlatırsınız. Ya da belki anı yakalayarak, hikâyeyi bir fotoğrafa sığdırırsınız. Benim yaptığım gibi. Fotoğraf, ışık yardımıyla iz bırakmaktır. İz bırakmak. Işık yardımıyla. Karanlıklar arasına bir ışık doğrultmak ve orada güzel bir hikâye yaşatmak. Herkesin uzaktan yüzünü buruşturduğu çamurlu bir yolun üzerinde doğru açıyı bulup göründüğünden çok daha fazlası olduğunu ispat etmek. Bir yüzün, fotoğrafçının açısıyla kaç farklı şekilde görünebileceğini ortaya koymak. İz bırakmak. Geçtiğin her yeri güzelleştirerek, ya da bazen yalnızca gerçek görüntüyü ölümsüzleştirerek. Bazen yaşanan acıların unutulmaması için iz bırakmak. Bazen yalan söyleyerek, bazen her şeyi daha karamsar hale büründürerek ama nasıl olursa olsun çektiğin her fotoğrafla hayata bir iz bırakmak. Gördüklerinden, yaşadıklarından, hissettiklerinden kalan izler.

"Başarı bir yolculuktur. Bir varış noktası değil." Bu cümleyi duyduğum anı hatırlıyorum. Kucağıma bir deste büyülü sözcük bırakılmış gibi hissetmiştim. İçimde biriktirdiğim tüm yenilgilere başkaldırmak için ihtiyacım olan küçük bir kıvılcım yakalamıştım. O kıvılcım büyüdükçe büyümüş, yüreğimde harlı bir umut ateşi yakmıştı. Başarı bir yolculuktu, ben de o yolu yürüyecek azme ve inanca sahiptim.

Yerim.

Duru

Arkadaşına yardım etmek isterken yanlış numaraya mesaj atan Alara. Arda: Ben Arda değilim. Siz: Ne? Arda: Öyle işte Arda değilim. Siz: Kimsin lan o zaman? Arda: Aras. Arda: Aras ve Arda ikizlerinden Aras olanıyım. Siz: Arda'ya aşk ilanı yapmak istemişsin ama Arda: Senin mesajın hedefi şaşmış. Siz: Siktir. Görüldü | Bu kişiyi engellediniz. Engeli kaldırmak için dokunun. |

Sınıf öğretmenliği öğrencisi Ayperi; şehirler arası otobüs yolculuğunda sıkıldığı için önündeki koltuğun sırtında yazan numarayı kaydederek mesaj atar ve numaranın sahibi bir Kara Harp Okulu öğrencisi çıkar. Siz: Piç Hakan siz misiniz? (00.17) Siz: Yani piç derken benim tercih ettiğim bir sıfat değil. (00.17) Siz: Yazan öyle yazmış. O öyle yazınca ben de teyit etmek için sorayım dedim. (00.18) Siz: Aşırı derecede saçmalıyorum şu an... (00.19) Piç Hakan: Ne geveliyorsunuz? (05.47) NOT: BU KİTABIN GERÇEK KURUM VE KİŞİLERLE İLGİSİ YOKTUR, BENİM HAYAL DÜNYAMIN YANSIMASIDIR.

"Kalbi atmaz ama nefeste almaz, Gözlerini açmaz ama yüreği de susmaz, Ruhu hiç kanamaz ama ağlamayı da bırakmaz, Başını çevirip onlara bakar ama gerçek ailesinden haberi olmaz..." Ben Günce KARA, bir kere bile gülemeyen ama kendi derdine de dert demeyen bir insanım. Kalbim kırıktır ama ruhum derli topludur benim, gözüm yaşlıdır ama yerindedir merhametim. "Solan çiçekleri yeniden canlandırmak için onu kökünden koparmak gerek. Bende yeniden canlanabilmek için her şeyi baştan yazmaya karar verdim." Günce KARA.