"Bilseydin Fadime..."

İso, sanki az önce karnına dayanan o ölümcül metal parçası basit bir oyuncakmış gibi, emniyeti tek hamlede "çıt" sesiyle kapattı. O karanlık ve tehlikeli oyundan galip çıkmanın verdiği soğukkanlılıkla silahı ön koltuğa fırlattı. Silahın döşemeye düşme sesi,Fadime için geri dönüşü olmayan yolun sonuydu. "Son şansındı beni vurmak," dedi İso, sesi şimdi o kadar derinden ve karanlık geliyordu ki, arabanın içindeki hava bir anda on derece birden ısınmış gibiydi.Fadime'nin üzerine doğru, her santimetrekaresiyle hükmetmeye hazır bir gölge gibi eğildi. "Son şansındı...Şimdi o laf kalabalıklarını, o dik başlılıklarını bir kenara bırakacaksın. Çünkü bu gece o çok güvendiğin götünün üzerine oturamayacaksın Fadime." ‼️‼️‼️ Bu eser bir fanfiction'dır. Karakterler ilgili dizinin yaratıcılarına aittir. Ticari amaç güdülmemektedir! ‼️‼️‼️

+18 Karanlıkta herkes günahkardır; Güneş doğana kadar onundum, Şafak sökünce yeniden düşmanı. Düşman ailenin çocuklarının birbirlerine karşı koyamadığı bu durumda tüm düşmanlık, şafak vakti ile gün doğumu arasında unutulacaktı.

ismail ve fadime'nin kaçtıkları her şey, aynı yatakta onları yakalar. 10.01.2026

"Sevdanın hatırı da bir yere kadar, İso Furtuna." İso ailesinin işlediği günahın kurbanı olmuştu. Kalbinin en derininde bu zehri barındırıyor, ona su verip canlı tutuyordu. Şimdi kader, tekerrürden ibaret bir infaz hazırlıyordu. ÖNEMLİ NOT: Bazı okuyucular için ağır travmatik bulgulara rastlanabilir. Fiziksel ve psikolojik şiddet. Küfür ve hakaret. Ağır dram... gibi konular ele alınmaktadır. Tetiklenebilecek ve yaşı küçük okuyucuların okuması tavsiye edilmez.

Affetmek Bir Lüks, Unutmak İse İhantetti. Trabzon'da bazı soyadları yüksek sesle söylenmezdi. Çünkü bazı isimler dua değil, tehditti. Koçari. Fırtına. Yüz yılı aşkın bir düşmanlığın iki tarafı. Eskiden topraktı mesele. Sonra liman oldu. Sonra siyaset. Sonra para. Ama en sonunda mesele artık hiçbir şey değildi. Sadece nefret kalmıştı. Çocuklara ise daha yürümeyi öğrenmeden iki şey öğretilmişti: Silah tutmak. Ve karşı tarafın soyadını tükürerek söylemeK Ama asıl mesele NİSYAN'dı. Yani; unutmamak.

"Görmedim," diye mırıldandı kendi kendine. "Görmedim, yok öyle biri." ~~~ Geçmişinden kaçtığını sanan iki insanın, dünyanın öbür ucunda, tam karşı karşıya düşüşünün hikayesi. Fakat bu karşılaşma masum bir tesadüf olarak kalmayacaktır. İso, o günden sonra karşı dairedeki kadının her adımını, her mahremini perdenin arkasından aç bir kurt gibi izleyen, onun hayatına sinsice sızan bir gölgeye dönüşür.

Üniversiteden yeni mezun olan Fadime'nin binbir emekle biriktirdiği parayla çıktığı 10 günlük lüks ödül tatili, otelde sadece iş krizlerini çözmekle uğraşan işkolik İsmail ile lobide sakarlıkla çarpışması sonucu cıvıl cıvıl bir yaz macerasına dönüşüyor. Talihsiz bir kazayla başlayan bu gergin ve didişmeli tanışma birbirine tamamen zıt iki kutbun kalbini eriten sıcacık ve eğlenceli bir aşk hikayesini filizlendiriyor.

Arkeolog Fadime Koçari, hayatı boyunca farkında olmadığı bir arayışın içindedir. Gördüğü rüyaların sebebini araştırdığı bu yolculukta yolları araştırmacı-gazeteci İsmail Furtuna ile kesişecektir. Düşman ikilinin karşılaşması kader midir yoksa tesadüf mü? "Seni bir yerlerden tanıyor gibiyim."

Satrançta kural ezelden beri belliydi. Şahların ihtişamı yara almasın diye ilk ateşe atılanlar daima piyonlar olurdu. Yıllanmış günahların bütün bedeli bu karanlık oyuna zorla itilen İsmail'e kesildiğinde, herkes Fadime'nin sessizce bu kurala uymasını bekledi. Ailesinin yıkıcı öfkesini kuşanacak ve kocasını feda edip o masum taşı tek bir hamlede tahtadan silecekti. Peki ya Fadime, kendisine dayatılan bu bitmek bilmez düşmanlığa sarılmak yerine tahtayı tamamen devirip İsmail'i seçerse?