İlkokuldan beri İso'ya platonik olan Fadime'nin onunla aynı sınıfa düşebilme hayali onuncu sınıfta gerçek olur. Fadime, İso için her şeyi yapmaya hazırdır fakat İso'nun yaptığı bir hareket Fadime için her şeyin sonu olur. İki yıl sonra hiç beklenmedik bir şekilde yolları tekrar kesişen ikili, geçmişin izlerinden arınabilecek midir yoksa bu izlerin ağırlığı altında ezilecek midir? "Keşke sana yeni bir geçmiş alabilseydim, o zaman beni tüm zamanlarda güzel hatırlardın."

"Fadime Koçari bana lütfen falan dedi. Trabzon'a harbiden pembe kar yağacak." "Trabzon'a pembe kar yağar mı bilemem ama Furtuna Konağı'na kırmızı kar yağacak."

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Ben hiçbir zaman ailem tarafından onların çocuğu olarak görülmedim. Ben bir süs bebeğiydim. Beni istedikleri gibi giydirdikleri, istedikleri gibi hareket ettirdikleri bir süs bebeği. Ağzımı açmamıştım tüm bu yapılanlara. Çünkü ağzımdaki dikişler konuşup karşı gelmeme izin vermiyordu. Ancak bir gün artık bir şeylerin farkına vardığım zaman, herşey değişmişti. Kendi hayatımı zor da olsa kurmaya başlamıştım. Baskılara ve şiddette maruz kalsam bile hayallerimi gerçekleştirmem herşeyin bedeline değerdi. Ben Umay Taşkın yani artık Eraslan, 21 yıllık hayatımın, yaşadığım zorlukların çöp olduğunu öğrendikten sonra gerçek ailemle yaşamaya başlamıştım. İki aylık deneme sürecim ne kadar uzayacaktı ki? Hadi gelin hep beraber benim hayatımı okuyalım.

Okulumuzun göz bebeği, ülkemizin milli gururu ve futbolcusu Yiğit Emir. Serseri hâlleri ve milli futbolcu olması sebebiyle kimsenin ona ses çıkarmaması yeterince sinirimi bozuyordu. Ama benim için bardağı taşıran son damla abim ile kavga edip onu dövmesiydi. #2 Okul ~~~ Çerezlik lise kurgusu, çoğunluk düz yazı. Çalınması halinde tüm haklar kullanılır. Keyifli okumalar.

Cemre; 2019 da tiktok çekseydik ünlü olurduk dimi knk Cemre; Bak benim adım Cemre seninki Yaren Cemre; Keşke çekseymişiz ya Cemre; Yaşadığımız hayatın sefilliğine bak amk Çevrimiçi... Barçın; Ne anlatıyorsun? Barçın; ne tiktoku?